Πώς να θέτεις υγιή όρια όταν οι γύρω σου απαιτούν πολλές θυσίες από εσένα συνεχώς

Υπάρχουν περίοδοι που νιώθεις πως οι σχέσεις σου μοιάζουν με λογαριασμό που πας στο ταμείο, για να πληρώσεις αποκλειστικά εσύ. Άλλοτε με χρόνο ή χρήματα, άλλοτε με ενέργεια, άλλοτε με το να μην μιλάς. Κι όσο κι αν αγαπάς κάποιον, έρχεται μια στιγμή που μέσα σου κάτι χτυπάει ένα καμπανάκι και αναρωτιέσαι αν τελικά ξεκινάς να χάνεις κάπου τον εαυτό σου. Εκεί ακριβώς μπαίνει το θέμα των ορίων. Δεν είναι μόδα, ούτε κάποιος ψυχρό κανόνας, αλλά είναι ένα βασικό εργαλείο για να κρατήσεις την αξιοπρέπειά σου, την ηρεμία σου και τελικά την ίδια τη σχέση ζωντανή.

Γιατί η αλήθεια είναι αυτή, τα υγιή όρια δεν καταστρέφουν τις σχέσεις. Τις καθαρίζουν και καθορίζουν. Σαν να ανοίγεις ένα παράθυρο σε χώρο που είχε ντουμανιάσει. Και όπως λέμε, «η καλή αρχή είναι το ήμισυ του παντός», αρκεί να ξεκινήσεις από το πιο δύσκολο, να παραδεχτείς τι σε βαραίνει και να το συζητήσεις.

Τι σημαίνει «όρια» στην πράξη και τι όχι

Όριο δεν είναι να έχεις τον άλλο στην τσίτα, να τον βάζεις απέναντί σου και να μην μπορεί να πάρει ανάσα. Δεν είναι τιμωρία, ούτε κανά παιχνίδι εξουσίας. Είναι μια καθαρή δήλωση, «αυτό μπορώ, αυτό δεν μπορώ, εδώ σταματάω». Είναι ο τρόπος σου, η άμυνά σου να προστατεύεις τον χρόνο και την ψυχική σου αντοχή, χωρίς να χρειάζεται να γίνεις σκληρός ή απόμακρος. Δηλ. μην σου ζητάει ο σύντροφός σου να μιλήσετε και εσύ απαντάς δεν μπορώ παίζω στοίχημα live τώρα, αυτό είναι πολύ κακό.

Σκέψου το σαν ένα όμορφο και καλοβαλμένο πλαίσιο. Όταν υπάρχει, ξέρεις πού βαδίζεις. Όταν δεν υπάρχει, οι απαιτήσεις διογκώνονται και ξεχειλώνουν, μέχρι να καταλάβεις ότι ζεις με ένα μόνιμο πρέπει όλη την ώρα.

Όταν οι «θυσίες» γίνονται μονόδρομος

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να στηρίζεις κάποιον και στο να γίνεσαι το ένα και μόνιμο στήριγμά του. Η πρώτη περίπτωση είναι υγιής σχέση. Η δεύτερη είναι μια άνιση συμφωνία. Συνήθως δεν το καταλαβαίνεις με την μία. Το βλέπεις όμως στα μικρά μικρά, στο πώς νιώθεις μετά από μια συζήτηση, στο αν έχεις χώρο να πεις ένα όχι βρε αδερφέ, στο αν οι ανάγκες σου χωράνε κάπου ή αν περνάνε σε δεύτερη πάντα μοίρα.

Αν συχνά καταλήγεις να είσαι κομμάτια, αν φοβάσαι να φέρεις κάποια αντίρρηση, αν νιώθεις ότι πρέπει να αποδεικνύεις συνεχώς την αγάπη σου με πράξεις που σε καταπιέζουν, τότε κάτι έχει δεν πάει καλά.

Το «όχι» απενοχοποιημένα

Το όχι δεν είναι μόνο λέξη με 3 γράμματα. Είναι μια λέξη με ταυτότητα. Αν μεγάλωσες μαθαίνοντας ότι πρέπει να είσαι πάντα βολικός και το καλό παιδί, το «όχι» μοιάζει με μια παραβίαση ενός κανόνα, μην σου πούμε και συνταγματικού μάλιστα κανόνα στο αξιακό σου σύστημα. Και τότε εμφανίζεται τσουπ η ενοχή. Όμως η ενοχή δεν είναι πάντα ένδειξη ότι έκανες κάτι λάθος. Πολύ συχνά είναι ένδειξη ότι έκανες κάτι καινούργιο, διαφορετικό.

Στην πραγματικότητα, το «όχι» είναι μια έκφραση ειλικρίνειας. Είναι προτιμότερο να πεις ένα καθαρό «δεν μπορώ», παρά να πεις ένα «ναι» και να το πληρώσεις μετά με νεύρα, τσίτα, κούραση ή πικρία.

Πώς να το λες χωρίς να γίνεται μάχη

Δεν χρειάζονται τίποτα παχιά λόγια ούτε ύψος απολογητικό. Η σταθερότητα είναι πιο δυνατή από την υπερανάλυση. Μια απλή φράση, ειπωμένη όμορφα και ωραία, κάνει συχνά περισσότερη δουλειά από δέκα επιχειρήματα.

Μπορείς να πεις: «Σε καταλαβαίνω, αλλά δεν μπορώ να το αναλάβω», ή «Θέλω να βοηθήσω, όμως δεν μπορώ τώρα». Αν νιώθεις ότι πιέζεσαι, το «θα το σκεφτώ και θα σου απαντήσω» σού δίνει χρόνο να μην απαντάς με άγχος.

Εδώ να σημειώσουμε το παρακάτω, όταν δίνεις και πολλές εξηγήσεις, ο άλλος νιώθει ότι υπάρχει χώρος για διαπραγμάτευση. Όταν είσαι σύντομος, λακωνικός βλέπει αποφασιστικότητα.

Τι κάνουμε όταν ο άλλος επιμένει

Υπάρχουν κάποιοι που τεστάρουν τα όριά σου όχι επειδή είναι κακοί, αλλά επειδή έχουν συνηθίσει να παίρνουν χώρο. Εκεί χρειάζεται επιμονή και επανάληψη. Όχι ένταση παιδιά, αλλά επανάληψη. Να λες το ίδιο μήνυμα με ήρεμη φωνή, μέχρι να γίνει σαφές ότι δεν θα αλλάξει κάτι όση πίεση και αν υπάρχει.

Αν συνεχιστεί αυτό το βιολί, ένα ωραίο όριο είναι το εξής, «αν συνεχίσουμε έτσι, θα μιλήσουμε αργότερα». Δεν είναι απειλή. Είναι προστασία. Και πολλές φορές, η αντίδραση δείχνει περισσότερα από τα λόγια. Όποιος σε σέβεται, θα σε ακούσει. Όποιος σε χρειάζεται μόνο όταν υποχωρείς, θα πάρει κρανίο. Ξύδι.

Αυτοφροντίδα

Αυτοφροντίδα δεν είναι μόνο το κάτσε να χαλαρώσω λίγο. Είναι να βρίσκεις ρυθμούς που σε κρατούν στο κέντρο σου. Είναι να κοιμάσαι λίγο καλύτερα, να τρως κανονικά, να αφήνεις χρόνο χωρίς υποχρεώσεις, να μην γεμίζεις το πρόγραμμα μέχρι να σκας. Είναι επίσης να διαλέγεις προσεκτικά πού δίνεις την προσοχή σου. Να μη σκορπάς την ενέργειά σου παντού, Σε κανέναν δεν περισσεύει.

Τι αλλάζει αλλάζει το παιχνίδι

Τα Όρια, τα «όχι» και η αυτοφροντίδα δεν είναι 3 ξεχωριστά πράγματα. Είναι ένα overall. Όταν βάζεις όρια, προστατεύεις τον εαυτό σου. Όταν προστατεύεις τον εαυτό σου, ανεβαίνει η αυτοεκτίμηση. Και όταν ανεβαίνει η αυτοεκτίμηση, σταματάς να φοβάσαι ότι θα σε εγκαταλείψουν επειδή είπες τη δική σου αλήθεια. Μια νορμάλ και υγιής σχέση δεν ζητά να μικρύνεις για να χωρέσεις. Ζητά να εμφανιστείς όπως είσαι

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Ferto: Το νόημα πίσω από το τραγούδι του Αkyla που σαρώνει στα social media για τη Eurovision