Η απάντηση του Υπουργείου Παιδείας για την αναστολή στα μειονοτικά σχολεία: Το δημογραφικό αλλάζει τον εκπαιδευτικό χάρτη

Ειδικότερα, σημειώνεται ότι το ελάχιστο όριο μαθητών για την αναστολή λειτουργίας ενός δημόσιου δημοτικού σχολείου είναι οι δεκαπέντε (15) μαθητές, ενώ για τα μειονοτικά δημοτικά μόλις εννέα (9). Επιπλέον, στα μειονοτικά σχολεία αντιστοιχούν δύο εκπαιδευτικοί για εννέα μαθητές, ενώ στα δημόσια σχολεία η αντίστοιχη αναλογία είναι ένας εκπαιδευτικός για δεκαπέντε μαθητές.

Μάλιστα, επισημαίνεται ότι όλα τα μειονοτικά σχολεία που ανέστειλαν τη λειτουργία τους κατά το τρέχον σχολικό έτος ήταν διθέσια και λειτουργούσαν με αριθμό μαθητών μικρότερο από το ελάχιστο νόμιμο όριο.

Η ανακοίνωση αποδίδει τη μείωση τόσο των σχολικών μονάδων όσο και του αριθμού των μαθητών αποκλειστικά στο δημογραφικό πρόβλημα, υπογραμμίζοντας ότι το ίδιο φαινόμενο καταγράφεται σε ολόκληρη τη χώρα. Επισημαίνεται, ότι το δημογραφικό πρόβλημα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Η συνεχής μείωση των γεννήσεων και η εσωτερική μετανάστευση προς τα μεγάλα αστικά κέντρα έχουν οδηγήσει τα τελευταία χρόνια σε αισθητή μείωση του μαθητικού πληθυσμού, ιδιαίτερα σε ορεινές, απομακρυσμένες και αγροτικές περιοχές. Ως αποτέλεσμα, κάθε χρόνο πραγματοποιούνται συγχωνεύσεις ή αναστολές λειτουργίας σχολικών μονάδων όταν δεν συμπληρώνεται ο ελάχιστος προβλεπόμενος αριθμός μαθητών.

Αντίθετα, στην ανακοίνωση γίνεται αναφορά στην περίπτωση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, επισημαίνοντας ότι η σχεδόν πλήρης εξαφάνισή του δεν οφείλεται σε δημογραφικές εξελίξεις αλλά, όπως αναφέρεται, σε μεθοδευμένες κρατικές πολιτικές εκδιώξεων των προηγούμενων δεκαετιών.

Παράλληλα, η Περιφερειακή Διεύθυνση τονίζει ότι η Ελλάδα εφαρμόζει με συνέπεια τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 στον τομέα της εκπαίδευσης και στο ειδικό νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη μειονοτική εκπαίδευση στην Ελλάδα. Σημειώνει δε ότι η αναγνωρισμένη μειονότητα στη Θράκη είναι θρησκευτική και όχι εθνική. Στο πλαίσιο αυτό υποστηρίζει ότι το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών δεν διαθέτει ούτε τυπική ούτε ουσιαστική αρμοδιότητα να τοποθετείται σχετικά με τη λειτουργία των μειονοτικών σχολείων στην Ελλάδα. Υπενθυμίζεται, ότι τα μειονοτικά δημοτικά σχολεία της Θράκης αποτελούν σχολικές μονάδες με ιδιαίτερο εκπαιδευτικό καθεστώς, στο οποίο εφαρμόζεται δίγλωσσο πρόγραμμα διδασκαλίας, στην ελληνική και την τουρκική γλώσσα.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στη χρηματοδότηση της μειονοτικής εκπαίδευσης από το ελληνικό κράτος. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η Ελλάδα καλύπτει πλήρως τη μισθοδοσία των εκπαιδευτικών τόσο του ελληνόγλωσσου όσο και του μειονοτικού προγράμματος, αναλαμβάνει όλα τα λειτουργικά έξοδα των σχολικών μονάδων, τη μεταφορά των μαθητών, τις αμοιβές του προσωπικού καθαριότητας, καθώς και τον ηλεκτρονικό και εποπτικό εξοπλισμό και τη συντήρηση των εγκαταστάσεων.

Αντίθετα, γίνεται αναφορά στις συνθήκες λειτουργίας των μειονοτικών σχολείων της Κωνσταντινούπολης και της Ίμβρου, όπου –σύμφωνα με την ανακοίνωση– το τουρκικό κράτος περιορίζεται στην παροχή αθλητικού υλικού, ενώ το σύνολο των υπόλοιπων λειτουργικών δαπανών καλύπτεται από την ίδια τη μειονότητα.

Ξεχωριστή αναφορά γίνεται και στην υπόθεση των εγγραφών στο 1ο Μειονοτικό Σχολείο Ξάνθης. Η Περιφερειακή Διεύθυνση αναφέρει ότι τα δικαιολογητικά πρώτης εγγραφής που κατατέθηκαν κρίθηκαν παράνομα έπειτα από έλεγχο των αρμόδιων υπηρεσιών, γεγονός που –όπως υποστηρίζεται– αναγνώρισαν και οι ίδιοι οι γονείς που τα είχαν υποβάλει.

Αντιθέτως, υπενθυμίζεται ότι το Μειονοτικό Σχολείο Κέχρου επαναλειτούργησε όταν συμπληρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός μαθητών μέσω αιτήσεων που κρίθηκαν νόμιμες μετά τον σχετικό έλεγχο. Παράλληλα γίνεται αναφορά στην υπόθεση του Μειονοτικού Σχολείου Παλαιού Ζυγού, το οποίο δεν επαναλειτούργησε, καθώς διαπιστώθηκε ότι τα δικαιολογητικά εγγραφής που είχαν κατατεθεί ήταν παράνομα.

Η Περιφερειακή Διεύθυνση χαρακτηρίζει απολύτως καταδικαστέα οποιαδήποτε προσπάθεια επαναλειτουργίας σχολείων μέσω ψευδών δικαιολογητικών, αλλά και κάθε μορφή εργαλειοποίησης μικρών παιδιών για την εξυπηρέτηση εξωθεσμικών σκοπιμοτήτων.

Σε κάθε περίπτωση, αξίζει να σημειωθεί, ότι η αναστολή λειτουργίας μιας σχολικής μονάδας δεν ισοδυναμεί με κατάργηση. Πρόκειται για διοικητική πράξη που εφαρμόζεται όταν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις λειτουργίας, κυρίως ως προς τον αριθμό των μαθητών. Εφόσον τα επόμενα χρόνια συμπληρωθεί ο απαιτούμενος αριθμός εγγραφών, η σχολική μονάδα μπορεί να επαναλειτουργήσει, όπως έχει συμβεί και σε προηγούμενες περιπτώσεις.