Αθηνά Οικονομάκου: Η δύσκολη περίοδος μετά την εγκυμοσύνη και η συνεπιμέλεια με τον Φίλιππο Μιχόπουλο

«Όταν ήμουν επτά μηνών έγκυος, σταμάτησα να δουλεύω και μετά ξεκίνησα πολύ άμεσα, εγώ δεν είμαι άνθρωπος που θέλω να κάθομαι σπίτι και να μην κάνω τίποτα. Είμαι εργασιομανής, μου αρέσει. Θέλω να κάνω δημιουργικά πράγματα, κάτι να ασχολούμαι. Οπότε ήταν πολύ μεγάλη διέξοδος και ελευθερία το να μπορώ να κάνω κάτι που μπορούσα ακόμα και στο σπίτι μου (η επιχείρηση με τα κοσμήματα) ή στο γραφείο να πεταχτώ, για όσο χρόνο ήθελα, χωρίς να έχω πρόγραμμα και έναν εργοδότη που θα μου πει πότε και σε ποιες ώρες θα μπω» είπε αρχικά.

«Μου δίνει πολύ μεγάλη ελευθερία αυτό ψυχικά και με βοήθησε και στο κομμάτι μετά την πρώτη γέννα του Μάξιμου, που δεν είχα περάσει και πολύ εύκολα. Ήταν και δύσκολη γέννα, σαν γέννα, ταλαιπωρήθηκα πολύ για να τα καταφέρω, και μετά πέρασα πολύ δύσκολη περίοδο. Δηλαδή πέρασα ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα που ισορροπούσα ανάμεσα στην επιλόχειο κατάθλιψη και στην πραγματικότητα. Παρ’ όλο που είχα κάνει ψυχοθεραπεία πριν, έκανα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και κατευθείαν συνέχισα με το που γέννησα, και αυτό είναι νομίζω που με βοήθησε και με έσωσε στο να μην πάθω επιλόχειο τελικά. Ωστόσο, νομίζω ότι έχει πολύ να κάνει με την περίοδο της εγκυμοσύνης. Θέλω να πω εγώ επειδή είχα και στις δύο εγκυμοσύνες, αλλά για την πρώτη ας μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα γιατί εκεί ήταν η δύσκολη περίοδος μετά τη γέννα, είχα μια τέλεια εγκυμοσύνη. Ήμουν πανευτυχής» εξομολογήθηκε η Αθηνά Οικονομάκου.

«Δεν είχα, δόξα τω Θεώ, κανένα θέμα, παρόλο που πήρα πολλά κιλά δεν είχα κανένα θέμα με την εμφάνισή μου, έβγαινα, γλένταγα, χόρευα, περνούσα υπέροχα, δούλευα. Οπότε απορώ σε ένα συννεφάκι που όλα τι ωραία τέλεια, γέννησα και ξαφνικά εκεί κατάλαβα τι συμβαίνει. Ήταν πολύ βαρύ το φορτίο, σπάσανε κι όλες οι ορμόνες και ζορίστηκα πάρα πολύ, γιατί ήταν μία τεράστια αλλαγή στη ζωή μου. Εγώ που είχα μάθει να δουλεύω 10-15 ώρες τη μέρα, ξαφνικά σε ένα σπίτι… ήμουν και πάρα πολύ μόνη μου, γιατί με το που γέννησα φύγαμε για Μύκονο, γιατί ο Φίλιππος άνοιγε το ξενοδοχείο» πρόσθεσε.

«Οπότε αμέσως, στους δύο μήνες μετακινηθήκαμε σε μια άλλη περιοχή, σε ένα άλλο σπίτι, χωρίς τις ανέσεις του σπιτιού μου, πώς να σου πω, με μια πολύ μικρή κουζίνα, σε ένα πολύ μικρό χώρο, με ένα υπνοδωμάτιο. Ο Φίλιππος δούλευε όλη την ημέρα και ερχόταν το βράδυ. Οπότε εγώ ένιωσα απέραντη μοναξιά. Και δεν το επικοινωνούσα, γιατί επειδή όλοι τον πρώτο καιρό είναι αυτό που σου λένε “Πω πω είσαι ευτυχισμένη, τι ωραία”. Ένιωθα τρομερά ενοχικά να πω “Παιδιά εγώ δεν είμαι καλά. Εγώ δεν είμαι ευτυχισμένη, περνάω πάρα πολύ δύσκολα”. Πέρασε πάρα πολύς καιρός για να το αποδεχτώ, να το πω σε μια φίλη μου που είχε και αυτή παιδάκια και μου είπε “Παιδί μου, έτσι είμαστε όλες, πλάκα κάνεις;”. Δεν χρειάζεται να νιώθεις ενοχή αν νιώθεις έτσι, γιατί είναι φυσιολογικό να νιώθεις έτσι. Δηλαδή θυμάμαι τον εαυτό μου να υπάρχουν στιγμές που νόμιζα ότι θα καταρρεύσω, δεν είχα δύναμη να σηκωθώ από το κρεβάτι. Οπότε με ζόρισε πάρα πολύ αυτό. Δεν μου άρεσε καθόλου. Ξέρεις πότε βγήκα από όλο αυτό; Όταν ξεκίνησα να δουλεύω» αποκάλυψε πρώτη φορά η Αθηνά Οικονομάκου.

Η συνεπιμέλεια με τον πρώην σύζυγό της

«Φυσικά το πλάνο υπάρχει στο θέμα του προγράμματος πάντα, γιατί είναι μία δύσκολη συνθήκη, τα logistics δηλαδή. Ακριβώς επειδή έχουμε συνεπιμέλεια με τον μπαμπά τους, υπάρχει ένα πρόγραμμα που ακολουθούμε πιστά κάθε μήνα, πρέπει να υπάρχει μια άμεση συνεργασία. Είναι δύο μέρες σε εμάς. Δύο μέρες εδώ, δύο μέρες εκεί. Βέβαια μένουμε πάρα πολύ κοντά, οπότε εκεί υπάρχει και καλή συνεργασία και διάθεση, οπότε έχει μια ροή. Στην αρχή είναι πολύ δύσκολο αυτό οργανωτικά και μέχρι να συνηθίσεις ότι ξυπνάς και δεν είναι τα παιδιά σπίτι» περιέγραψε.

«Αυτό, το συναισθηματικό κομμάτι του γονιού είναι το πιο δύσκολο. Για τα παιδιά είναι λίγο πιο εύκολο επειδή είναι μικρά σε ηλικία και προσαρμόζονται πολύ εύκολα και δεν προλαβαίνουν να νιώσουν την έλλειψη του γονιού. Περνάνε τόσο γρήγορα οι μέρες με τις δραστηριότητες και το σχολείο που δεν προλαβαίνουν να πουν “μου ‘λειψε η μαμά”, “μου ‘λειψε ο μπαμπάς”. Οπότε είναι πολύ καλυμμένα και χαρούμενα. Και αυτό μας δίνει δύναμη και εμένα και στον Φίλιππο να το αντιμετωπίσουμε και να ισορροπήσουμε και να είμαστε καλά. Γιατί όσο βλέπεις τα παιδιά καλά, λες “εντάξει, όλα καλά”» τόνισε η ηθοποιός.

«Εμένα μπορεί να με δυσκολεύει αυτό το πρόγραμμα, αλλά δεν έχει καμία σημασία μπροστά στο θετικό πρόσημο που έχει στα παιδιά, με την έννοια ότι δεν τους λείπει καθόλου ο μπαμπάς ή η μαμά, γιατί ανά δύο μέρες… Δεν προλαβαίνουν να νιώσουν την έλλειψη. Ήταν βασική προϋπόθεση για μένα, γιατί, πέρα απ’ το ότι εγώ δεν θα άντεχα παραπάνω μέρες μακριά, νομίζω ότι και στα παιδιά σε αυτή την ηλικία δεν θέλω να φανούν και να ακουστώ υπερβολική, αλλά θεωρώ ότι η μαμά έχει έναν άλλο ρόλο» επεσήμανε.

«Πιο βασικό και πιο αναγκαίο στη ζωή των παιδιών, στην ηλικία των τεσσάρων, πέντε, έξι, οκτώ, δέκα. Μετά, όταν μεγαλώσουν τα παιδιά, φυσικά και μαζί τους θα το βρεις το πρόγραμμα. Θέλω να σου πω, όταν πάνε δώδεκα, δεκαπέντε λες “Εντάξει, ναι, πώς θέλεις αγάπη μου, θες τον μπαμπά;”. Πώς να σου πω, μαζί θα το κάνουμε, είσαι σε συνεργασία. Τώρα, όσο μπορώ να προστατεύσω τη σχέση και την ψυχική τους υγεία και ηρεμία, θα το κάνω με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό» συμπλήρωσε.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Πέθανε ο αγαπημένος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης - Ο «Γιάγκος Δράκος» της σειράς «Λάμψη»