TikTok, διακοπές και η Ευρώπη στις φλόγες! (του Γιώργου Καρανάσιου)

Την ώρα που ολόκληρη η Γαλλία φλεγόταν από τις λαϊκές εξεγέρσεις, ο Εμμανουέλ Μακρόν και η σύζυγός του επέλεγαν αμέριμνοι να διασκεδάσουν.

Αντί να πράξει το ελάχιστο για να κουμαντάρει την κρίση που ο ίδιος προκάλεσε, προτίμησε να απολαύσει μια συναυλία και τριήμερο διακοπών.

Πρόκειται για μια προκλητική επίδειξη καθεστωτικής αλαζονείας και απόλυτης περιφρόνησης προς τη δημοκρατία και τον ίδιο τον λαό.

Προφανώς ο Γάλλος Πρόεδρος αδυνατεί να συλλάβει την έννοια της ευθύνης απέναντι στη χώρα του.

Το χειρότερο όλων, όμως, είναι πως δεν αποτελεί τη μοναδική θλιβερή εξαίρεση. Είναι απλώς η βιτρίνα μιας ευρωπαϊκής ηγεσίας εντελώς αποκομμένης από την πραγματικότητα.

Το ίδιο ακριβώς σκηνικό επαναλαμβάνεται από ηγετίσκους μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών. Ανίκανοι να πάρουν μια απόφαση της προκοπής για την αχαλίνωτη ακρίβεια και την ενεργειακή κρίση, παρακολουθούν αμέτοχοι την κοινωνία να βουλιάζει στην απόγνωση.

Στην Ελλάδα των Βαλκανίων βέβαια, το πολιτικό θέατρο του παραλόγου απογειώνεται.

Ο πρωθυπουργός πλασάρεται στο TikTok ως ο «άνετος» ηγέτης της lifestyle επικοινωνίας, που αντιμετωπίζει τα πάντα με χαμόγελα, χαλαρότητα και σκηνοθετημένη ανεμελιά.

Την ίδια ώρα, όμως, η κοινωνία απαιτεί απαντήσεις για ζητήματα που μόνο για χαμόγελα δεν προσφέρονται: την τραγωδία των Τεμπών, τις στάχτες των καταστροφικών πυρκαγιών, τη διαρκή αφαίμαξη του οικογενειακού εισοδήματος, την κρίση εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη και τη χρόνια αποδυνάμωση του ΕΣΥ, με τραγικές ελλείψεις σε γιατρούς, προσωπικό και υποδομές, που επιβαρύνουν καθημερινά την υγεία και θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των πολιτών.

Οι εικόνες ανεμελιάς εν μέσω κρίσεων έχουν, άλλωστε, τη δική τους πολιτική ιστορία: οι διακοπές του εν μέσω της κρίσης των υποκλοπών το 2022, η δημόσια εικόνα του κατά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2024 και του 2026, αλλά και τα γεύματα εν μέσω της κακοκαιρίας «Μήδεια» το 2021, τροφοδότησαν επικρίσεις και πολιτική αντιπαράθεση.

Γιατί όταν η χώρα δοκιμάζεται, η απόσταση ανάμεσα στην καθημερινότητα των πολιτών και στην εικόνα που εκπέμπει η εξουσία γίνεται από μόνη της είδηση.
Αυτές οι συμπεριφορές δεν είναι απλώς ζήτημα επικοινωνιακού ύφους. Είναι ζήτημα πολιτικής ευθύνης.

Όταν η εικόνα της ανεμελιάς υπερισχύει της έμπρακτης ανταπόκρισης, το τίμημα δεν μένει στις εντυπώσεις: το πληρώνουν η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, η αξιοπιστία της κυβέρνησης και, τελικά, οι ίδιοι οι πολίτες.

Τα πλέον πρόσφατα στοιχεία της Eurostat αποτυπώνουν με τον πιο εφιαλτικό τρόπο το κατάντημα της χώρας, κατατάσσοντας την Ελλάδα στη δεύτερη χειρότερη θέση της Ευρώπης στη φτωχοποίηση.

Την ώρα που οι πολίτες αδυνατούν να βγάλουν τον μήνα, δισεκατομμύρια ευρώ διοχετεύονται σε απευθείας αναθέσεις, χωρίς την απαιτούμενη διαφάνεια και λογοδοσία. Και το πιο εξοργιστικό;

Ακόμη και έργα που αφορούν την προστασία της ανθρώπινης ζωής και την ασφάλεια των πολιτών. Σύμφωνα με δημοσιεύσεις στοιχείων, 693 εκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2021–2026 φέρονται να δαπανήθηκαν σε αντιπλημμυρικά έργα που στιγματίζονται από καταγγελίες για υπερκοστολογήσεις και προχειρότητα.

Και όταν έρχεται η ώρα της δοκιμασίας, το ερώτημα είναι αμείλικτο: πού πήγαν τόσα χρήματα και πόσο πραγματικά προστατεύτηκαν οι άνθρωποι;

Παράλληλα, η τυφλή ευθυγράμμιση με τον ενεργειακό σχεδιασμό των ΗΠΑ υπονόμευσε τον δημόσιο χαρακτήρα της ενέργειας, εκθέτοντας τη χώρα στα συμφέροντα ξένων ενεργειακών ομίλων και εγκλωβίζοντάς την σε μια ασφυκτική ενεργειακή ομηρία, με δυσβάσταχτες τιμές και εξοντωτικούς φόρους.

Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να αποδυναμώσει συστηματικά τις υποδομές του λιγνίτη, θυσιάζοντας εγχώριους ενεργειακούς πόρους και τη δυνατότητα μεγαλύτερης ενεργειακής αυτονομίας, προκειμένου να επιβεβαιώσει την πλήρη συμμόρφωσή της με τις έξωθεν επιταγές.

Καρανάσιος Γεώργιος – gkaranasios24@gmail.com

Υ.Γ. Την ώρα που μαθητές ζητούσαν απλώς θέρμανση στα σχολεία, το γαλλικό καθεστώς απάντησε με αστυνομική βαρβαρότητα, ακρωτηριάζοντας παιδιά, τυφλώνοντας εφήβους και ξυλοκοπώντας γονείς και εκπαιδευτικούς.
Το αποτέλεσμα;
Πυροδότησε μια γενικευμένη κοινωνική έκρηξη με συνδικάτα και Κίτρινα Γιλέκα, παραδίδοντας τη Γαλλία στις φλόγες και αποδεικνύοντας ότι όταν η κρατική αναλγησία συναντά τις βαθιές ανισότητες, ο λαός απαντά όπως διδάσκει η ιστορία του: με φωτιές και πέτρες απέναντι στους καταπιεστές του.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Τι θα γινόταν αν σταματούσαμε όλοι συνειδητά, να παρκάρουμε όπου βρούμε