Στο κλειστό του Tae Kwon Do το Ελλάδα – Μεξικό για το Davis Cup

Στο Φάληρο χτυπά η καρδιά του Davis Cup, καθώς η Ελλάδα υποδέχεται το Μεξικό στις 7 και 8 Φεβρουαρίου, στο πλαίσιο των play-offs του World Group I της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης εθνικών ομάδων στο τένις.

Το ραντεβού έχει δοθεί στο Κλειστό Γήπεδο Tae Kwon Do, εκεί όπου η εθνική ομάδα θα αγωνιστεί μπροστά στο κοινό της με φόντο μια σπουδαία πρόκριση.

Απέναντι στους Μεξικανούς, η ελληνική ομάδα καλείται να δώσει μια μάχη υψηλής έντασης, σε ένα διήμερο που υπόσχεται δυνατές μονομαχίες, ένταση και υψηλό αγωνιστικό ενδιαφέρον. Το διακύβευμα είναι μεγάλο και κάθε πόντος θα μετράει, σε μια αναμέτρηση όπου η έδρα και η ενέργεια της εξέδρας μπορούν να αποδειχθούν καθοριστικές.

Το Κλειστό Γήπεδο Tae Kwon Do του Φαλήρου, μια από τις εμβληματικές ολυμπιακές εγκαταστάσεις της Αθήνας, επιστρέφει στο προσκήνιο μέσα από τη διοργάνωση του Davis Cup. Ένας χώρος με έντονο αποτύπωμα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, που τα τελευταία χρόνια έχει απομακρυνθεί από τις μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις, ενεργοποιείται ξανά μέσω ενός διεθνούς αγώνα υψηλού επιπέδου. Η επιλογή του γηπέδου για την αναμέτρηση Ελλάδα – Μεξικό λειτουργεί ως ευκαιρία επανασύνδεσης μιας παλιάς ολυμπιακής εγκατάστασης με τον σύγχρονο αθλητισμό, αναδεικνύοντας τη δυναμική της και την ανάγκη για παρεμβάσεις που θα της επιτρέψουν να φιλοξενεί ξανά γεγονότα κύρους.

Η παρουσία του Davis Cup στο Φάληρο δίνει πνοή στον χώρο, φέρνει κόσμο, παλμό και διεθνή προβολή, και αποδεικνύει πως τέτοιες εγκαταστάσεις μπορούν να αποκτήσουν ξανά ενεργό ρόλο στον αθλητικό χάρτη της χώρας.

Η στήριξη του κόσμου αναμένεται να αποτελέσει το «έκτο όπλο» της ελληνικής ομάδας, σε μια διοργάνωση όπου το κοινό παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Οι φίλαθλοι καλούνται να δώσουν δυναμικό «παρών» και να μετατρέψουν το Φάληρο σε γαλανόλευκη έδρα, στηρίζοντας την εθνική προσπάθεια σε ένα διήμερο γεμάτο ένταση, ποιότητα και κορυφαίο τένις.

Πηγή: newsit.gr

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Έκτακτη συνάντηση Βρούτση – ΕΟΚ τη Δευτέρα μετά την παραίτηση του Βαγγέλη Λιόλιου