Ο Νίκος Μουτσινάς για το όνειρό του να ζήσει στην Ουγκάντα: Στην Αφρική ο κόσμος αγγίζει την απλότητα

Ο Νίκος Μουτσινάς αποκάλυψε πρόσφατα ότι το μεγάλο του όνειρο είναι να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ουγκάντα και σε νέες δηλώσεις που παραχώρησε στην εκπομπή «Happy Day» και μεταδόθηκαν το πρωί της Τετάρτης (14-10-2026), δέχτηκε σχετική ερώτηση. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, η σκέψη αυτή αποτελεί μέρος της προσωπικής του ανάγκης «να επιλέξει να ζήσει» με τους δικούς του όρους.

Σε ερώτηση για την Ουγκάντα, ο Νίκος Μουτσινάς απάντησε: «Μωρέ δεν ντρέπεστε λίγο; Τολμάμε να πούμε μια κουβέντα; Αυτά δεν μπορώ. Κατάλαβες; Μόλις κλείσουν το μικρόφωνο λέω ένα τραγούδι και φεύγω. Με περιμένουνε. Είναι ένα όνειρό μου, ένας στόχος μου. Μακάρι να το καταφέρω.

Στην Αφρική ο κόσμος αγγίζει την απλότητα που έχει πολύ περισσότερο ενδιαφέρον κι ας του λείπουν κάποια βασικά. Αυτό είναι αλήθεια, γιατί πηγαίνουμε και τους λυπόμαστε οι δυτικοί. Οι καημένοι είμαστε εμείς για λύπηση, γιατί αυτοί έχουν βρει την απλότητα και είναι μυστικό. Είναι μυστικό πολύ δυνατό. Ως γέροντας πια».

Σε άλλο σημείο αναφέρθηκε στα επαγγελματικά του: «Περνάω πάρα πολύ ωραία στο παιχνίδι στο Star. Είναι μια πολύ καινούργια συνθήκη για εμένα. Δεν ήξερα πώς θα είναι. Δεν ήξερα τι σημαίνει πάω μαζεμένα, γράφω επεισόδια και μετά είμαι χαλαρός. Τι ωραία! Το απολαμβάνω. Δεν παρακολουθώ τα νούμερα τηλεθέασης. Ξέρεις τι; Όχι, και σου λέω αλήθεια. Όχι, γιατί από τη στιγμή που δεν υπάρχει κάτι να μου πει “πάμε, πώς πάμε;”, είμαι χαλαρός», ανέφερε ο Νίκος Μουτσινάς.

Στη συνέχεια, ο παρουσιαστής ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο να επιστρέψει κάποια στιγμή σε μια σατιρική, σχολιαστική εκπομπή, όπως εκείνες που παρουσίαζε επί σειρά ετών. «Κοίταξε, είναι φάσεις της ζωής. Εγώ τη φάση αυτή ξεκίνησα να την περνάω, ειδικά νομίζω μετά τα Τέμπη έκανα την προσπάθειά μου όσο μπορούσα να λέω και κάτι που μπορεί να έχει λίγο μεγαλύτερο βάρος και λίγο τώρα χάνουμε χρόνο να ασχοληθούμε με θέματα και καταλαβαίνω ότι έτσι είναι.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ 22 χρόνια χωρίς τον αιώνιο έφηβο Βλάσση Μπονάτσο: Από τον «Γαρύφαλλο» στους «Απαράδεκτους» και τις ατάκες που έγραψαν ιστορία