Ποίηση…Μέθεξη στα μυστηριακά δρώμενα του Πνεύματος…(Της Σοφίας Αντωνοπούλου)

Δημοσιεύτηκε: Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016 09:11 Ποίηση…Μέθεξη στα μυστηριακά δρώμενα του Πνεύματος…(Της Σοφίας Αντωνοπούλου)

Από μια άκρως αιρετική/ ιδιότυπη  σκοπιά θέλησα να προσεγγίσω την Ποίηση, προκειμένου να δώσω το στίγμα μου, στο αρχαιότερο λογοτεχνικό είδος…

Μεταξύ των Τεχνών, την πρώτη θέση κατέχει πάντα η Τέχνη του Λόγου, που αποτελεί την Τέχνη των Τεχνών, αφού κύριο όργανό της είναι η γλώσσα, το κατεξοχήν εκφραστικό μέσο του ανθρώπου. Η μελέτη της Ποίησης αποτελεί την ασφαλέστερη οδό της ψυχικής αποκάλυψης και του βίου ανθρώπων.

Άνθρωποι των Γραμμάτων, ως επί το πλείστον ποιητές, επιχείρησαν κατά καιρούς να την ορίσουν, να την ερμηνεύσουν, να αποδώσουν εν ολίγοις τη φύση και την ουσία της, ανάλογα με τρόπο που καθένας τους τη βίωσε.

Ενδεικτικά θα αναφερθώ στην Καβαφική απόδοση της Ποίησης ως «Νάρκης του άλγους δοκιμές, εν Φαντασία και Λόγω», αφού πίστευε στην αναλγητική δύναμή της.

Ο δε Καρυωτάκης έδωσε τον εξής ορισμό: «Ἡ ποίηση εἶναι τὸ καταφύγιο ποὺ φθονοῦμε.» έχοντας επίγνωση και της «σκοτεινής» πλευράς της.

Ο Γιώργος Σεφέρης διατύπωσε την άποψη ότι η Ποίηση είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη φύση λέγοντας: « Ἡ ποίηση ἔχει τὶς ρίζες της στὴν ἀνθρώπινη ἀνάσα.»

Ο Ανδρέας Εμπειρίκος βίωσε την Ποίηση ως μοναδική εμπειρία, γι’ αυτό και την όρισε ως εξής: «Ἡ ποίησις εἶναι ἀνάπτυξις στίλβοντος ποδηλάτου.»

«Ἡ ποίηση δὲν εἶναι ὁ τρόπος νὰ μιλήσουμε, ἀλλὰ ὁ καλύτερος τοῖχος νὰ κρύψουμε τὸ πρόσωπό μας.» είπε ο Μανόλης Αναγνωστάκης αναφερόμενος στο «προσωπείο» που προσφέρει η Ποίηση στον ποιητή.

Θα μπορούσα να παραθέσω αναρίθμητες προσεγγίσεις της Ποίησης, για να διαφανεί ο πολύπτυχος  χαρακτήρας της, η μαγεία της, το μεγαλείο της, διότι, όπως υποστήριξε ο Γιώργης Παυλόπουλος στ’ «Αντικλείδια» του « Η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή.»

Αντ’ αυτών…

Ποίηση…
Μέθεξη στα μυστηριακά δρώμενα
του Πνεύματος…
 
Ερωτική συνεύρεση,
Συνουσία του Λογισμού και της Ψυχής…
Ρωμαϊκό όργιο
με παλλακίδες τις Λέξεις
να στροβιλίζονται λάγνα,
ερεθίζοντας τον ανήσυχο Εγκέφαλο,
ψιθυρίζοντας προκλητικά ερωτικούς σκοπούς
στ’ αυτί του Ποιητικού Οίστρου,
αποκαλύπτοντας τη γύμνια των Μύχιων Αισθημάτων της Ψυχής…
 
Κι ο Οίστρος, σαν πληρωμένες ιερόδουλες,
τις λέξεις βάζει στη σειρά,
τις «ζυγιάζει»
τις «αξιολογεί»
με βλέμμα πρόστυχο
κι αυτοσκοπό την Τέρψη
ή ακόμα και την Ηδονή….
Έμμετρα ή ελεύθερα
σε στροφές τις αραδιάζει…
Και οι Λέξεις με τις Σκέψεις
λαχταρούν
σε στίχο μεστό
να εκφραστούν,
να μετουσιωθούν
σε «οργασμό της Τέχνης» - ποίημα!
 
Ποίηση…
Κατ’ ουσίαν ατομική διαδικασία περίπτυξης
της Γλώσσας, των Σκέψεων, των Συναισθημάτων, της Φαντασίας!!!
 
Σοφία Αντωνοπούλου
Προσαρμοσμένη αναζήτηση
Διαβάστε ακόμα
X

Developed in conjunction with Ext-Joom.com