Κρίστα Πάικ: Την τρύπησαν με επτά βελόνες για τη θανατηφόρα ένεση, βοηθούσε η ίδια τους εκτελεστές της να βρουν φλέβα

Δεμένη στο φορείο της αίθουσας εκτελέσεων για περίπου μία ώρα, η Κρίστα Πάικ δεχόταν τη μία βελόνα μετά την άλλη στο σώμα της, την ώρα που το ιατρικό προσωπικό προσπαθούσε να βρει φλέβα για να της χορηγήσει τη θανατηφόρα ουσία.

Σύμφωνα με τη New York Post, που επικαλείται τους δικηγόρους της, κατά τη μαρτυρική διαδικασία χρησιμοποιήθηκαν τουλάχιστον επτά βελόνες, ενώ μία από αυτές λύγισε κατά την αφαίρεσή της από το χέρι της. Και ενώ η διαδικασία εξελισσόταν σε πρωτοφανές χάος, η ίδια η 50χρονη όχι μόνο να συνεργαζόταν, αλλά προσπαθούσε και να καθοδηγήσει εκείνους που είχαν αναλάβει να την εκτελέσουν, υποδεικνύοντάς σημεία του σώματός της όπου πίστευε ότι θα μπορούσαν να εντοπίσουν φλέβα.

«Παρακαλώ, δοκιμάστε πιο ψηλά, στον ώμο μου. Δοκιμάστε εδώ, νομίζω ότι θα είναι εντάξει», φέρεται να τους έλεγε επανειλημμένα, σύμφωνα με τον Στίβεν Φέρελ από το δικηγορικό γραφείο Federal Defender Services of Eastern Tennessee.

«Νιώθω το χέρι μου έτοιμο να εκραγεί»

Η διαδικασία εκτέλεσης της Πάικ στο Riverbend Maximum Security Institution του Νάσβιλ απέτυχε, με αποτέλεσμα η κρατούμενη να μεταφερθεί εσπευσμένα στο Vanderbilt University Hospital. Οι δικηγόροι της ανακοίνωσαν την επόμενη ημέρα ότι νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση, λαμβάνοντας υποστήριξη για να κρατηθεί στη ζωή, ενώ εξέφρασαν φόβους ότι ενδέχεται να έχει υποστεί εγκεφαλική βλάβη.

Κατά τη διάρκεια της προσπάθειας τοποθέτησης των ενδοφλέβιων γραμμών, η ίδια φέρεται να παραπονέθηκε για έντονο πόνο. «Νιώθω ότι το χέρι μου είναι έτοιμο να εκραγεί. Ένα σημείο πάλλεται πολύ έντονα», είπε, σύμφωνα με τη δημοσιογράφο Τόρι Γκέσνερ του WKRN, η οποία ήταν μάρτυρας της διαδικασίας. Οι συνήγοροί της υποστηρίζουν ότι η Πάικ παρέμεινε καθηλωμένη για περίπου μία ώρα, ενώ το προσωπικό επιχειρούσε επανειλημμένα να αποκτήσει φλεβική πρόσβαση.

Σύμφωνα με την υπεράσπισή της, στην Πάικ χορηγήθηκε δύο φορές πεντοβαρβιτάλη, με κάθε δόση να προορίζεται να είναι θανατηφόρα. Παρ' όλα αυτά, η εκτέλεση δεν ολοκληρώθηκε όπως είχε σχεδιαστεί. Οι δικηγόροι της απέδωσαν την αποτυχία, μεταξύ άλλων, στη δυσκολία πρόσβασης στις φλέβες και σε προβλήματα που, όπως υποστηρίζουν, σχετίζονται με το πρωτόκολλο της διαδικασίας και τα οποία οι ίδιοι είχαν επισημάνει πριν την εκτέλεση.

Ο πιο μεγάλος της φόβος που έγινε πραγματικότητα

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουν οι δικηγόροι της και στο γεγονός ότι η Πάικ είχε εκφράσει πριν από την εκτέλεση φόβους ότι το προσωπικό θα δυσκολευόταν να βρει τις φλέβες της. Ο Φέρελ υποστήριξε ότι η πολύωρη διαδικασία ήταν ακόμη πιο τραυματική για εκείνη λόγω του ιστορικού σεξουαλικής κακοποίησης που, σύμφωνα με την υπεράσπιση, είχε υποστεί σε νεαρή ηλικία.

Όπως είπε, ένας από τους μεγαλύτερους φόβους της ήταν ότι θα παρέμενε ακινητοποιημένη, ενώ θα δεχόταν επανειλημμένα τρυπήματα και παρεμβάσεις στο σώμα της για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Μετά το περιστατικό, ο κυβερνήτης του Τενεσί Μπιλ Λι ανακοίνωσε αναστολή των εκτελέσεων και «ολοκληρωμένη, ανεξάρτητη επανεξέταση» των διαδικασιών. Οι δικηγόροι της Πάικ ζητούν πλέον τη μετατροπή της θανατικής ποινής της, υποστηρίζοντας ότι «μετά από 20 χρόνια απομόνωσης και μια απόπειρα να θανατωθεί με θανατηφόρα ένεση, η Κρίστα έχει υποστεί μεγαλύτερη τιμωρία από οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο στην ιστορία της θανατικής ποινής στις Ηνωμένες Πολιτείες».

Η υπόθεση προκαλεί έντονη συζήτηση στο Τενεσί και για τη μέθοδο των εκτελέσεων. Η Ρεπουμπλικανή γερουσιαστής Μάρσα Μπλάκμπερν τάχθηκε υπέρ της επαναφοράς της ηλεκτρικής καρέκλας, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να διερευνηθούν τα αίτια της αποτυχίας της διαδικασίας.

Η δολοφονία που την έστειλε στην πτέρυγα των μελλοθανάτων

Η Κρίστα Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία της 19χρονης Κολίν Σλέμερ τον Ιανουάριο του 1995. Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, η τότε 18χρονη Πάικ, ο 17χρονος σύντροφός της Τάνταριλ Σιπ και η επίσης 18χρονη Σαντόλα Πίτερσον παρέσυραν τη Σλέμερ σε απομονωμένο σημείο στην πανεπιστημιούπολη του University of Tennessee στο Νόξβιλ.

Η 19χρονη βασανίστηκε και ξυλοκοπήθηκε πριν δολοφονηθεί, με τις Αρχές να αναφέρουν ότι η επίθεση διήρκεσε τουλάχιστον μισή ώρα.

Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο το 1996. Ο Σιπ καταδικάστηκε σε ισόβια, καθώς ήταν ανήλικος όταν διαπράχθηκε το έγκλημα, ενώ η Πίτερσον, η οποία κατέθεσε εναντίον τους, καταδικάστηκε για συνέργεια.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Flydubai: Νέα πλάνα από το χάος στην πτήση μετά την επίθεση στον κυβερνήτη – «Υπάρχει γιατρός ή πιλότος;»