Η Δημοκρατία χωρίς Δικαιοσύνη είναι απάτη! (του Γιώργου Καρανάσιου)

Όταν μια υπόθεση όπως οι υποκλοπές και όχι μόνο μπαίνει ξανά στο αρχείο, όταν η αλήθεια μετατρέπεται σε «έργο ιδιωτών» και η πολιτική ευθύνη εξαφανίζεται μέσα σε δικογραφίες και διαδικαστικά τεχνάσματα, τότε το πρόβλημα δεν είναι απλώς νομικό. Είναι βαθιά δημοκρατικό.

Η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα μοιάζει όλο και περισσότερο με μηχανισμό και όχι με θεσμό απόδοσης ευθυνών.

Οι ισχυροί σπάνια λογοδοτούν, τα μεγάλα σκάνδαλα θάβονται, οι υποθέσεις ξεχνιούνται και η κοινωνία εκπαιδεύεται σιγά-σιγά να θεωρεί την ατιμωρησία φυσιολογική, κανονικότητα.

«Ξανά στο αρχείο η υπόθεση των υποκλοπών, με διάταξη του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κ. Τζαβέλλα αυτή τη φορά με “επιχείρημα” την υπόθεση Φουρθιώτη.»

Τον Οκτώβριο του 2023, λίγο πριν τις διώξεις για τις υποκλοπές, η υπόθεση αφαιρέθηκε από δύο ανακριτές και βαφτίστηκε “έργο ιδιωτών”, χωρίς καμία κρατική ευθύνη.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απάτη από το να μιλάμε για «Δικαιοσύνη» στην Ελλάδα. Είναι μια λέξη που τη χρησιμοποιούμε για να νιώθουμε καλύτερα, την ώρα που γύρω μας κυριαρχεί η ατιμωρησία.

Τη χώρα τη χρεοκόπησαν πολιτικοί και κόμματα με ονοματεπώνυμο.

Επέστρεψαν δυναμικά με χρεοκοπημένο και τον κομματικό τους φορέα για να ολοκληρώσουν αυτό που είχαν ξεκινήσει μετά την χρεοκοπία, με επικοινωνιακό τρικ τώρα την αριστεία, την κανονικότητα και το επιτελικό κράτος.

Όλα αυτά τα χρόνια διαλύθηκαν ζωές, χάθηκαν άνθρωποι, γενιές ολόκληρες πλήρωσαν το τίμημα της χρεοκοπίας.

Και πόσοι τιμωρήθηκαν; Κανείς. Ούτε ένας. Από εκεί ξεκινούν όλα.

Όταν το μεγαλύτερο έγκλημα, η χρεοκοπία της χώρας μένει ατιμώρητο, όλα τα επόμενα δεν είναι παρεκτροπές, είναι η φυσική συνέχεια. Και μετά απορούμε για τα υπόλοιπα: τα σκάνδαλα, τις υποκλοπές, τη διαφθορά, κ.λ.

Μα γιατί να φοβηθεί κάποιος με ισχύ;

Όταν βλέπει ότι δεν πληρώνει κανείς για τίποτα, γιατί να σταματήσει το "μπάζωμα" των δημοκρατικών θεσμών;

Σε μια χώρα χωρίς συνέπειες, η παρανομία δεν είναι ρίσκο είναι επιλογή καριέρας.

Ζητάμε Δικαιοσύνη μόνο όταν μας αγγίζει προσωπικά.

Μέχρι τότε, τη βαφτίζουμε «υπερβολή», «λαϊκισμό», «μην τα ισοπεδώνουμε όλα».

Αυτή είναι η βολική μας υποκρισία.

Η αλήθεια είναι ακόμη πιο σκληρή: χωρίς Δικαιοσύνη δεν υπάρχει ούτε Δημοκρατία, ούτε ασφάλεια, ούτε μέλλον.

Υπάρχει μόνο ισχύς. Όποιος είναι δυνατός κοινωνικο-οικονομικά και πολιτικά κάνει ό,τι θέλει. Οι υπόλοιποι προσαρμόζονται.

Και κάπου εδώ κλείνει ο νέος κύκλος μετά χρεοκοπίας: μια κοινωνία που έχει συνηθίσει την ατιμωρησία δεν την πολεμά. Τη μιμείται. Τη δικαιολογεί. Την αναπαράγει. Μέχρι που παύει να τη βλέπει.

Δεν είμαστε απλώς σε μια χώρα χωρίς Δικαιοσύνη. Είμαστε σε μια χώρα που έμαθε να ζει χωρίς αυτήν.

Και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο απ’ όλα.

Τα χειρότερα δεν έρχονται. Είναι ήδη εδώ και απλώς επιταχύνουν την εθνική μας χρεοκοπία.

Καρανάσιος Γεώργιος – gkaranasios24@gmail.com

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ ΠαρΕΛ.Α.Σ.η ιδεών σε ανακυκλωμένη συσκευασία! (του Κώστα Θερμογιάννη)