Επίθεση Μαρκόπουλου σε Σκέρτσο για τα Τέμπη - «Κάποιοι δικοί μας λιποψύχησαν»

Με αιχμές κατά του υπουργού Επικρατείας, Άκη Σκέρτσου, δίχως ωστόσο να τον κατονομάζει, ο βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος Δημήτρης Μαρκόπουλος τοποθετήθηκε για τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση της τραγωδίας των Τεμπών.

Αφορμή αποτέλεσε η ανάρτηση του κ. Σκέρτσου μία ημέρα νωρίτερα, στην οποία έκανε λόγο για «πολιτική σκευωρία» γύρω από την υπόθεση.

Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος υπενθυμίζει χαρακτηριστικά ότι «η επίγευση θα είναι πάντα πικρή γιατί μιλάμε για μια εθνική τραγωδία», ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι «δεν υπήρξε συγκάλυψη, όμως υπήρξαν πολλά λάθη» και τονίζοντας πως για κάποια από αυτά «ανέλαβα κι εγώ ευθύνη και απολογήθηκα δημόσια στους συγγενείς των θυμάτων».

Στη συνέχεια, εξαπολύει έμμεση αλλά σαφή κριτική προς στελέχη της κυβέρνησης: «Κάποιοι στην παράταξή μας ανακάλυψαν τώρα, έστω κι αργοπορημένα, την "πολιτική σκευωρία υπό το φως μιας εθνικής τραγωδίας". Προ ενός έτους καμιά 15αριά βουλευτές βρεθήκαμε μόνοι να δίνουμε τη μάχη υπό τα πυρά ακραίων δημαγωγικών κομμάτων που βασίστηκαν σε θεωρίες συνωμοσίας».

Ο βουλευτής της Β’ Πειραιά συνεχίζει με νέες εσωκομματικές αναφορές λέγοντας: «Κάποιοι δικοί μας λιποψύχησαν. Κρύφτηκαν ή καλά καλά δήλωναν πως θα έβγαιναν στους δρόμους κατά της κυβέρνησης (αν κι αποτελούν μέρος αυτής)», αναφέρει, σημειώνοντας πάντως πως «έστω και τώρα, τα πράγματα δικαιώνουν εμάς».

Κλείνοντας, ζητά την παρέμβαση της Δικαιοσύνης για όσους «έχτισαν ένα μεγάλο κι ανυπόφορο ψέμα επάνω στη μνήμη αδικοχαμένων πολιτών»:

«Έχει έλθει η ώρα της Δικαιοσύνης για όσους οικοδόμησαν ένα μεγάλο κι ανυπόφορο ψέμα επάνω στη μνήμη αδικοχαμένων πολιτών. Για όσους θέλησαν να βγάλουν (πολιτικό ή και αλλού είδους) κέρδος επάνω στην καταστροφή».

Ο κ. Μαρκόπουλος κατηγορεί ακόμη -και πάλι χωρίς να αναφέρει ονόματα- τόσο την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, όσο και ορισμένους από τους τεχνικούς συμβούλους, όπως τον κ. Λακαφώση:

«Όχι την αλήθεια του κάθε μαθητευόμενου εμπειρογνώμονα ή της τυμβωρύχου συνηγόρου του βιαστή με την τυρόπιτα και των Ρώσων ολιγαρχών φίλων του προέδρου Πούτιν».

Αναλυτικά η ανάρτηση του Δημήτρη Μαρκόπουλου

«Η επίγευση θα είναι πάντα πικρή γιατί μιλάμε για μια εθνική τραγωδία. Όπως έχω πει δεν υπήρξε συγκάλυψη, όμως υπήρξαν πολλά λάθη. Λάθη για μερικά εκ των οποίων ανέλαβα κι εγώ ευθύνη και απολογήθηκα δημόσια στους συγγενείς των θυμάτων.

Ωστόσο είναι απαραίτητο να βγάζουμε τα αναγκαία συμπεράσματα, ώστε να μην ξανασυμβεί κάτι ανάλογο και να μην έχουν την ευκαιρία κάποιοι να τυμβωρυχούν.

Κάποιοι στην παράταξη μας ανακάλυψαν τώρα, έστω κι αργοπορημένα, την «πολιτική σκευωρία υπό το φως μιας εθνικής τραγωδίας». Προ ενός έτους καμία 15αρια βουλευτές βρεθήκαμε μόνοι να δίνουμε τη μάχη υπό τα πυρά ακραίων δημαγωγικών κομμάτων που βασίστηκαν σε θεωρίες συνωμοσίας.

Κάποιοι δικοί μας λιποψύχησαν. Κρύφτηκαν ή καλά καλά δήλωναν πως θα έβγαιναν στους δρόμους κατά της κυβέρνησης (αν κι αποτελούν μέρος αυτής). Έστω και τώρα όμως, τα πράγματα δικαιώνουν εμάς. Όσους αγωνιστήκαμε κι ας μας απείλησαν κι ας μας έβριζαν. Κι ας επιδίωξαν να μας στιγματίσουν.

Έχει έλθει λοιπόν η ώρα της Δικαιοσύνης για όσους οικοδόμησαν ένα μεγάλο κι ανυπόφορο ψέμα επάνω στη μνήμη αδικοχαμένων πολιτών. Για όσους θέλησαν να βγάλουν (πολιτικό ή και αλλού είδους) κέρδος επάνω στην καταστροφή.

Έχει έλθει η ώρα οι 57 οικογένειες να μάθουν την αλήθεια. Την πραγματική. Όχι την αλήθεια του κάθε μαθητευόμενου εμπειρογνώμονα ή της τυμβωρύχου συνηγόρου του βιαστή με την τυρόπιτα και των Ρώσων ολιγαρχών φίλων του προέδρου Πούτιν. Να ανακουφιστούν οι ψυχές όσων παλεύουν για αναζήτησή των πραγματικών αιτίων ενός τραγικού δυστυχήματος».

Σκέρτσος: Πώς κατασκευάζεται μια πολιτική σκευωρία υπό το φως μιας εθνικής τραγωδίας

Υπενθυμίζεται ότι χθες, Κυριακή, ο κ. Σκέρτσος με ανάρτησή του αναφέρθηκε στην υπόθεση της Novartis, σε παραλληλισμό με τα Τέμπη, θέλοντας να υπογραμμίσει ότι «η αντιπολίτευση δεν έμαθε τίποτε από τα λάθη της».

Πηγή: protothema.gr

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Το Βρετανικό Μουσείο «μοιράζει» δεξιά κι αριστερά θραύσματα από τα Γλυπτά του Παρθενώνα – Το «όχι» της Αθήνας