Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας η 9η Φεβρουαρίου - Είμαστε υπερήφανοι, δήλωσε η Λίνα Μενδώνη
Η υπουργός Πολιτισμού μίλησε σε εκδήλωση στο πλαίσιο της 43ης Γενικής Συνόδου της UNESCO.
Την οικουμενική αξία της ελληνικής γλώσσας, τον πλούτο, τη δυναμική της αλλά και την τεράστια συμβολή της στην παγκόσμια επιστημονική ορολογία υπογράμμισε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, κατά την ομιλία της στην εκδήλωση που οργάνωσε η Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία της UNESCO, με την ευκαιρία της ανακήρυξης της 9ης Φεβρουαρίου, ημερομηνία θανάτου του εθνικού ποιητή Διονύσιου Σολωμού, ως Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας.
Από την Σαμαρκάνδη του Ουζμπεκιστάν, όπου βρίσκεται για τις εργασίες της 43ης Γενικής Συνόδου της UNESCO και μετά την προβολή των μηνυμάτων του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του Προέδρου της Κύπρου Νίκου Χριστοδουλίδη, η υπουργός Πολιτισμού σημείωσε: «Η ελληνική γλώσσα έχει οικουμενική ακτινοβολία. Ομιλείται και γράφεται ακατάπαυστα, σχεδόν τέσσερις χιλιετίες, αποτελώντας την παλαιότερη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα, με γραπτά τεκμήρια. Στο πέρασμα των αιώνων, η ελληνική αναπόφευκτα εξελίχθηκε, για να καταλήξει στην κοινή νεοελληνική, η οποία τροφοδοτείται, διαρκώς και γόνιμα, από τις παλαιότερες μορφές της. Δεν μιλούμε, ασφαλώς, τη γλώσσα του Ομήρου, ούτε του Σοφοκλή. Όμως, η αττική διάλεκτος, που εξελίχθηκε στην ελληνιστική γλώσσα, τη lingua franca της εποχής της, αποτελεί τη βάση της νεοελληνικής. Ο οικουμενικός δυναμισμός της ελληνικής συνιστά, άλλωστε, απτή ιστορική πραγματικότητα»
Αναλύοντας, την αξία και την επιδραστικότητα της ελληνικής γλώσσας, η Λίνα Μενδώνη εξήγησε: «Η ακτινοβολία της έγκειται στην εδραίωσή της ως ιδανικού οχήματος για την έκφραση και την ενσάρκωση των προϊόντων της ανθρώπινης διάνοιας. Στις επιστήμες, τα γράμματα και τις κατακτήσεις της τεχνικής, η ελληνική γλώσσα έχει κυρίαρχη θέση, καθώς δάνεισε όχι μόνο όρους και λέξεις, αλλά στάθηκε υπόβαθρο για τη βέλτιστη οργάνωση και συστηματοποίηση ιδεών, υποθέσεων και θεωριών, αλλά και εργαλείο για την επαλήθευσή τους και την πρακτική εφαρμογή τους».
Θέλοντας, μάλιστα να δώσει ένα απτό παράδειγμα της δυναμικής και αδιαμφισβήτητης συμβολής της ελληνικής γλώσσας στην παγκόσμια επιστημονική ορολογία και πώς διαπερνά βασικές έννοιες της επιστήμης και της τεχνολογίας επικαλέστηκε την ιστορική ομιλία που εκφώνησε το 1959 μιλώντας αγγλικά και χρησιμοποιώντας μόνον ελληνικές λέξεις, για να ολοκληρώσει λέγοντας στα ελληνικά: «Οι σημερινοί Έλληνες είμαστε υπερήφανοι για τη γλώσσα «που μας έδωσαν ελληνική», όπως έχει γράψει ο νομπελίστας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης. Είμαστε υπερήφανοι, γιατί η ελληνική γλώσσα δεν μας ανήκει αποκλειστικά ως μητρική μας γλώσσα. Είμαστε οι θεματοφύλακες της οικουμενικής της απήχησης».
πηγή στην Google
Συνδέσου με την ομάδα του lamiareport.gr στο Viber για άμεση ενημέρωση
Ακολούθησε το LamiaReport.gr στο Google News για όλες τς τελευταίες χρηστικές ειδήσεις
Ακολούθησε το LamiaReport στο Facebook ...για να μη χάνεις είδηση!
22 χρόνια χωρίς τον αιώνιο έφηβο Βλάσση Μπονάτσο: Από τον «Γαρύφαλλο» στους «Απαράδεκτους» και τις ατάκες που έγραψαν ιστορία
Ο άνθρωπος που έκανε το «Φοβερό!» και το «Καλά, με συγχωρείς» τηλεοπτική μόδα - Οι Πελόμα Μποκιού, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, οι μεγάλες επιτυχίες και το ξαφνικό τέλος, σαν σήμερα το 2004.
Βαν Γκογκ: Γιατί υπέγραφε μόνο με το μικρό του όνομα - Πώς άλλαζε η υπογραφή του ζωγράφου ανάλογα με τη διάθεσή του
Το βασικό συμπέρασμα της πρώτης συστηματικής μελέτης για την υπογραφή του ζωγράφου, που δημοσίευσε πρόσφατα το Μουσείο Βαν Γκογκ του Άμστερνταμ.
Μενδώνη: Η πολιτιστική συνεργασία της Ελλάδας με Αλβανία και Β. Μακεδονία ενισχύει τις διμερείς σχέσεις
Η πολιτιστική συνεργασία ενισχύει τις διμερείς σχέσεις της Ελλάδας με την Αλβανία και τη Β. Μακεδονία, τονίζει η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη.
Πέθανε ο συγγραφέας Διονύσης Χαριτόπουλος σε ηλικία 79 ετών
Εξέδωσε μεταξύ άλλων το ιστορικό έργο Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων, μια ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη βιογραφία του Άρη Βελουχιώτη.
Αν Κάρσον: Η νομπελίστρια που γράφει για την Ελλάδα, τους μύθους και τους δραματουργούς της αρχαιότητας
Η Αν Κάρσον ανήκει στους συγγραφείς οι οποίοι κάνουν δυσδιάκριτα τα όρια ανάμεσα στην ποίηση, το δοκίμιο, τη φιλολογία, τη μετάφραση και την αφήγηση.