Ιράν: Η εκστρατεία είναι μια "εντυπωσιακή επιτυχία" - Τα στοιχεία δείχνουν ότι η Τεχεράνη έχει ήδη χάσει τον πόλεμο

Μπορεί κανείς να έχει αμφιβολίες για τους πολιτικούς στόχους του πολέμου που ξεκίνησαν από κοινού οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν, αντίθετα όμως, όπως σημειώνει στην ανάλυσή του και ο Economist, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η στρατιωτική εκστρατεία αποδεικνύεται μια "συντριπτική επιτυχία".

Σε ένα βίντεο που δημοσιεύθηκε στις 3 Μαρτίου, ο ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, διοικητής της Κεντρικής Διοίκησης του Πενταγώνου (CENTCOM), που εποπτεύει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, ισχυρίστηκε ότι σε τέσσερις ημέρες η Αμερική είχε επιτεθεί σε σχεδόν 2.000 στόχους, συμπεριλαμβανομένων 17 πλοίων, μεταξύ των οποίων και ένα υποβρύχιο. Επίσης, στις 3 Μαρτίου, ένα αμερικανικό υποβρύχιο επιτέθηκε και βύθισε μια ιρανική φρεγάτα κοντά στα ύδατα της Σρι Λάνκα, περίπου 3.000 χιλιόμετρα από το Ιράν. Ηταν η πρώτη χρήση τορπιλλών από την Αμερική από το 1945.

Η πρώτη μέρα του πολέμου ήταν "σχεδόν διπλάσια σε κλίμακα" από την αμερικανική επίθεση "σοκ και δέος" στο Ιράκ το 2003, δήλωσε ο ναύαρχος Cooper. Οι βομβαρδισμοί του Ισραήλ είναι ακόμη πιο έντονοι. Η χώρα χτυπά περίπου 1.000 στόχους την ημέρα, σύμφωνα με τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF), ένας ρυθμός βομβαρδισμών που θα ήταν αδύνατος χωρίς τα αμερικανικά δεξαμενόπλοια που ανεφοδιάζουν τα ισραηλινά αεροσκάφη.

Η προθυμία των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ να ξεκινήσουν τον πόλεμο στις 28 Φεβρουαρίου, στο φως της ημέρας, εξηγείται από το γεγονός ότι είχαν την μοναδική ευκαιρία να σκοτώσουν τον Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν. Η θρασύτητα της κίνησης, εξηγείται από την άθλια κατάσταση των αεροπορικών αμυντικών συστημάτων του Ιράν, τα οποία είχαν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους καταστραφεί στον 12ήμερο πόλεμο του περασμένου έτους.

Τα αεροσκάφη των ΗΠΑ και του Ισραήλ επιχειρούν πάνω από το Ιράν

Μετά την πρώτη σειρά επιθέσεων – οι οποίες, για να διατηρηθεί το στοιχείο της έκπληξης, πραγματοποιήθηκαν με πυραύλους μακράς εμβέλειας που εκτοξεύθηκαν από αεροσκάφη stealth και πολεμικά πλοία που βρίσκονταν σε μεγάλη απόσταση – οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κατάφεραν να στείλουν τα αεροσκάφη τους πάνω από το Ιράν και πάνω από τους στόχους τους. Αυτό τους επιτρέπει να χρησιμοποιούν φθηνότερες και πολυάριθμες κατευθυνόμενες βόμβες, αντί να βασίζονται σε σπάνια και ακριβά πυρομαχικά που χρησιμοποιούνται για τις επιθέσεις από απόσταση.

"Έχουμε σχεδόν απεριόριστα αποθέματα" από αυτά, καυχήθηκε ο κ. Hegseth.

Ισραηλινοί αξιωματικοί αστειεύονται ότι, σε αντίθεση με τις προηγούμενες επιθέσεις τους στο Ιράν, αυτός είναι ένας "πόλεμος στα αγγλικά", δηλαδή ένας πόλεμος που σχεδιάστηκε σε στενή συνεργασία με την Αμερική.

Οι συζητήσεις ξεκίνησαν το περασμένο καλοκαίρι, μετά τον 12ήμερο πόλεμο, αλλά τα σχέδια για κοινές επιθέσεις αναπτύχθηκαν μετά την επίσκεψη του Eyal Zamir, αρχηγού του γενικού επιτελείου των IDF, στο Πεντάγωνο τον Ιανουάριο. Οι δύο χώρες έχουν χωρίσει το Ιράν σε μεγάλες ζώνες που ονομάζουν "περιοχές επιχειρήσεων βαλλιστικών πυραύλων" (BMOA). Το Ισραήλ ασχολείται με το δυτικό και κεντρικό Ιράν, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Τεχεράνης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ασχολούνται με το νότιο Ιράν και τις θάλασσες. Το Ισραήλ πετάει κυρίως πάνω από τη Συρία, ενώ η Αμερική κυρίως από βάσεις στην Ιορδανία και από το USS Abraham Lincoln στην Αραβική Θάλασσα και το USS Gerald Ford στη Μεσόγειο.

Το Ισραήλ έχει αναλάβει τα πρόσωπα του καθεστώτος Χαμενεΐ

Αν και οι δύο χώρες επιτίθενται σε εκτοξευτές πυραύλων ("εκατοντάδες", σύμφωνα με τον ναύαρχο Cooper), ο καταμερισμός των εργασιών είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους το Ισραήλ έχει επικεντρωθεί σε στόχους που αφορούν τα πρόσωπα του καθεστώτος. Αυτοί περιλαμβάνουν τη συνάντηση της Συνέλευσης των Εμπειρογνωμόνων, ενός οργάνου που θα επιλέξει τον επόμενο ανώτατο ηγέτη και τις παραστρατιωτικές δυνάμεις Basij .

Εν τω μεταξύ, η Αμερική έχει επικεντρωθεί στο ναυτικό του Ιράν. Ο διαχωρισμός αντανακλά επίσης και το πόσο κάθε δύναμη θέλει να αναλάβει ρίσκα, λέει ο Martin Sampson , ο οποίος υπηρέτησε ως αεροναύαρχος στη Βασιλική Αεροπορία.

Το Ισραήλ δηλαδή είναι πρόθυμο να στείλει μονοκινητήρια αεροσκάφη βαθιά στο Ιράν, όπου οι ομάδες έρευνας και διάσωσης θα δυσκολευόντουσαν να ανακτήσουν τους πιλότους που θα είχαν τυχόν καταρριφθεί, οι ΗΠΑ διστάζουν.

Τα πολεμικά σχέδια περιλαμβάνουν διάφορες φάσεις. Δύο έχουν ήδη υλοποιηθεί. Η πρώτη ήταν η αρχική επίθεση στις 28 Φεβρουαρίου. Η δεύτερη ήταν οι επόμενες 100 ώρες, κατά τις οποίες το Ισραήλ επιτέθηκε στους στόχους υψηλότερης προτεραιότητας, φοβούμενο ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα μπορούσε να κηρύξει πρόωρο τέλος στον πόλεμο. Μια τρίτη φάση, με στόχους χαμηλότερης προτεραιότητας, βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη. Οι σχεδιαστές λένε ότι υπάρχουν αρκετοί αμερικανικοί και ισραηλινοί στόχοι για τέσσερις ή πέντε εβδομάδες πολέμου, ένα χρονοδιάγραμμα που έχει επίσης εξετάσει ο κ. Τραμπ.

"Τώρα θα αρχίσουμε να επεκτεινόμαστε προς το εσωτερικό", δήλωσε ο στρατηγός Νταν Κέιν, πρόεδρος του αμερικανικού Γενικού Επιτελείου, μιλώντας μαζί με τον κ. Χέγκσεθ στις 4 Μαρτίου, "χτυπώντας προοδευτικά όλο και πιο βαθιά στο ιρανικό έδαφος".

Το Ιράν δεν φαίνεται να είχε επιταχύνει το πυρηνικό του πρόγραμμα

Οι περισσότεροι πυρηνικοί στόχοι έχουν προγραμματιστεί για αργότερα. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι, παρά τις παραπλανητικές δηλώσεις Αμερικανών αξιωματούχων, το Ιράν δεν έχει κάνει πολλά σε αυτές τις εγκαταστάσεις από τον πόλεμο του περασμένου έτους, εκτός από το να σωρεύσει χώμα πάνω από τους κρατήρες των βομβών.

Παρ' όλα αυτά, στις 3 Μαρτίου το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι επιτέθηκε στο συγκρότημα Min Zadai στα βορειοανατολικά της Τεχεράνης, το οποίο, όπως ισχυρίζεται, ήταν μια μυστική εγκατάσταση που είχε να κάνει με την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων. Ο κατάλογος των στόχων περιλαμβάνει όχι μόνο περισσότερες εγκαταστάσεις πυραύλων και πυρηνικών όπλων, αλλά και όλα τα αρχηγεία της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς (IRGC) σε ολόκληρο το Ιράν — ένα σαφές σημάδι ότι ο στόχος είναι τόσο η υποβάθμιση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του, όσο και η κατάρρευση του καθεστώτος.

Η απόφαση της Βρετανίας να παραχωρήσει στην Αμερική άδεια χρήσης της βάσης στο Ντιέγκο Γκαρσία, μιας ζωτικής αεροπορικής βάσης στον Ινδικό Ωκεανό, θα βοηθήσει. Πετώντας από εκεί αντί από την αμερικανική ήπειρο, η Αμερική μπορεί να αυξήσει τον ρυθμό των πτήσεων και να επαναχρησιμοποιεί τα πληρώματα πιο συχνά. Τα μαχητικά αεροσκάφη μπορούν έτσι να "κινούνται πολύ πιο ελεύθερα και να έχουν λίγο περισσότερη τακτική ελευθερία" για να χτυπήσουν στόχους που εντοπίζονται από drones και αεροσκάφη επιτήρησης.

Στον πόλεμο δ0κιμάζονται νέα και ασυνήθιστα όπλα καθώς και η Τεχνητή Νοημοσύνη

Ήδη, ο πόλεμος έχει γίνει το μέτωπο όπου δοκιμάζονται νέα, "εξωτικά" και ασυνήθιστα όπλα. Για παράδειγμα, η Αμερική παρουσίασε για πρώτη φορά το Low-cost Uncrewed Combat Attack System (LUCAS), ένα φθηνό drone μακράς εμβέλειας. Το γεγονός ότι επιχειρεί στο Ιράν είναι ειρωνικό, δεδομένου ότι το LUCAS είναι μια αμερικανική απομίμηση των ιρανικής σχεδίασης βλημάτων Shahed-136 που χρησιμοποιεί η Ρωσία στην Ουκρανία. Οι υποστηρικτές της "ακριβούς μάζας", της ιδέας ότι το Πεντάγωνο πρέπει να βασίζεται περισσότερο σε φθηνά πυρομαχικά μεγάλης ποσότητας, είναι ικανοποιημένοι από την εξέλιξη.

Επίσης, η Αμερική χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τους βαλλιστικούς πυραύλους PrSM. Αυτοί οι πύραυλοι, με βεληνεκές 500 χλμ. και εκτοξευόμενοι από εκτοξευτές HIMARS στο Μπαχρέιν, θα ήταν παράνομο να χρησιμοποιηθούν αν ο κ. Τραμπ δεν είχε καταγγείλει τη Συνθήκη για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μεσαίου Βεληνεκούς (INF) με τη Ρωσία κατά την πρώτη θητεία του.

Και στην πρώτη του επίθεση εναντίον του Χαμενεΐ και του υπουργικού συμβουλίου του, το Ισραήλ πιστεύεται ότι χρησιμοποίησε μεγάλο αριθμό βαλλιστικών πυραύλων που εκτοξεύονται από τον αέρα, μια ασυνήθιστη κατηγορία όπλων που διαθέτουν μόνο η Κίνα και η Ρωσία. Επιπλέον, πιστεύεται ότι η Αμερική χρησιμοποίησε το Claude, ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης, για την επεξεργασία πληροφοριών, την επιλογή στόχων και τη διεξαγωγή στρατιωτικών προσομοιώσεων — όλα αυτά εν μέσω μιας έντονης πολιτικής διαμάχης με την Anthropic, τη δημιουργό του μοντέλου.
Η Αμερική και το Ισραήλ έχουν μέχρι στιγμής αποκομίσει σημαντική επιχειρησιακή επιτυχία.

Η πολιτική ηγεσία του Ιράν βρίσκεται σε αναταραχή, με τον επόμενο ανώτατο ηγέτη – ο γιος του Χαμενεΐ, Μοτζτάμπα, είναι ένας από τους φημολογούμενους υποψηφίους – να έχει επίσης στοχοποιηθεί και να κινδυνεύει να δολοφονηθεί, σύμφωνα τουλάχιστον με τον Ισραήλ Κατζ, υπουργό Άμυνας του Ισραήλ. Οι εκτοξεύσεις βαλλιστικών πυραύλων από το Ιράν μειώθηκαν κατά 86% από την πρώτη ημέρα του πολέμου, με πτώση 23% μόνο μεταξύ 3 και 4 Μαρτίου. Οι επιθέσεις με drones, μειώθηκαν κατά 73%. Το πιο σημαντικό ίσως είναι ότι πηγές των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών υποδεικνύουν ότι υπάρχουν ενδείξεις ότι Ιρανοί στρατιώτες, αστυνομικοί και μέλη του IRGC δεν εμφανίζονται στην υπηρεσία τους.

Παρ' όλα αυτά, η στρατιωτική φθορά, όσο συντριπτική και αποτελεσματική κι αν είναι, δεν εγγυάται σε καμία περίπτωση την πτώση του καθεστώτος – τον βασικό στόχο του Ισραήλ στον πόλεμο και έναν από τους συνεχώς μεταβαλλόμενους στόχους του κ. Τραμπ, καταλήγει ο Economist.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ «Sun»: Ιρανικό drone έπληξε υπόστεγο που χρησιμοποιείται από άκρως απόρρητα αμερικανικά κατασκοπευτικά αεροσκάφη – Φωτογραφία ντοκουμέντο