Είκοσι χρόνια από το έπος της Σαϊτάμα - Η βραδιά που η Ελλάδα νίκησε την Team USA

Υπάρχουν παιχνίδια που κερδίζονται. Υπάρχουν παιχνίδια που γράφουν ιστορία. Και υπάρχει εκείνο το Ελλάδα – ΗΠΑ στη Σαϊτάμα.

Είκοσι χρόνια μετά, το 101-95 της 1ης Σεπτεμβρίου 2006 εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς όχι μόνο για το ελληνικό μπάσκετ. Η Εθνική του Παναγιώτη Γιαννάκη απέναντι στην Team USA του Μάικ Σιζέφσκι, σε έναν ημιτελικό Παγκοσμίου Πρωταθλήματος που εξελίχθηκε σε μία από τις πιο εμβληματικές παραστάσεις στην ιστορία της διοργάνωσης. Και το σημαντικότερο; Η Ελλάδα δεν νίκησε απλώς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τις κέρδισε παίζοντας το δικό της μπάσκετ.Από το -12 στην ανατροπή

Η αρχή δεν προμήνυε αυτό που θα ακολουθούσε. Οι Αμερικανοί μπήκαν καλύτερα στο παιχνίδι και προηγήθηκαν με 20-14 στο τέλος της πρώτης περιόδου. Στη δεύτερη περίοδο, μάλιστα, η διαφορά έφτασε μέχρι και τους 12 πόντους, με το τρίποντο του Τζο Τζόνσον να διαμορφώνει το 33-21.

Κάπου εκεί, όμως, άλλαξε η ιστορία. Η Ελλάδα δεν πανικοβλήθηκε. Δεν προσπάθησε να ανταγωνιστεί τις ΗΠΑ στο παιχνίδι του ατομικού ταλέντου και της αθλητικότητας. Έκανε αυτό που γνώριζε καλύτερα: κυκλοφόρησε την μπάλα, χτύπησε τις αδυναμίες της αμερικανικής άμυνας και έβαλε το ομαδικό παιχνίδι πάνω από όλα. Με συνεχόμενες επιθέσεις μέσα στη ρακέτα, δυναμικά τελειώματα και εξαιρετικές συνεργασίες στο pick and roll, ο Σχορτσανίτης έγινε ο εφιάλτης της αμερικανικής άμυνας. Η Ελλάδα έκλεισε το ημίχρονο προηγούμενη 45-41 και πλέον το παιχνίδι είχε πάρει εντελώς διαφορετική τροπή.

Αν υπάρχει ένα σημείο του αγώνα που συμπυκνώνει ολόκληρο το μεγαλείο εκείνης της Εθνικής, αυτό είναι η τρίτη περίοδος. Η Ελλάδα μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο σαν να είχε αποφασίσει ότι δεν θα αφήσει την ευκαιρία να χαθεί. Οι παίκτες του Παναγιώτη Γιαννάκη σκόραραν στις 13 πρώτες κατοχές τους.

Οι πάσες του Παπαλουκά, η δημιουργία του Διαμαντίδη, η εκτέλεση του Σπανούλη, τα τρίποντα του Φώτση και του Τσαρτσαρή και η ενέργεια των παικτών του πάγκου συνέθεσαν ένα μοναδικό σκηνικό. Η Εθνική έφτασε να προηγείται 71-58, ενώ στο τέλος της τρίτης περιόδου το σκορ ήταν 77-65.

Το μεγαλείο εκείνης της βραδιάς ήταν ότι δεν υπήρχε ένας μόνο πρωταγωνιστής.

Ο Βασίλης Σπανούλης τελείωσε τον αγώνα με 22 πόντους και έβαλε μερικά από τα σημαντικότερα καλάθια της αναμέτρησης. Ο Μιχάλης Κακιούζης πρόσθεσε 15 πόντους και ήταν ψύχραιμος όταν η μπάλα έκαιγε.

Ο Σοφοκλής Σχορτσανίτης είχε 14 πόντους με 6/7 σουτ και αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι Αμερικανοί.

Και ο Θοδωρής Παπαλουκάς έκανε αυτό που ήξερε καλύτερα: έλεγξε τον ρυθμό και μοίρασε ασίστ. Τελείωσε με 12 τελικές πάσες, σε μία από τις πιο χαρακτηριστικές εμφανίσεις της καριέρας του με την Εθνική.

Η Ελλάδα πανηγύριζε μια νίκη που έμοιαζε αδιανόητη πριν από το τζάμπολ. Η Εθνική είχε αποκλείσει τις Ηνωμένες Πολιτείες και είχε προκριθεί στον τελικό ενός Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

Τελικά, το χρυσό μετάλλιο δεν ήρθε. Η Ισπανία επικράτησε στον τελικό. Αλλά αυτό δεν μπορούσε να σβήσει τίποτα. Γιατί η κληρονομιά εκείνης της ομάδας δεν μετριέται μόνο σε μετάλλια.

Πηγή: sdna.gr

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Ολυμπιακός: Δημοσίευσε βίντεο από τις εργασίες στο ΣΕΦ