Γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης διάλεξε τον Ανδρουλάκη για νέο αντίπαλο - Τα διλήμματα και τα καρφιά στη Βουλή

Η χθεσινή αναμέτρηση των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή έκρυβε… ιδιαίτερες συγκινήσεις σε ένα φαινομενικά άνυδρο πολιτικό σκηνικό.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι δεδομένο ότι αναζητούσε εδώ και καιρό έναν πολιτικό αντίπαλο, καθώς αφενός είχε απέναντι του ρευστοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ και από την άλλη η «αναμέτρηση» με τα προβλήματα είναι μια μάλλον άχαρη άσκηση για κάθε κυβέρνηση.

Χθες λοιπόν στη Βουλή αναδείχθηκε με σαφήνεια το νέο πολιτικό δίπολο, το οποίο μοιάζει βγαλμένο από το παρελθόν. Μπορεί το σημερινό ΠΑΣΟΚ να απέχει σημαντικά από το μέγεθος του παλαιότερου εαυτού του, αυτό όμως θα είναι το δίπολο που θα απασχολήσει την αντιπαράθεση στον δρόμο προς τις κάλπες του 2027.

Σε αυτή την κατεύθυνση, άλλωστε, έδειξε και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δίνοντας ραντεβού στον Νίκο Ανδρουλάκη στις κάλπες στο τέλος της τετραετίας, για να φανεί, αν μπορεί να επιτευχθεί η έξωσή του από το Μαξίμου για την οποία μίλησε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Η στρατηγική του κ. Μητσοτάκη κατέστη εξ αρχής σαφής: βγήκε από την αίθουσα δύο φορές, αρνούμενος να ακούσει από τα έδρανα της κυβέρνησης τον πρόεδρο της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκο Παππά, και αρνούμενος, όπως είπε, να τον καταστήσει συνομιλητή, με δεδομένη την καταδίκη του 13-0 από το Ειδικό Δικαστήριο. Και δύο φορές επέστρεψε στην αίθουσα για να ακούσει τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Για να τριτολογήσει, δε, λίγο πριν αναχωρήσει για δείπνο στη Σερβία με τον πρόεδρο Βούτσιτς, ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε να το κάνει αμέσως μετά τη δευτερολογία του κ. Ανδρουλάκη.

Καρφιά και διλήμματα

Η στρατηγική του κ. Μητσοτάκη απέναντι στο ΠΑΣΟΚ διεφάνη με σαφήνεια χθες. Από τη μια, κατηγόρησε τη Χαριλάου Τρικούπη ότι μετά την επανεκλογή Ανδρουλάκη έκανε στην πραγματικότητα στροφή 360 μοιρών. Απάντησε έτσι με αυτόν τον τρόπο στο ερώτημα που έθετε ο ίδιος σε συνομιλητές του εδώ και μέρες και μετέφερε χθες το protothema.gr, αν δηλαδή ο κ. Ανδρουλάκης άλλαξε μετά την αναβάπτισή του στον προεδρικό θώκο ή αν παραμένει ο ίδιος, όπως και πριν τις κάλπες. Αφορμή για τη νέα επίθεση, η στάση του ΠΑΣΟΚ στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για τις αλλαγές στο ΑΣΕΠ, τις οποίες το κόμμα της Χαριλάου Τρικούπη επί της αρχής καταψήφισε, αν και υπερψήφισε πολλά άρθρα του νομοσχεδίου.

Μάλιστα, με ένα flashback στο παρελθόν ο κ. Μητσοτάκης υπεραμύνθηκε και της ιστορίας της ΝΔ, αποδίδοντας στο ΠΑΣΟΚ ευθύνες για τη χρεοκοπία της χώρας, με φόντο τον «επεκτατικό» προϋπολογισμό του 2009.

Από την άλλη, ο πρωθυπουργός επέμεινε στη διλημματική λογική για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Φερ ειπείν, έδωσε ραντεβού την άλλη εβδομάδα, στη συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, ζητώντας από το ΠΑΣΟΚ να συναινέσει στον διορισμό του Δημήτρη Σωτηρόπουλου στη θέση του Συνηγόρου του Πολίτη, καθώς η θητεία του νυν Ανδρέα Ποττάκη έχει λήξει τύποις εδώ και 2,5 χρόνια. Και θα συνεχίσει σε αυτή τη λογική, όποτε ανακύπτει ένα ζήτημα, στο οποίο το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να συναινέσει. Η πραγματική «ταμπακιέρα» αυτής της προσέγγισης είναι η κυριαρχία στο πολιτικό κέντρο, καθώς ο κ. Μητσοτάκης έχει κυριαρχήσει εδώ και καιρό σε αυτόν τον χώρο και θέλει να… ξεκαθαρίσει η ήρα από το στάρι. Αν το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή, συντάσσεται με καίριες μεταρρυθμίσεις ή αν θα συνεχίσει να τηρεί επαμφοτερίζουσα-κατά τον ίδιον-στάση, όπως έκανε στο θέμα των μη κρατικών ΑΕΙ.

Συναίνεση για Σπαρτιάτες

Αν σε κάτι διαφαίνεται πεδίο συναίνεσης, πάντως, είναι η ρύθμιση για την αναστολή χρηματοδότησης στο κόμμα των Σπαρτιατών, όπως εγκαίρως είχε γράψει το protothema.gr. Μπορεί ο υπουργός Εσωτερικών Θεόδωρος Λιβάνιος να απέρριψε χθες την τροπολογία που εισηγήθηκε εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ ο Παναγιώτης Δουδωνής, εντούτοις ο κ. Μητσοτάκης «σήκωσε» το γάντι που δύο φορές του πέταξε ο κ. Ανδρουλάκης, συνιστώντας του υπομονή, καθώς σύντομα η κυβέρνηση θα φέρει ρύθμιση που θα αντιμετωπίζει το ζήτημα. Μάλιστα, τόνισε ότι η εν λόγω ρύθμιση θα είναι πολύ κοντά με το πνεύμα αυτής που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Μητσοτάκης για Ιορδανία: Οι επιθέσεις σε αθώους ανθρώπους και τόπους λατρείας αποτελούν προσβολή για την κοινή μας ανθρωπιά