Η Λαμιώτισσα Ασημίνα Ιγγλέζου κινδυνεύει με ακρωτηριασμό ακροδακτύλων, μετά από κρυοπαγήματα στα Ιμαλάια

Τον άθλο της κατάκτησης της κορυφής Μακαλού των Ιμαλαΐων, αλλά και τη δραματική περιπέτεια υγείας που ακολούθησε, εξομολογείται σε μια συγκλονιστική συνέντευξή της στην εφημερίδα «Espresso» και τη δημοσιογράφο Σπυριδούλα Τριάντου, η Λαμιώτισσα αθλήτρια ορεινού τρεξίματος και υπερμαραθωνοδρόμος, Ασημίνα Ιγγλέζου.

Τον περασμένο Μάιο, η γνωστή αθλήτρια κατάφερε να γράψει ιστορία, αποτελώντας την πρώτη Ελληνίδα που πάτησε την 5η ψηλότερη κορυφή του κόσμου, το όρος Μακαλού στα Ιμαλάια (στα σύνορα Κίνας - Νεπάλ), υψώνοντας τη γαλανόλευκη. Η κατάβαση όμως εξελίχθηκε σε εφιάλτη! Κάτω από ακραίες καιρικές συνθήκες, υπέστη βαριά κρυοπαγήματα στα χέρια, ενώ σώθηκε κυριολεκτικά από θαύμα, λίγες μόλις ώρες πριν χιονοστιβάδα παρασύρει ομάδα ορειβατών στο ίδιο ακριβώς σημείο, με μια Αμερικανίδα -πολύ πιο έμπειρη αθλήτρια- να χάνει τη ζωή της.

Αντιμέτωπη πλέον με ένα δύσκολο χειρουργείο στο νοσοκομείο ΚΑΤ τον προσεχή Σεπτέμβρη και τον κίνδυνο ακρωτηριασμού στα ακροδάχτυλά της, η Ασημίνα Ιγγλέζου ταξίδεψε στην Παναγία της Τήνου για να εκπληρώσει το τάμα της.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Espresso», περιγράφει καρέ-καρέ τις στιγμές που πάλευε με το πολικό ψύχος, τη δύναμη ψυχής που χρειάζεται για να σταθεί όρθια και τη βαθιά πίστη που την οδηγεί στη νέα της μεγάλη δοκιμασία.

Ακολουθεί αυτούσια η συνέντευξη:

Πρόσφατα προσκύνησες την Παναγία της Τήνου για να εκπληρώσεις ένα τάμα. Αφορά το πρόσφατο ατύχημά σου στο όρος Μακαλού;

Ναι, πήγα στην Τήνο κυρίως για το τάμα που είχα κάνει, να πάνε όλα καλά με το χέρι μου. Και θα ξαναπάω μετά το χειρουργείο.

Ήταν μια πραγματικά συγκλονιστική εμπειρία για μένα. Η εκκλησία και το μοναστήρι με γέμισαν δύναμη και γαλήνη. Ένιωσα κάτι πολύ όμορφο. Είχα κάνει αυτό το τάμα και αισθανόμουν ότι έπρεπε να το εκπληρώσω. Κατάφερα να σώσω το αριστερό μου χέρι!

Ποια είναι η σχέση σου με την πίστη;

Πιστεύω πολύ, αλλά διακριτικά. Δεν μου αρέσει να κρίνω τους ανθρώπους για το τι πιστεύουν. Καθένας έχει τη δική του πίστη και τον δικό του τρόπο να βρίσκει δύναμη.

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που αναζητάς κάτι μεγαλύτερο από εσένα για να σε κρατήσει όρθιο. Εγώ έχω νιώσει πολλές φορές ότι υπήρχε μια δύναμη πάνω από εμένα που με βοήθησε. Ίσως σε κάποιους να ακούγεται περίεργο, αλλά έτσι το αισθάνομαι.

Έχεις βιώσει ποτέ κάτι που να το θεωρείς θαύμα;

Δεν ξέρω αν θα το χαρακτήριζα θαύμα, όμως, όταν γέννησα την πρώτη μου κόρη, σε ηλικία 19 ετών, έψαχνα όνομα για να της δώσω. Ένα βράδυ ονειρεύτηκα το όνομα «Μαρκέλλα». Αργότερα πήγα στη Χίο και έμαθα για την Αγία Μαρκέλλα. Ήταν κάτι που μου έκανε μεγάλη εντύπωση.

Όταν σου συμβαίνουν τέτοια γεγονότα, αρχίζεις να τα βλέπεις διαφορετικά. Ίσως δεν μπορείς να τα εξηγήσεις, αλλά σίγουρα δεν τα προσπερνάς και δεν τα αμφισβητείς εύκολα.

Πώς βιώνεις αυτό το καλοκαίρι, γνωρίζοντας ότι σε λίγες εβδομάδες θα υποβληθείς σε χειρουργείο;

Αυτή την περίοδο είμαι κυρίως στο σπίτι και περιμένω να περάσει ο καιρός μέχρι να φτάσει η στιγμή του χειρουργείου. Προσπαθώ, όμως, να μην το αφήνω να με επηρεάζει περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται.

Αυτό που σκέφτομαι συνέχεια είναι η επιστροφή μου στο βουνό. Περιμένω να γίνει το χειρουργείο, να ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία και στη συνέχεια να επανέλθω σταδιακά σε αυτά που αγαπώ.

Περίπου τρεις μήνες μετά, και έπειτα από πολλές θεραπείες, έχω καταφέρει να σώσω τρία από τα επτά δάχτυλα που έπαθαν ζημιά. Τελικά θα χρειαστεί να ακρωτηριαστούν τα ακροδάχτυλα τεσσάρων δαχτύλων. Το αριστερό μου χέρι έχει σωθεί πλήρως και πλέον η μεγαλύτερη μάχη αφορά το δεξί.

Περίγραψέ μας τι ακριβώς συνέβη.

Κατέβαινα το βουνό όσο πιο γρήγορα μπορούσα, όταν ξαφνικά ξέσπασε μια πολύ ισχυρή ανεμοθύελλα. Μέσα σε περίπου μία ώρα είχε πέσει τεράστια ποσότητα χιονιού, ενώ οι άνεμοι έφταναν τα 100 χιλιόμετρα την ώρα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή όλα έδειχναν φυσιολογικά, όμως ο καιρός άλλαξε απότομα.

Εγώ βιαζόμουν να κατέβω από το μεγάλο υψόμετρο, γι’ αυτό δεν σταμάτησα για να αλλάξω γάντια, παρότι έπρεπε. Έλεγα στον εαυτό μου «δεν πειράζει, συνέχισε να κατεβαίνεις γρήγορα», γιατί καταλάβαινα ότι υπήρχε κίνδυνος χιονοστιβάδας.

Εκείνη η απόφαση, όμως, είχε ως αποτέλεσμα να πάθω σοβαρά κρυοπαγήματα στα χέρια, τα οποία τελικά οδηγούν στον ακρωτηριασμό των ακροδαχτύλων μου.

Την ίδια ημέρα, πίσω μου, μια Αμερικανίδα ορειβάτισσα σκοτώθηκε από χιονοστιβάδα. Ήμασταν στο ίδιο σημείο του βουνού. Ήταν πιο έμπειρη από εμένα, γι’ αυτό πιστεύω ότι σε μεγάλο βαθμό ήταν θέμα τύχης και όχι ότι εγώ έκανα κάτι καλύτερα.

Κατάλαβες αμέσως τι σου είχε συμβεί;

Όχι. Τον πόνο που ένιωθα τον παραμέλησα. Πίστευα ότι θα περάσει. Δεν είχα καταλάβει ότι έτσι δημιουργούνται τα κρυοπαγήματα.

Εκείνη τη στιγμή δεν φαινόταν η πραγματική έκταση της ζημιάς. Δεν ήταν όπως είναι σήμερα. Τώρα, τα δάχτυλα έχουν μαυρίσει. Αυτή την περίοδο έχω το χέρι μου δεμένο με γάζες και περιμένω να περάσει ο Αύγουστος, ώστε να προχωρήσουμε στο χειρουργείο.

Πότε θα γίνει η επέμβαση;

Τον Σεπτέμβριο, στο ΚΑΤ. Εκεί θα δούμε ακριβώς τι θα χρειαστεί να γίνει και ποια θα είναι η έκταση του ακρωτηριασμού.

Οι γιατροί δεν μπορούν ακόμη να μου πουν με απόλυτη βεβαιότητα, γιατί όλα θα φανούν κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Μέχρι στιγμής, η εκτίμησή τους είναι ότι θα χρειαστεί να ακρωτηριαστούν τα ακροδάχτυλα.

Πήρες και δεύτερη γνώμη;

Ναι, το έψαξα και στο εξωτερικό, μήπως υπήρχε κάποια διαφορετική λύση που θα απέτρεπε τον ακρωτηριασμό. Όμως, όλοι οι γιατροί στους οποίους απευθύνθηκα μου είπαν το ίδιο: όταν υπάρχει τόσο μεγάλη καταστροφή στους ιστούς, αυτή είναι η ενδεδειγμένη αντιμετώπιση.

Έχω εμπιστοσύνη και στον ορθοπεδικό του ΚΑΤ που με παρακολουθεί, καθώς ειδικεύεται στη χειρουργική άκρας χειρός.

Έχεις σκεφτεί να βάλεις πρόσθετα μέλη;

Αυτή είναι μια απόφαση που παίρνει καθένας για τον εαυτό του. Εγώ, όμως, από τη στιγμή που θα παραμείνω λειτουργική και δεν θα ακρωτηριαστούν ολόκληρα τα δάχτυλά μου, ώστε να μπορώ να συνεχίσω την ορειβασία, δεν σκέφτομαι να βάλω πρόσθετα μέλη.

Δεν μου αρέσει η ιδέα μιας επέμβασης για αισθητικούς κυρίως λόγους. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να γίνει σωστά το χειρουργείο και να μην αντιμετωπίσω άλλο πρόβλημα. Γι’ αυτό και δεν έχω μιλήσει δημόσια με λεπτομέρειες μέχρι σήμερα. Δεν γνωρίζω ακόμη ποια θα είναι η τελική εικόνα.

Ξέρω μόνο ότι θα χρειαστεί ακρωτηριασμός στα ακροδάχτυλα κάποιων δαχτύλων. Το πόσο ακριβώς θα αφαιρεθεί θα το γνωρίζω μετά την επέμβαση. Ψυχολογικά, πάντως, έχω αρχίσει σιγά σιγά να το αποδέχομαι.

Πώς το αντιμετώπισες όλο αυτό; Ειδικά όταν άκουσες τη λέξη «ακρωτηριασμός»;

Στην αρχή δεν μπορούσα να το πιστέψω. Όταν, όμως, άρχισα να συνειδητοποιώ τι είχε συμβεί, σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να είχα χάσει τη ζωή μου. 

Έτσι, λέω στον εαυτό μου πως, αφού γύρισα πίσω και μπορώ να βλέπω τους δικούς μου ανθρώπους, αυτό είναι το πιο σημαντικό. Φυσικά, με στενοχωρεί και με πειράζει, αλλά προσπαθώ να το αντιμετωπίσω και να προχωρήσω.

Αυτό μου λένε και ο σύζυγος και τα παιδιά μου: «Αφού γύρισες πίσω, μπορείς να το ξεπεράσεις και αυτό». Αυτή η σκέψη είναι που μου δίνει δύναμη να συνεχίσω.

Να συνεχίσεις; Δηλαδή, δεν το βάζεις κάτω; Δεν φοβάσαι;

Καθόλου. Τον ερχόμενο Απρίλιο θέλω να επιστρέψω στα Ιμαλάια και να ανέβω στο Έβερεστ.

Με το καλό! Καλή επιτυχία σε όλα, σου ευχόμαστε!

Ευχαριστώ πολύ. Πάνω απ’ όλα να είμαστε καλά και να έχουμε υγεία και αγάπη στη ζωή μας.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Γλύφα: «Χορεύοντας» στο νερό - Έτσι απέδωσε τιμές το φέρι «Άγιος Ιωάννης ο Ρώσσος» κατά τον απόπλου (Βίντεο)