Η Κίμπερλι έφυγε. Οι υποκλίσεις και το παραμύθι της «εθνικής επιτυχίας» συνεχίζεται (του Γιώργου Καρανάσιου)

Ας μην πανηγυρίζουμε, λοιπόν, επειδή έφυγε η πρέσβειρα Κίμπερλι Γκιλφόιλ. Δεν απελευθερωθήκαμε από κατοχή, ούτε ανακτήσαμε κάποια χαμένη εθνική κυριαρχία. Απλώς έφυγε μια Αμερικανίδα πρέσβειρα.

Το πραγματικό θέαμα, όμως, δεν ήταν η ίδια. Ήταν ο ελληνικός θίασος που συνωστιζόταν γύρω της, λες και η αξία του καθενός μετριόταν από την απόσταση που τον χώριζε από την αμερικανική εύνοια.

Η πρέσβειρα άλλαξε κεφάλαιο, το εγχειρίδιο της υποτέλειας παραμένει ανοιχτό.

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι στοιχειώδες: η Γκιλφόιλ δεν ήρθε στην Ελλάδα για να υπερασπιστεί τα ελληνικά συμφέροντα.

Εκπροσωπούσε τις ΗΠΑ και τα δικά τους συμφέροντα. Αυτό ακριβώς όφειλε να κάνει.

Η ντροπή, επομένως, δεν βρίσκεται στο ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει να εξυπηρετήσει τον εαυτό της. Βρίσκεται στο αν η Αθήνα έχει ξεχάσει ότι οφείλει να κάνει το ίδιο για τη δική της χώρα.

Γιατί όταν ο ξένος διπλωμάτης διεκδικεί και ο Έλληνας αξιωματούχος χειροκροτεί, δεν έχουμε διπλωματική ισοτιμία.

Έχουμε μια παράσταση με γνωστό πρωταγωνιστή και πρόθυμους κομπάρσους.

Ύστερα έρχεται η γνωστή καραμέλα: «στρατηγική σχέση», «γεωπολιτική αναβάθμιση», «ιστορική ευκαιρία».

Λέξεις μεγάλες, βολικές. Τις εκφωνείς με στόμφο, τις συνοδεύεις με μια φωτογραφία και παρουσιάζεις την εξυπηρέτηση αμερικανικών συμφερόντων ως εθνικό θρίαμβο.

Ο Κάθετος Διάδρομος και το αμερικανικό LNG διαφημίζονται ως γεωστρατηγικές επιτυχίες, την ώρα που πληρώνουμε το φυσικό αέριο πολλαπλάσια ακριβότερα και καταστρέφουμε τις λιγνιτικές υποδομές της Πτολεμαΐδας.

Όλα αυτά παρουσιάζονται ως εθνική επιτυχία, ενώ το κόστος το επωμίζονται οι πολίτες και η χώρα υπονομεύει τις δικές της ενεργειακές δυνατότητες.

Ποια ανταλλάγματα (αν) κατοχυρώθηκαν και ποια είναι απλώς ευχές σε διπλωματικό περιτύλιγμα;

Η γεωγραφία δεν είναι διπλωματική επιτυχία από μόνη της.

Επιτυχία είναι να ξέρεις να την αξιοποιείς χωρίς να γίνεσαι ο χρήσιμος διάδρομος των άλλων. Διαφορετικά, εμείς θα καμαρώνουμε για τον γεωστρατηγικό μας ρόλο, οι άλλοι θα υπολογίζουν τα κέρδη τους και η κυβέρνηση θα μας σερβίρει ακόμη μία δόση εθνικής υπερηφάνειας με αμερικανική ετικέτα.

Όταν μάλιστα δημοσιεύματα αποδίδουν στην πρέσβειρα ισχυρισμούς περί δυνατότητας αμερικανικής παρέμβασης στις πολιτικές εξελίξεις άλλων χωρών, ακόμη και της Ελλάδας, δεν αρκεί να σηκώνουμε τους ώμους και να προσποιούμαστε ότι δεν συμβαίνει τίποτε.

Το ίδιο ισχύει για κάθε συμφωνία, κάθε ενεργειακό σχεδιασμό, κάθε στρατιωτική συνεργασία.

Οι συμμαχίες είναι αναγκαίες, δεν είναι συμβόλαια αυτοκατάργησης.

Οι ΗΠΑ δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα, όπως δεν είναι κανένα ισχυρό κράτος. Διαπραγματεύονται, πιέζουν, διεκδικούν.

Το ερώτημα είναι αν η ελληνική κυβέρνηση διαπραγματεύεται εξίσου σκληρά ή αν θεωρεί πως η εξασφάλιση της εύνοιας της Ουάσιγκτον αποτελεί από μόνη της εθνικό επίτευγμα.

Το ερώτημα είναι απλό: τι κέρδισε τελικά η Ελλάδα;

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να πανηγυρίζει για κάθε συμφωνία με τις ΗΠΑ, να τη βαφτίζει «εθνική επιτυχία» και να περιμένει από τους πολίτες να χειροκροτούν χωρίς να γνωρίζουν τι υπέγραψε.

Οφείλει να πει καθαρά τι συμφώνησε, τι έδωσε, τι εξασφάλισε και ποιο συγκεκριμένο όφελος θα έχει η χώρα.

Και αν αύριο τα πολυδιαφημισμένα κέρδη δεν φανούν, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;

Δεν κυβερνάς μια χώρα με φωτογραφίες, χαμόγελα και μεγάλα λόγια. Κυβερνάς με αποτελέσματα και γι’ αυτά οφείλεις να δίνεις λογαριασμό.

Η Κίμπερλι έφυγε. Οι συμφωνίες έμειναν. Οι υπογραφές έμειναν. Οι πρόθυμοι χειροκροτητές έμειναν. Οι πολίτες εξακολουθούν να περιμένουν να μάθουν πού τελειώνει το εθνικό συμφέρον και πού αρχίζει το επικοινωνιακό παραμύθι.

Το πρόβλημα δεν μόνο η πρέσβειρα. Είναι και παραμένει η πολιτική αντίληψη που συγχέει τη συμμαχία με την υποταγή, την πρόσβαση με την ισχύ και το χαμόγελο ενός ισχυρού ξένου με την εθνική αξιοπρέπεια.

Ο ραγιαδισμός δεν χρειάζεται ξένο αφεντικό για να επιβιώσει. Αρκεί να έχει ντόπιους διαχειριστές.

Καρανάσιος Γεώργιος – gkaranasios24@gmail.com

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Τι θα γινόταν αν σταματούσαμε όλοι συνειδητά, να παρκάρουμε όπου βρούμε