Ελληνοκτονία; Η Ελλάδα μικραίνει. Η περιφέρεια αδειάζει. Το δημογραφικό προειδοποιεί (του Γιώργου Καρανάσιου)

Τα δημογραφικά στοιχεία είναι πλέον αμείλικτα.

Από περίπου 148.000 γεννήσεις τον χρόνο στα τέλη της δεκαετίας του 1970, φτάσαμε στις 68.310 το 2024 και μόλις στις 65.594 το 2025.

Η μέση ηλικία απόκτησης παιδιών ανέβηκε από περίπου 26 στα 32 χρόνια, ενώ η γονιμότητα υποχώρησε περίπου στα 1,24 παιδιά ανά γυναίκα.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι γεννιούνται λιγότερα παιδιά.

Από το 2009 έως το 2024 οι γυναίκες ηλικίας 25–44 ετών μειώθηκαν κατά περίπου 480.000, δηλαδή 28%.

Άρα η δημογραφική συρρίκνωση τροφοδοτεί πλέον και τον ίδιο της τον εαυτό.

Από το 2009 έως το 2024 οι γεννήσεις μειώθηκαν πανελλαδικά κατά 42%.

Σε έξι Περιφερειακές Ενότητες —Θεσπρωτία, Γρεβενά, Φθιώτιδα, Κοζάνη, Ευρυτανία και Φλώρινα— η μείωση ξεπέρασε το 50%.

Και το πιο σκληρό στοιχείο: το 2024 αντιστοιχούσαν 184 θάνατοι σε κάθε 100 γεννήσεις, έναντι 92 το 2009. Σε ορισμένες Περιφερειακές Ενότητες η αναλογία έφτασε έως και τους 376 θανάτους ανά 100 γεννήσεις.

Ο κύκλος είναι φαύλος: λιγότεροι νέοι → λιγότερες γεννήσεις → περισσότερη γήρανση → περισσότεροι θάνατοι → ακόμη λιγότεροι νέοι.

Η Ελλάδα δεν χάνει μόνο πληθυσμό. Χάνει σταδιακά τη δυνατότητα να τον αναπληρώνει.

Ήδη πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι έφυγαν μετά τη χρεοκοπία μας.*

Και η Φθιώτιδα;

Εδώ η εικόνα είναι ακόμη πιο ανησυχητική: πάνω από 50% λιγότερες γεννήσεις μέσα σε 15 χρόνια.

Δεν είναι ένας ακόμη αριθμός. Είναι νέοι που δυσκολεύονται να μείνουν, οικογένειες που αναβάλλουν την τεκνοποίηση, παραγωγική δραστηριότητα που πιέζεται και ένας τόπος που χάνει σταδιακά το νεότερο και πιο δυναμικό κομμάτι του.

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο επιδόματα.

Χρειάζονται σταθερές δουλειές, παραγωγικές επενδύσεις, στήριξη αγροτών και κτηνοτρόφων, υγεία, παιδεία και προσιτή κατοικία.

Γιατί το δημογραφικό δεν είναι απλώς θέμα γεννήσεων.

Είναι θέμα του αν ένας νέος άνθρωπος μπορεί να μείνει, να εργαστεί, να στεγάσει την οικογένειά του και να χτίσει το μέλλον του στον τόπο του.

Καρανάσιος Γεώργιος – gkaranasios24@gmail.com

* Ο πραγματικός αριθμός όσων έφυγαν μετά τη χρεοκοπία είναι υψηλότερος, καθώς χιλιάδες Έλληνες δεν δήλωσαν ποτέ τη μετανάστευσή τους στις ελληνικές αρχές.

Υ.Γ. Δεν είναι θέμα αισιοδοξίας ή απαισιοδοξίας. Είναι θέμα στοιχείων και πραγματικότητας.

Η οικονομική χρεοκοπία και τα χρόνια της κρίσης άφησαν βαθιές κοινωνικές και οικονομικές πληγές. Η λιτότητα, η απώλεια εισοδημάτων, η ανεργία και η μαζική φυγή νέων δεν ήταν χωρίς συνέπειες, και πολλές από αυτές εξακολουθούν να βαραίνουν τη χώρα.

Και όμως, οι πολιτικές δυνάμεις που κυβέρνησαν τότε, αλλά και εκείνες που κυβέρνησαν στη συνέχεια, εξακολουθούν να διαχειρίζονται τη χώρα μέσα σ’ ένα πλαίσιο που δεν ανέκοψε τη δημογραφική συρρίκνωση.

Εδώ υπάρχει μια αλήθεια που αφορά όλους μας: οι κυβερνήσεις εκλέγονται. Η κοινωνία δεν είναι άμοιρη ευθυνών για τις επιλογές της που επιβραβεύει ή ανέχεται.
Αυτό δεν είναι κινδυνολογία. Είναι η πραγματικότητα.

Το πιο ανησυχητικό, όμως, δεν είναι μόνο ότι η Ελλάδα γερνά και μικραίνει. Είναι ότι συνηθίζουμε αυτή την εικόνα.

Και μια κοινωνία που συνηθίζει να χάνει τους νέους της, τη δουλειά της, τα χωριά της και τα παιδιά της, χωρίς να αντιδρά, δεν χάνει μόνο πληθυσμό.
Χάνει σιγά-σιγά την απαίτηση να έχει μέλλον.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Άγριος καβγάς για κτηματικές διαφορές σε χωριό των Τρικάλων – 79χρονος στο Κέντρο Υγείας