Δείξε μου την κυβέρνησή σου να σου πω ποιος είσαι! (του Γιώργου Καρανάσιου)

Στην Ελλάδα έχουμε μια ιδιότυπη ικανότητα: να ζούμε την επανάληψη και να τη βαφτίζουμε εξέλιξη.

Στην πολιτική, τίποτα δεν εμφανίζεται από το πουθενά. Οι ίδιες πρακτικές επιστρέφουν, τα ίδια λάθη επαναλαμβάνονται, οι ίδιες δικαιολογίες ανακυκλώνονται.

Το παλιό ρητό «δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι» αποκτά εδώ μια πιο ωμή διάσταση: «δείξε μου την κυβέρνησή σου να σου πω ποιος είσαι».

Και αυτό αφορά όχι μόνο αυτούς που κυβερνούν, αλλά και αυτούς που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν.

Η περίφημη ρήση του Αϊνστάιν για την παράνοια δεν είναι απλώς φιλοσοφική. Είναι πολιτικά επίκαιρη: να επαναλαμβάνεις τις ίδιες πρακτικές και να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα.

Όταν η διαχείριση του δημόσιου χρήματος κινείται ξανά σε γνώριμες, προβληματικές τροχιές (όπως πριν την οικονομική κατάρρευση - χρεοκοπία), και οι ίδιες παθογένειες επιστρέφουν με διαφορετική ονομασία, δεν πρόκειται για σύμπτωση. Πρόκειται για επιλογή.

Εδώ βρίσκεται η ουσία που συστηματικά αποφεύγουμε: η εξουσία δεν είναι ξένη προς την κοινωνία. Δεν επιβάλλεται από κάποιον πλανητικό παράγοντα. Αναδεικνύεται, στηρίζεται και κυρίως γίνεται ανεκτή από εμάς τους πολίτες.

Μια κυβέρνηση αντανακλά τις προτεραιότητες, τις ανοχές και τα όρια της κοινωνίας που τη φέρνει στην εξουσία.

Αν οι πολίτες συμβιβάζονται με το λίγο, θα κυβερνώνται από το λίγο. Αν ανέχονται τη μετριότητα, θα τη βλέπουν να κυριαρχεί. Αν αποδέχονται τη στρέβλωση ως «κανονικότητα», τότε αυτή παγιώνεται.

Το ίδιο ισχύει και για την αντιπολίτευση. Χωρίς σοβαρότητα, αξιοπιστία και πραγματική εναλλακτική πρόταση, δεν υπάρχει ισορροπία. Υπάρχει απλώς εναλλαγή προσώπων μέσα στο ίδιο πλαίσιο.

Το πρόβλημα, επομένως, δεν είναι μόνο ποιος κυβερνά. Είναι ποιοι ανέχονται, ποιοι σιωπούν, ποιοι επαναπαύονται.

Είναι μια κοινωνία που συχνά προτιμά την ευκολία της επιφανειακής εξήγησης από τη δυσκολία της αυτοκριτικής.

Γιατί η αλήθεια είναι ενοχλητική: η ποιότητα της δημοκρατίας δεν καθορίζεται μόνο από τους κυβερνώντες, αλλά από το επίπεδο απαιτήσεων των κυβερνωμένων.

Και όσο αυτά τα επίπεδα παραμένουν χαμηλά, τόσο το αποτέλεσμα θα είναι προβλέψιμο.

Γι’ αυτό και η φράση δεν είναι υπερβολή. Είναι καθρέφτης:

Δείξε μου την κυβέρνησή σου να σου πω ποιος είσαι, μαζί με το επίπεδο και μέτρο και των δικών μας απαιτήσεων.

Καρανάσιος Γεώργιος – gkaranasios24@gmail.com

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ ΠαρΕΛ.Α.Σ.η ιδεών σε ανακυκλωμένη συσκευασία! (του Κώστα Θερμογιάννη)