Λαμία: Άρχων Μαΐστωρ της ΜτΧ ο Δρ. κ. Ανδρέας Ιωακείμ

Στον Ιερό Μητροπολιτικό και Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Λαμίας ιερούργησε σήμερα Κυριακή των Αγίων Πάντων  7 Ιουνίου 2026 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών, ημέρα εορτής και χαράς για την τοπική Εκκλησία, καθώς ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών, εκ προσώπου και σεπτή εντολή της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, κατά την πρέπουσα Εκκλησιαστική Τάξη χειροθέτησε στο οφίκιο του Άρχοντος Μαΐστορος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας τον Ελλογιμώτατο Διευθυντή του Ωδείου «Γερμανός ο Μελωδός» της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος και Πρωτοψάλτη του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Δρ. κ. Ανδρέα Ιωακείμ.

          Οι Ιερές Ακολουθίες μεταδόθηκαν απευθείας από τηλεοράσεως, ραδιοφώνου και διαδικτύου.

          Στο κήρυγμά του ο κ. Συμεών χαρακτηριστικά σημείωσε:

          «Η σημερινή ημέρα Κυριακή των Αγίων Πάντων ολοκληρώνει έναν μεγάλο εορτολογικό κύκλο της αγίας μας Εκκλησίας, το Πεντηκοστάριο αλλά ουσιαστικά ολοκληρώνει έναν κύκλο ο οποίος ξεκίνησε τη Κυριακή του Τελώνου και φαρισαίου με το Άγιο Τριώδιο και ολοκληρώνεται τώρα, στο Πεντηκοστάριο με την Κυριακή των Αγίων Πάντων, γιατί ακριβώς όλη αυτή η πορεία, όπως και όλη η πορεία της ζωής μας μέσα στην αγία μας Εκκλησία είναι μία πορεία οραματική, είναι μία πορεία με προοπτική, δεν είναι ένας δρόμος μιας περιδίνησης, μιας ανακύκλωσης των ίδιων πραγμάτων, μίας αρρωστημένης αυτό-αναφορικότητας, αλλά υπάρχει ένα άνοιγμα στο μέλλον και μάλιστα όχι στο μέλλον που μετριέται χρονικά με ημερομηνίες και με προθεσμίες αλλά στο Εσχατολογικό μέλλον, στο παντοτινό μέλλον, στο αιώνιο μέλλον.

          Ο Χριστός γεννήθηκε, ο Χριστός περιετμήθη, ο Χριστός βαπτίστηκε, ο Χριστός την τεσσαρακοστή ημέρα εισήλθε στο Ναό, ο Χριστός μας εισήλθε μέσα στην ιστορία, εδίδαξε, συνάντησε, διαλέχθηκε, άκουσε, θεράπευσε, έγινε ένα με εμάς, έφτασε μέσα στην οδύνη του διωγμού, της συκοφαντίας, της αδικίας, από άλλους επευφημήθηκε και αναγνωρίστηκε και εγκωμιάστηκε και από άλλους χλευάστηκε, έγινε «σημείον αντιλεγόμενον», ανέβηκε στον Γολγοθά, κατέβηκε στον Άδη, έφθασε στην Ανάσταση, νίκησε τον θάνατο, σαράντα ημέρες μετά την Ανάσταση ανελήφθη εις τους ουρανούς, κατά την ημέρα της Πεντηκοστής προσέφερε το Άγιο Πνεύμα στους μαθητές Του και σε όλους εμάς, σε όλη την ανθρωπότητα, ίδρυσε την Εκκλησία Του, για να φτάσουμε να μπορούμε να εορτάζουμε αυτή την ημέρα, για να μπορούμε εμείς οι αμαρτωλοί, εμείς οι χοϊκοί, εμείς οι ταπεινοί, εμείς οι πονεμένοι, οι απογοητευμένοι πολλές φορές, οι άνθρωποι που βρισκόμαστε σε αδιέξοδο και σε αγωνίες, να ξέρουμε πολύ καλά ότι ανήκουμε σε μία Εκκλησία αμαρτωλών και όχι καθαρών, αλλά συγχρόνως Εκκλησία Αγίων.

           Να γνωρίζουμε ότι ακριβώς η ζωή μας μέσα στη χαρά του Αγίου Πνεύματος, μέσα στην εμπειρία του Παρακλήτου, μέσα στη ζωή της Εκκλησίας που είναι μια διαρκής Πεντηκοστή δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ένα κάλεσμα σε αυτήν την προοπτική της αγιότητας η οποία δεν είναι μία μηχανιστική εξωτερική καθαρότητα, η οποία δεν είναι μία υπερφυσική επίδειξη ικανοτήτων μέσα στον κόσμο αλλά η αγιότητα είναι η απόλυτη αποδοχή του ανθρώπου ότι παραδίδεται στην αγάπη του Θεού κι ότι αυτά τα οποία δεν μπορεί να πραγματοποιήσει ο άνθρωπος μπορεί να τα κάνει δυνατά μονάχα ο Θεός. «Τα αδύνατα ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ εστίν».

          Και αυτό τούτη την ημέρα είναι ένα τεράστιο μήνυμα ελπίδας. Είναι ένα τεράστιο μήνυμα αισιοδοξίας. Είναι ένα τεράστιο φως, το οποίο μπορεί να περάσει ακόμα και από τα πιο πυκνά σκοτάδια. Είναι μία τεράστια δύναμη ελπίδας, μια δύναμη αισιοδοξίας, μια δύναμη που την έχουμε πολύ ανάγκη σε καιρούς δύσκολους και σε στιγμές δύσκολες προσωπικές και συλλογικές. Η εορτή των Αγίων Πάντων, όλων αυτών των προσώπων, από διαφορετικές τάξεις, από διαφορετικές φυλές, από διαφορετικές πολιτιστικές προελεύσεις, μέσα από διαφορετικές συνθήκες, αυτό το πανηγύρι μίας ουράνιας δημοκρατίας, αυτό το πανηγύρι του λαού του Θεού σήμερα που γιορτάζουμε, που γιορτάζουμε ακριβώς όλοι, γιατί όλοι έχουμε την αναφορά μας σε έναν Άγιο είναι ένα πανηγύρι ελπίδας, είναι ένα πανηγύρι αισιοδοξίας, είναι ένα πανηγύρι χαράς, είναι ένα πανηγύρι που μας βεβαιώνει ότι «Εἰ ὁ Θεός μεθ' ἡμῶν, οὐδεὶς καθ' ἡμῶν». Ο Κύριος μας είναι μαζί μας και η προοπτική μας δεν περιορίζεται στα μέτρα τα αναλώσιμα αυτού του κόσμου ««Οὐ γὰρ ἐχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν».

          Ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών κατά την χειροθεσία αναφέρθηκε με απέραντο σεβασμό και συγκίνηση στο πρόσωπο της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος, του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος και ασμένως εδέχθη την πρόταση του Σεβασμιωτάτου κ. Συμεών και το οποίο ιδιαίτερα αφιέρωσε στην μνήμη του μακαριστού πατρός του Πρωθιερέως π. Παναγιώτη Ιωακείμ, επί τη συμπληρώσει ενός έτους από της κοιμήσεως του, μεγάλου μουσουργού και αριστοτέχνου της Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής Παράδοσης και Ψαλτικής Τέχνης.

          Ο Άρχων Μαΐστωρ της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας κ. Ανδρέας Ιωακείμ στον λόγο του με συγκίνηση αναφέρθηκε σε πρόσωπα ιερά και σεβάσμια, τα οποία στάθηκαν εμπνευστές και αρωγοί στο ξεκίνημα της διακονίας του στην Ιερά Τέχνη του Δαμασκηνού μέχρι και σήμερα, ενώ σημείωσε ότι αυτή η ημέρα της απονομής του οφικίου δεν είναι τυχαία, καθότι με τους Αγίους Πάντες, εορτάζεται η σύναξη και πάντων των εν τη νήσω Λέσβο Αγίων, οι Άγιοι της γενέτειρας και τροφού του νήσου.

          Ο κ. Ιωακείμ αναφέρθηκε με ευγνωμοσύνη στο Σεπτό Πρόσωπο της Κορυφής της Ορθοδοξίας στον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, ο οποίος από ετών πατρικά τον αγκαλιάζει και τον στηρίζει, καθώς και στον Ποιμενάρχη και Πατέρα του, Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ. Συμεών, για όλη την στήριξη, την αγάπη, την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό προς το πρόσωπό του και το έργο παιδείας και πολιτισμού, το οποίο προάγει η τέχνη της μουσικής.

          Ακολούθως ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών πραγματοποιήθηκε και η Εκδήλωσης Τιμής προς το εν αποστρατεία προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας.

          Προ της απολύσεως ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών με ιδιαίτερη συγκίνηση ανέφερε:

          «Φτάσαμε με τη Χάρη του Θεού,  Κυριακή 7 Ιουνίου σήμερα, των Αγίων Πάντων και  σε λίγες μέρες ολοκληρώνονται οι εξετάσεις των παιδιών μας στα σχολεία, ολοκληρώνεται το σχολικό έτος στα δημοτικά σχολεία και αρχίζει η περίοδος των διακοπών για τα παιδιά μας και κατά το μέτρο του δυνατού και για τους μεγάλους. Το Κατασκηνωτικό μας Κέντρο «Η Αγία Αικατερίνη» έχει ήδη ξεκινήσει τη θερινή του λειτουργία, οπότε πρώτιστα να ευχηθώ σε όλους σας καλές και όμορφες διακοπές, ένα όμορφο, ξεκούραστο και ξέγνοιαστο καλοκαίρι και εύχομαι να πάρετε και άδεια από τις εργασίες σας και να περάσετε όμορφα.

          Όπως γνωρίζετε πολύ καλά, τουλάχιστον από τα χρόνια αυτά, από το 2019 που είμαστε μαζί μέχρι σήμερα, ως τώρα δεν έχω κάνει χρήση άδειας. Βλέπετε άλλωστε το εβδομαδιαίο πρόγραμμά μου, όλες τις εβδομάδες ανεξαιρέτως, κάθε μέρα, όλη την ημέρα είναι γεμάτο με πρόγραμμα όλη αυτή την περίοδο.

          Έτσι λοιπόν ο καλός Θεός θα μου κάνει και εμένα το δώρο να κάνω και εγώ λίγες διακοπές. Και στην κυριολεξία δώρο, γιατί το έχω αναφέρει πολλές φορές, και εχθές επισκεπτόμενος το Νοσοκομείο μας, τις κλινικές μας, τις Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων και κάθε φορά που επισκέπτομαι ασθενείς τονίζω, ότι η ασθένεια είναι δώρο και αυτό το όμορφο δώρο μου το χαρίζει και μένα τώρα ο Θεός. Γι’ αυτό ζητώ την προσευχή σας, καθώς αυτή την εβδομάδα δεν θα βγάλουμε εβδομαδιαίο πρόγραμμα παρά μόνο το πρόγραμμα της Τρίτης το πρωί, μέρα κατά την οποία θα υποβληθώ σε μία χειρουργική επέμβαση και ζητώ την ευχή σας, την αγάπη σας, τη συγχώρεση σας και την προσευχή σας και όπως είπα στους συνεργάτες μου για όση περίοδο χρειαστεί να αναρρώσω, μέχρι να επανέλθω στα καθήκοντά μου, αλλά ιδίως για την ημέρα που θα βρίσκομαι ναρκωμένος και κατόπιν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας η καρδιά μου θα χτυπά στη Φθιώτιδα, το μυαλό μου, η σκέψη μου θα είναι στην Μητρόπολή μας, στους καλούς μου ιερείς και σε αυτό τον υπέροχο λαό, τον οποίον αγαπώ. Σας αγαπώ και θα σας αγαπώ παντοτινά και η επόμενη λειτουργική μας συνάντηση θα είναι πάλι εδώ, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όταν θα βγει καινούργιο πρόγραμμα, η πρώτη Θεία Λειτουργία θα είναι πάλι στη Μητρόπολη. Να είστε όλοι ευλογημένοι, να χαίρεστε, να είστε χαρούμενοι, είμαστε μαζί πάντα, δεν μπορεί να μας χωρίζει τίποτα, ούτε ο θάνατος».

          Ανάμεσα στους πιστούς, που είχαν κατακλύσει τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό παραβρέθηκαν: ο Βουλευτής Λέσβου και π. Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Χαράλαμπος Αθανασίου, ο Δήμαρχος Δυτικής Λέσβου και Πρόεδρος της Περιφερειακής Ενότητας Δήμων Βορείου Αιγαίου κ. Ταξιάρχης Βέρρος, οι Βουλευτές Φθιώτιδος κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κ. Ιωάννης Οικονόμου και κ. Γεώργιος Κοτρωνιάς, ο Δήμαρχος Λαμιεών κ. Πανουργιάς Παπαϊωάννου, ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε Φθιώτιδος, καθώς και εκπρόσωποι άλλων φορέων, των σωμάτων ασφαλείας, του στρατού και άλλων συλλόγων της πόλεως.

          Ακολούθησε επίσημη δοχή προς όλους στο Πνευματικό Κέντρου του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού, παρουσία και του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κινσάσας κ. Θεοδοσίου και του Αγιορείτου Ιερομονάχου π. Θεολόγου του Κερασιώτου, οι οποίοι βρέθηκαν στην πόλη της Λαμίας. 

Δείτε φωτογραφίες του Δημήτρη Ανάγνου στο παρακάτω άλμπουμ, πατώντας κάθε φορά το βελάκι στη δεξιά πλευρά της εικόνας:

Διαβάστε την προσφώνηση του κ. Ιωακείμ

Σιωπὲς ἀγαπημένες τῆς σελήνης. 

Εἶναι κι' αὐτὸς ἕνας εἱρμὸς τῆς σκέψης, ἕνας τρόπος 

ν’ ἀρχίσεις νὰ μιλᾶς γιὰ πράγματα ποὺ ὁμολογεῖς 

δύσκολα, σὲ ὧρες ὅπου δὲ βαστᾶς, σὲ φίλο 

ποὺ ξέφυγε κρυφὰ καὶ φέρνει 

μαντάτα… 

καὶ βιάζεσαι ν’ ἀνοίξεις τὴν καρδιά σου 

μὴ σὲ προλάβει ἡ ξενιτιὰ καὶ τὸν ἀλλάξει. 

(Γ. Σεφέρης, Τελευταῖος Σταθμὸς) 

Σεβασμιώτατε, σεβαστὸ Ἱερατεῖο, ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες, ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, 

Μὲ τὴν χαρὰ τοῦ Κυρίου πεπληρωμένη καὶ μὲ καρδία πάλλουσα ἐκ συγκινήσεως στέκομαι  σήμερα ἐνώπιόν σας, λαμβάνοντας τὴν ὕψιστη τιμὴ τῆς χειροθεσίας μου σὲ Ἄρχοντα Μαΐστορα  τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας. 

Ἡ σημερινὴ ἡμέρα δὲν ἀποτελεῖ γιὰ ἐμένα προσωπικὴ διάκριση. Τὴν βιώνω ὡς εὐλογία, ὡς  σταυροαναστάσιμη εὐθύνη καὶ ὡς ἱερὸ κάλεσμα διακονίας πρὸς τὴν Μητέρα Ἐκκλησία καί τὸ σεπτὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, τὸ ὁποῖο ἐπὶ αἰῶνες φωτίζει τὸ Γένος καὶ τὴν Ὀρθοδοξία, ὡς  ἀκοίμητος φάρος πίστεως, μαρτυρίας καὶ ἐλπίδας. 

Ἡ ἀξία καὶ ἡ σπουδαιότητα τῆς Πατριαρχικῆς Ψαλτικῆς Παραδόσεως ἔγκειται στὸ ὅτι  ἀπετέλεσε πάντοτε τὴν μεγάλη κεντρομόλο δύναμη, ἡ ὁποία συγκρατοῦσε τὶς φυγόκεντρες  δυνάμεις τοῦ ἐπιπόλαιου ἐκσυγχρονισμοῦ καὶ τῆς κενόδοξης καινοτομίας. 

Οἱ μεγάλοι Πρωτοψάλτες, οἱ Λαμπαδάριοι καὶ οἱ Δομέστικοι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, αὐτοὶ ποὺ καθιέρωσαν, στίλβωσαν καὶ διετήρησαν ἐπὶ αἰῶνες ἀναλλοίωτο τὸν  ἰδιαίτερο τρόπο ἀποδόσεως τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης, ἤξεραν πολὺ καλὰ τὰ συστατικὰ τοῦ ὕφους  καὶ εὐτυχῶς μᾶς ἄφησαν γραπτὲς μαρτυρίες, σύμφωνα μὲ τὶς ὁποῖες τὸ ὕφος τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας τὸ συγκροτοῦν τρία κύρια χαρακτηριστικά: τὸ μέλος, ἡ προφορὰ καὶ ἡ ἁπλότητα. Στὴν ἁπλότητα ἰδιαίτερα βρίσκεται τὸ καταστάλαγμα τῆς μακροχρόνιας πείρας καὶ τῆς ἐμβριθέστατης θεωρητικῆς κατάρτισης. Ἡ ἁπλότητα δὲν πρέπει νὰ συγχέεται μὲ τὴν  εὐκολία, τὴν ἀφέλεια καὶ τὴν γραφικότητα τῆς πρωτόγονης ἁπλοϊκότητας. Στὴν ἁπλότητα  ἐνυπάρχει ἡ σεμνότητα καὶ ἡ μεγαλοπρέπεια. 

Ἐκφράζω ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου τὴν εὐγνωμοσύνη καὶ τὸν υἱικὸ σεβασμό μου πρὸς τὴν  Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότητα, τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης καὶ Οἰκουμενικό μας Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο. Ἀπό τὰ πρῶτα χρόνια τῆς ζωῆς μου, ἡ σεβάσμια  καὶ ἐπιβλητικὴ μορφή του, σφράγισε ἀνεξίτηλα τὴν καρδιά μου. Θυμᾶμαι ἀκόμη τὴν στιγμὴ, ποὺ ὅταν ἐπισκέφθηκε γιὰ πρώτη φορὰ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Μηθύμνης, ἀσπάσθηκα τὴν σεπτὴ δεξιά του καὶ ἐκεῖνος μὲ ἀγκάλιασε πατρικά. Καὶ μὲ τὴν ἀγκαλιὰ αὐτὴ δὲν ἐξέφραζε μόνο ἀγάπη  πρὸς ἕνα παιδί, ἀλλὰ τὴν στοργὴ τῆς ἴδιας τῆς Μητέρας Ἐκκλησίας. Ἐκείνη ἡ στιγμὴ παραμένει  μέχρι σήμερα πολύτιμος θησαυρός τῆς μνήμης καὶ τῆς ψυχῆς μου. 

Ἰδιαίτερη θέση στὴν καρδιά μου κατέχετε ἐσεῖς Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Φθιώτιδος  κύριέ μοι κ. Συμεών. Μὲ βαθιὰ εὐγνωμοσύνη σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ἀγάπη, τὴν ἐμπιστοσύνη  καὶ τὴν πατρική σας στήριξη. Στὸ πρόσωπό σας ἀναγνωρίζω ἕναν δεινὸ Ποιμενάρχη, ἕναν  ἐμπνευσμένο ἡγέτη, ἕναν ἀκούραστο ἐργάτη τοῦ Εὐαγγελίου, ποὺ μὲ διάκριση, θάρρος καὶ

ὅραμα ὁδηγεῖ τὸ ποίμνιό του στοὺς δύσκολους καιρούς τῆς ἐποχῆς μας. Ἡ παρουσία καὶ ἡ ἀγάπη σας ἀποτελοῦν γιὰ ἐμένα πολύτιμη παρακαταθήκη. 

Τὴν ὥρα αὐτή, ἡ σκέψη μου στρέφεται μὲ εὐλάβεια στοὺς κεκοιμημένους προγόνους μου,  τοὺς λειτουργούς τοῦ Ὑψίστου, ποὺ σφράγισαν τὴν ζωή μου καὶ τὴν διαμόρφωσαν. 

Στὸν πατέρα μου, τὸν ἀείμνηστο ἱερέα Παναγιώτη, στὸν παπποῦ μου, τὸν ἀείμνηστο ἱερέα  Ἀνδρέα καὶ στὸν προπάππου μου, τὸν ἀείμνηστο ἱερέα Ἰωάννη. 

Ἐκεῖνοι μοῦ τόνιζαν πάντοτε τὰ λόγια: Νὰ ἔχεις ὑπομονὴ καὶ ἀγάπη. Ἀπὸ τὴν σιωπὴ θὰ ξεκινήσεις. Γιὰ νὰ ἀνοίξει ὁ νοῦς χρειάζεται σεβασμὸς καὶ ὑπακοή. Ἀπὸ τὸ μέτρο τῆς  ταπεινώσεως ποὺ θὰ καταφέρεις, θὰ ἐξαρτηθεῖ πόσο θὰ ἐνεργεῖ ἡ τέχνη σου. Καὶ νὰ θυμᾶσαι  πὼς ἡ μελωδία ἀποτελεῖ τὸ ὄχημα τῶν ἀνθρωπίνων αἰσθημάτων καὶ τὸ μέσον διὰ τοῦ ὁποίου ὁ ἐκκλησιαζόμενος ἀντιλαμβάνεται τὴν ἐξυψωτικὴ δύναμη τῆς κατανύξεως καί τῆς εὐλαβείας. 

Τρεῖς γενιὲς ἱερέων, τρεῖς γενιὲς προσευχῆς, θυσιῶν καὶ προσφορᾶς. Σήμερα αἰσθάνομαι  πὼς οἱ εὐχές, οἱ κόποι καὶ τὰ δάκρυά τους, συνοδεύουν ἀόρατα αὐτὴ τὴν στιγμή. Ἂν ἀξιώνομαι  νὰ στέκομαι ἐδῶ, εἶναι γιατὶ πρῶτα ἐκεῖνοι στάθηκαν πιστοὶ ἐνώπιον τοῦ Θυσιαστηρίου τοῦ Θεοῦ. Ἡ μνήμη τους εἶναι γιὰ ἐμένα ἰδιαίτερη εὐλογία καὶ ἀκοίμητη φλόγα εὐθύνης. Ἰδίως ὁ 

πατέρας μου θὰ εἶναι πάντα τὸ πρότυπό μου στὴν διακονία τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης. 

Μὲ συγκίνηση ἀνακαλῶ στὴν μνήμη μου καὶ τὴν λευιτική, ἁγιαστικὴ παρουσία τοῦ παπα Φώτη τοῦ Λαυριώτη, τοῦ δικοῦ μας παππούλη, ὅταν ἐπισκεπτόταν τὸ πατρικό μας σπίτι. Ἡ εὐωδία τῆς προσευχῆς του, ἡ ἁπλότητα τῆς ἁγιότητός του καὶ ἡ σιωπηλὴ διὰ σαλὸν μαρτυρία  τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς του, ἄφησαν ἀνεξίτηλα ἴχνη στὴν ψυχή μου. Ὑπῆρξε μία ἀπὸ ἐκεῖνες τὶς  εὐλογημένες μορφὲς ποὺ δίδασκαν περισσότερο μὲ τὴν σιωπή τους παρὰ μὲ τὰ λόγια τους. 

Δὲν μπορῶ ἐπίσης νὰ παραλείψω μία ἰδιαίτερη ἀναφορὰ στὸν Ὅσιο Παναγῆ Μπασιᾶ, ὁ ὁποῖος, κατὰ τρόπο μυστικὸ καὶ θαυμαστό, συνδέεται μὲ ὁρισμένες ἀπὸ τὶς σημαντικότερες  στιγμὲς τῆς ζωῆς μου. Ἐνῶ ἦταν παντελῶς ἄγνωστος σὲ ἐμένα, ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ ἐπέτρεψε  νὰ ἀποκαλύπτεται σταδιακὰ αὐτὴ ἡ πνευματικὴ σύνδεση, ὡς μία ἀκόμη μαρτυρία, ὅτι οἱ Ἅγιοι  δὲν παύουν νὰ συνοδοιποροῦν καὶ νὰ μεσιτεύουν γιὰ τὰ τέκνα τῆς Ἐκκλησίας. 

Ἰδιαίτερη συγκίνηση μοῦ προκαλεῖ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ σημερινὴ χειροθεσία τελεῖται κατὰ τὴν ἡμέρα μνήμης τῆς συνάξεως τῶν Ἁγίων τῆς Λέσβου, τοὺς ὁποίους ἐκ βρέφους ἐπικαλοῦμαι,  ὑμνολογῶ καὶ ἀγαπῶ. Τοὺς παρακαλῶ νὰ σκέπουν τὴν ζωή μου, νὰ φωτίζουν τὰ βήματά μου  καὶ νὰ μὲ ἐνισχύουν, ὥστε νὰ παραμένω πάντοτε πιστὸς στὴν Ἐκκλησία, στὴν παράδοση τῶν  Πατέρων καὶ στὸ ἦθος τῆς διακονίας. 

Ψάλλοντας ἐπὶ 29 συναπτὰ ἔτη, σ’ αὐτὸν ἐδῶ τὸν περικαλλῆ Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Λαμίας, ἔνιωσα ἔντονα τὴν ἀγάπη τοῦ εὐλογημένου λαοῦ, ποὺ θεοφιλῶς ποιμαίνετε Σεβασμιώτατε. Καὶ ἡ ἀγάπη του ὑπῆρξε ἐπιστηριγμός, δύναμη καὶ ἐλπίδα.  Καὶ ἰδοὺ δίδεται σήμερα ἡ εὐκαιρία γιὰ τὴν ἔκφραση τῆς εὐγνωμοσύνης μου καὶ τῆς θερμῆς μου εὐχαριστίας. 

Περαίνοντας, θὰ ἦταν παράλειψή μου νὰ μὴν ἀναφερθῶ σὲ ὅλους ἐκείνους τοὺς  σπουδαίους ὑπηρέτες τῆς ἱερῆς Τέχνης τοῦ Ἁγίου Δαμασκηνοῦ στὴν Φθιωτική Ἐκκλησία,  Μητροπολῖτες, ἄρχοντες πρωτοψάλτες καὶ λαμπαδαρίους, οἱ ὁποῖοι τίμησαν καὶ σεβάστηκαν  τὸ ἱερὸ πατριαρχικὸ ψαλτικὸ ὕφος καὶ ἦθος, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τοῦ προκατόχου σας  σπουδαῖου Μητροπολίτου Νέων Πατρῶν Γερμανοῦ τοῦ Μελωδοῦ, τοῦ περιβόητου καὶ πολυθαύμαστου περὶ τὴν ψαλτικὴν τέχνην, μὲ τὸν ὁποῖον νοερῶς συμψάλλαμε πολλάκις κατὰ 

τὴν ὥρα τῆς συγγραφῆς τῆς διδακτορικῆς μου διατριβῆς. 

Σεβασμιώτατε, Πάτερ καὶ Δέσποτα,

Ὁ λόγος μου δὲν ἀρκεῖ γιὰ νὰ ἐκφράσει τὴν εὐγνωμοσύνη μου πρὸς τὸ πρόσωπό Σας. Ἐσεῖς  γνωρίζετε νὰ διαβάζετε ἀκόμη καὶ τὴν σιωπή. Διακρίνετε τὸν λόγο τοῦ εὐεργετηθέντος, ποὺ κρύβει ἡ σιωπή. 

Μὲ συναίσθηση τῆς ἀναξιότητός μου ἀλλὰ καὶ μὲ ἀκλόνητη ἐμπιστοσύνη στὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἀποδέχομαι τὴν μεγάλη αὐτὴ τιμὴ, ὡς ὑπόσχεση εὐθύνης. Ὑποβάλλω προσκυνητῶς τὰ ἐκ καρδίας σεβάσματά μου καὶ τὴν ἐκ βάθους εὐγνωμοσύνη μου καὶ ὑπόσχομαι νὰ παραμείνω  ἀφοσιωμένος στὴν Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία καὶ ἀκούραστος ὑπηρέτης τῶν ἀξιῶν, ποὺ διαφυλάσσει ἐπὶ αἰῶνες. 

Σᾶς εὔχομαι εὐλαβῶς ἔτη ὡσεὶ μήκιστα καὶ ποιμαντορία ἔνδοξον, πνευματικῆς  καρποφορίας καὶ λαμπρῆς ἀκτινοβολίας ἀνάμεστον. Καὶ εἴθε ἡ σημερινὴ ἡμέρα νὰ ἀποτελέσει γιὰ τὴν ἐλαχιστότητά μου ὄχι τὸ τέλος μίας πορείας, ἀλλὰ τὴν ἀπαρχὴ μίας βαθύτερης καὶ ουσιαστικότερης διακονίας πρὸς τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸν ἄνθρωπο. 

Πολλὰ τὰ ἔτη σας Σεβασμιώτατε!

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ «Ζητώ την αγάπη σας και την προσευχή σας»: Ο Φθιώτιδος Συμεών ενημέρωσε ότι θα υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση