«Τιμοτέ Σαλαμέ, πάρ' το πίσω»: Οι κορυφαίες όπερες του κόσμου κατακεραυνώνουν τον σταρ -και η Εθνική Λυρική Σκηνή
Ο Τιμοτέ Σαλαμέ είπε ότι δεν θα ήθελε να δουλεύει σε έναν κόσμο όπου πρέπει να «κρατάς ζωντανή» την όπερα ή το μπαλέτο, παρότι «κανείς δεν ενδιαφέρεται πια».
Η δήλωση του ηθοποιού, που μεγάλωσε στα παρασκήνια του New York City Ballet, έφερε θύελλα αντιδράσεων στον κόσμο της όπερας και του μπαλέτου.
Υπάρχει (τουλάχιστον) μια ιδιαίτερη στιγμή στην καριέρα ενός νέου αστέρα του κινηματογράφου ή του τραγουδιού, όπου η επιτυχία αρχίζει να λειτουργεί σαν παραμορφωτικός καθρέφτης, κάνοντας τον σταρ να χάνει την αίσθηση του ιδιωτικού και του δημόσιου χώρου και ακροατηρίου. Ο κόσμος σε ακούει τόσο προσεκτικά ώστε τελικά ακούει και εκείνα τα πράγματα που κανονικά θα έπρεπε να είχαν μείνει μια πρόχειρη σκέψη ή μια κουβέντα με τους κολλητούς ή την σύντροφο ενώ σκρολάρετε στο TikTok.
Ο Τιμοτέ Σαλαμέ που με το που τον είδαμε στο «Call me by your name» τον αγαπήσαμε ακαριαία, βρέθηκε δυστυχώς ακριβώς σε αυτή τη στιγμή. Σε μια συζήτηση με τον Μάθιου ΜακΚόναχι που είχε οργανώσει το Variety τον Φεβρουάριο του 2025, οι δύο ηθοποιοί μιλούσαν για το σινεμά, για το πώς αλλάζει η σχέση του κοινού με την εικόνα, για το αν οι θεατές εξακολουθούν να έχουν υπομονή για ιστορίες που δεν προσφέρονται σε μικρές δόσεις αδρεναλίνης.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ο Σαλαμέ έδειχνε να αναζητά τη θέση του μέσα σε αυτή τη συζήτηση. Από τη μία, δήλωνε ότι αγαπά τον κινηματογράφο που απαιτεί προσοχή και που τον έκανε διάσημο. Από την άλλη, παραδεχόταν ότι η εποχή έχει αλλάξει. Και τότε είπε τη φράση που μέσα σε λίγες ώρες έκανε τον γύρο του κόσμου -σαν ένας έφηβος που στο τραπέζι των μεγάλων πετάει μία λεκτική χειροβομβίδα για να σοκάρει και να περιγράψει μετά στους φίλους του πίνοντας μπίρες πόσο αλήτης μπορεί να γίνει.
«Δεν θα ήθελα να δουλεύω στο μπαλέτο ή στην όπερα όπου είναι σαν να λες: “Ελάτε! Κρατήστε αυτό το πράγμα ζωντανό, παρόλο που κανείς δεν ενδιαφέρεται πια για αυτό”». Γέλασε, ο ΜακΚόναχι κούνησε το κεφάλι επιδοκιμαστικά – ή αποσβολωμένα, δεν είναι ξεκάθαρο. «Με όλο τον σεβασμό στους ανθρώπους του μπαλέτου και της όπερας… μόλις έχασα 14 cents σε τηλεθέαση», ολοκλήρωσε. Μυστηριωδώς το απόσπασμα βγήκε στην επιφάνεια πριν λίγες μέρες και πήρε την προσοχή που του αξίζει.
Η φράση του Σαλαμέ ακούστηκε σαν μια αδέξια παραδοχή της εποχής μας: ότι αν κάτι δεν είναι viral, αν δεν εμφανίζεται κάθε μέρα σε μια πλατφόρμα streaming, τότε μάλλον έχει πάψει να υπάρχει. Το πρόβλημα είναι ότι η όπερα και το μπαλέτο έχουν μια δυσάρεστη για αυτή τη θεωρία συνήθεια. Συνεχίζουν να υπάρχουν και να θριαμβεύουν.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η πρώτη μεγάλη απάντηση ήρθε από τη Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης. Στον λογαριασμό της στο TikTok δημοσιεύτηκε ένα βίντεο αφιερωμένο σε όλους εκείνους που κάνουν δυνατή μια παράσταση όπερας: τραγουδιστές, χορευτές, μαέστρους, τεχνικούς, σκηνογράφους, ενδυματολόγους.
Η λεζάντα επαναλάμβανε τα λόγια του ηθοποιού. «Με όλο τον σεβασμό στους ανθρώπους της όπερας και του μπαλέτου». Και αμέσως μετά: «Αυτό είναι για εσένα Τιμοτέ Σαλαμέ», με ένα καταιγιστικό βίντεο με τους ανθρώπους της, τεχνικούς και καλλιτέχνες να εργάζονται πυρετωδώς για την προετοιμασία των παραστάσεων, υπό τον ήχο του «Ε soffito… e pareti» από την Μαντάμα Μπατερφλάι του Πουτσίνι.
Στο Λονδίνο, η Royal Ballet and Opera απάντησε με έναν τόνο σχεδόν διπλωματικό. Η δήλωσή της υπενθύμιζε κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο σε κάθε ηθοποιό: «Το μπαλέτο και η όπερα δεν υπήρξαν ποτέ απομονωμένες μορφές τέχνης. Επηρέασαν το θέατρο, τον κινηματογράφο, τη σύγχρονη μουσική, τη μόδα και πολλές άλλες μορφές δημιουργίας. Για αιώνες διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούν οι καλλιτέχνες και βιώνουν τον πολιτισμό οι θεατές».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η φράση που ακολούθησε ήταν ακόμη πιο απλή: «Κάθε βράδυ χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται στο Royal Opera House για τη μουσική, την αφήγηση και τη μαγεία της ζωντανής παράστασης». To βίντεο στα social media έχουν την φωνή του πάνω από υπέροχες εικόνες με τους ανθρώπους της όπερας σε οργασμό εργασίας
Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η απάντηση ήρθε και από τον κόσμο του χορού. Το Boston Ballet ανάρτησε ένα βίντεο όπου οι χορευτές εμφανίζονται στο στούντιο και στη σκηνή, με το σώμα τους να θυμίζει αυτό που καμία θεωρία περί «παρακμής» δεν μπορεί να ακυρώσει: ότι το μπαλέτο εξακολουθεί να είναι μια τέχνη που απαιτεί δεκαετίες πειθαρχίας, αφοσίωσης και σιωπηλής αντοχής.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το υπονοούμενο ήταν σαφές. Το μπαλέτο δεν είναι ένα είδος που χρειάζεται να διασωθεί από κάποιον. Είναι μια τέχνη που επιβιώνει επειδή οι άνθρωποι συνεχίζουν να την αγαπούν.
Οι καλλιτέχνες υπήρξαν ακόμη πιο άμεσοι. Η διάσημη mezzo-soprano Isabel Leonard έγραψε: «Με εκπλήσσει που ένας τόσο επιτυχημένος άνθρωπος μπορεί να είναι τόσο αδέξιος και στενόμυαλος όταν μιλά για την τέχνη, ενώ ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του καλλιτέχνη. Όταν επιτίθεσαι σε άλλες μορφές τέχνης, αποκαλύπτεις περισσότερα για τον χαρακτήρα σου απ’ ό,τι για αυτές».
Η καναδή υψίφωνος Deepa Johnny χαρακτήρισε το σχόλιο «απογοητευτικό» και υπενθύμισε ότι «δεν υπάρχει τίποτα πιο εντυπωσιακό από τη μαγεία του ζωντανού θεάτρου, του μπαλέτου και της όπερας». Ο ιρλανδός τενόρος Seán Tester έγραψε κάτι ακόμη πιο καίριο: «Είναι η άποψη που προκύπτει όταν η δημοφιλία μπερδεύεται με την πολιτιστική αξία. Η όπερα και το μπαλέτο δεν είναι ξεπερασμένες μορφές τέχνης. Είναι ζωντανές. Εξελίσσονται διαρκώς».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Μέσα σε αυτό το διεθνές κύμα αντιδράσεων υπήρξε και μια ιδιαίτερα ορμητική παρέμβαση από την Αθήνα. Η Εθνική Λυρική Σκηνή ανάρτησε ένα post που υπενθύμιζε ότι η όπερα δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτε σε κανέναν. Τέσσερις αιώνες μουσικής, θεάτρου και ανθρώπινης φωνής αποτελούν ήδη την καλύτερη απάντηση. Κάλεσε μάλιστα τον Σαλαμέ να έρθει στο ΚΠΙΣΝ για να καταλάβει τι εννοεί η ΕΛΣ.
Όμως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της μικρής πολιτιστικής θύελλας είναι ίσως η ειρωνεία που κρύβεται πίσω από την ιστορία του ίδιου του Σαλαμέ. Γιατί ο ηθοποιός δεν είναι ένας εξωτερικός παρατηρητής του κόσμου του μπαλέτου. Είναι κυριολεκτικά παιδί του. Σε συνέντευξή του τον Δεκέμβριο είχε πει: «Η γιαγιά μου χόρευε στο New York City Ballet, η μητέρα μου χόρευε στο New York City Ballet, η αδελφή μου χόρευε στο New York City Ballet. Μεγάλωσα ονειρευόμενος μεγάλα πράγματα στα παρασκήνια του Koch Theater στη Νέα Υόρκη. […] Είμαι σαν ένα διάγραμμα Venn των καλύτερων πολιτιστικών επιρροών του 21ου και του 20ού αιώνα».
Η φράση αυτή κάνει το πρόσφατο σχόλιό του να μοιάζει ακόμη πιο αμήχανο. Όχι επειδή ένας ηθοποιός δεν μπορεί να αλλάξει άποψη για μια μορφή τέχνης. Αλλά επειδή δείχνει πόσο εύκολα μπορεί να ξεχαστεί η ίδια η καλλιτεχνική καταγωγή.
Η όπερα δεν είναι μια εξωτική τελετουργία μιας άλλης εποχής. Είναι η μήτρα πολλών μορφών θεάματος που σήμερα θεωρούμε αυτονόητες. Από το μιούζικαλ μέχρι το blockbuster σινεμά, από τη δραματουργία του θεάτρου μέχρι τη χρήση της μουσικής για να δημιουργηθεί συναίσθημα σε μια σκηνή.
Και πάνω απ’ όλα, η όπερα υπήρξε από την αρχή της λαϊκή τέχνη. Στην Ιταλία του 17ου αιώνα τα θέατρα όπερας λειτουργούσαν σχεδόν όπως τα σημερινά multiplex. Οι άνθρωποι πήγαιναν για να συγκινηθούν, να γελάσουν, να σχολιάσουν δυνατά την πλοκή, να ζήσουν μια συλλογική εμπειρία. Το σινεμά, η τέχνη που έκανε τον Σαλαμέ σταρ, γεννήθηκε ακριβώς από αυτή τη θεατρική και μουσική παράδοση.
Timothée Chalamet talking about growing up at the backstage of the New York City Ballet and how that impacted him:
“My grandmother danced in the New York City Ballet, my mother danced in the New York City Ballet, my sister danced in the New York City Ballet. I grew up dreaming… pic.twitter.com/fUhGRMUpKG
— Timothée Chalamet Updates (@timotheeupdates) December 9, 2025
Κανείς δεν ζητά από έναν ηθοποιό να είναι ιστορικός της τέχνης. Περιμένουμε όμως από έναν καλλιτέχνη να δείχνει μια στοιχειώδη περιέργεια για την ιστορία της ίδιας της δημιουργίας.
Ο Τιμοτέ Σαλαμέ έχει αποδείξει ότι διαθέτει ταλέντο και ένστικτο. Ακριβώς γι’ αυτό το σχόλιό του απογοητεύει τόσο πολύ. Ακούγεται σαν τη φωνή μιας εποχής που πιστεύει ότι ο κόσμος ξεκίνησε χθες. Η όπερα έχει ακούσει αυτή την προφητεία πολλές φορές, αφού δώ και δύο αιώνες ανακοινώνεται ο θάνατός της. Και κάθε βράδυ, κάπου στον κόσμο, η αυλαία ανοίγει ξανά και η αίθουσα είναι κατάμεστη.
Πηγή: iefimerida.gr
Συνδέσου με την ομάδα του lamiareport.gr στο Viber για άμεση ενημέρωση
Ακολούθησε το LamiaReport.gr στο Google News για όλες τς τελευταίες χρηστικές ειδήσεις
Ακολούθησε το LamiaReport στο Facebook ...για να μη χάνεις είδηση!