«Δεν έχω το ένστικτο του δολοφόνου»: Η επόμενη πρόεδρος της Γερμανίας έχασε μακράν την εσωκομματική μάχη στη Βαυαρία, αλλά... όλοι την φωνάζουν Ίλζε

Μπροστά στη μεγαλύτερη πρόκληση της πολιτικής της καριέρας βρίσκεται η 61χρονη πολιτικός της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU), Ίλζε Άιγκνερ, καθώς ετοιμάζεται να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στην 78χρονη ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, μετά τη στήριξη που εξασφάλισε από τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς και τα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού για τη διαδοχή του Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ.

Έτσι, μια γυναίκα που ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία ως τεχνικός ραδιοφώνων και τηλεοράσεων, εργάστηκε στην κατασκευή ελικοπτέρων και έφτασε μέχρι την προεδρία του Κοινοβουλίου της Βαυαρίας, βρίσκεται πλέον ένα βήμα πριν από το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα της χώρας της Κεντρικής Ευρώπης.

Η υποψηφιότητά της, σύμφωνα με το protothema.gr, σηματοδοτεί μια ιστορική εξέλιξη για τη Γερμανία, καθώς, μετά από 12 άνδρες προέδρους, μια γυναίκα συγκεντρώνει τη στήριξη των βασικών κυβερνητικών κομμάτων. Παράλληλα, εφόσον εκλεγεί, θα είναι η πρώτη πολιτικός της CSU που θα αναλάβει την προεδρία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας.

Η απόφαση του Μερτς επιβεβαιώθηκε με την παρουσίαση της επίσημης πρότασης της υποψηφιότητας της Άιγκνερ το μεσημέρι της Δευτέρας. Η ηγεσία των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) έχει επίσης εκφράσει τη στήριξή της στο πρόσωπο της 61χρονης πολιτικού.

Selbst bei ihrer eigenen Kür im Berliner Konrad-Adenauer-Haus spottet CSU-Politikerin Ilse Aigner mit feinem Lächeln über die wochenlange Hängepartie von Kanzler Friedrich Merz. Neben ihr am Pult starrt der CDU-Chef regungslos ins Leere.

Vor den Kameras reklamiert Merz die Personalie tapfer als seinen eigenen Vorschlag, obschon Markus Söder die bayerische Landtagspräsidentin längst gegen den Widerstand des Kanzleramts durchgedrückt hatte. Gemeinsam mit SPD und Grünen mauern die Parteispitzen ihre Einheitskandidatin für die 18. Bundesversammlung am 30. Januar 2027 gegen jeden echten demokratischen Wettbewerb ein.

— 13_DarthBane_37 (@13_DarthBane_37) November 9, 2026

Όταν ο Μερτς κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να παρακάμψει την Άιγκνερ

Μέσα στον Οκτώβριο, κατά τη διάρκεια του συνεδρίου της CSU στο Μόναχο, ο Φρίντριχ Μερτς φέρεται να συνειδητοποίησε, σύμφωνα με το Spiegel, ότι δεν υπήρχε πλέον τρόπος να παρακάμψει την Ίλζε Άιγκνερ.

Όταν ο πρόεδρος της CDU, στην αρχή της ομιλίας του, απευθύνθηκε ονομαστικά στα στελέχη της βαυαρικής αδελφής παράταξης, λέγοντας «Αγαπητέ Μάρκους Ζέντερ, αγαπητή Ίλζε Άιγκνερ...», οι σύνεδροι ξέσπασαν σε επευφημίες, σηκώθηκαν όρθιοι και άρχισαν να χειροκροτούν.

Wird sie die die neue Bundespräsidentin? Ilse #Aigner wird auf dem #Parteitag der @csu in #München ganz schön viel geherzt 👉 https://t.co/CrazwO2IkT

— Hagen Strauß (@HagenStrauss) October 23, 2026

Με τη σειρά της, η Άιγκνερ, φορώντας ένα έντονο κόκκινο σακάκι, σηκώθηκε και χαιρέτησε το πλήθος. Έμοιαζε ήδη με υποψήφια για την προεδρία, ενώ εκείνες τις στιγμές έγινε, πλέον, ξεκάθαρο ότι τα στελέχη της CSU ήταν ενθουσιασμένα με την προοπτική να δουν την Άιγκνερ στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα.

Η απόφαση, πάντως, δεν προέκυψε από τη μια μέρα στην άλλη. Ο Μερτς χρειάστηκε αρκετούς μήνες για να καταλήξει, ενώ η συζήτηση γύρω από τον διάδοχο του Σταϊνμάιερ είχε ενταθεί το τελευταίο διάστημα.

Σταδιακά, η Άιγκνερ άρχισε να έρχεται στο επίκεντρο, παρότι προέρχεται από το μικρότερο από τα τρία κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού στο Βερολίνο. Και ο τρόπος που διαμορφώθηκαν οι καταστάσεις, δεν του άφησε πολλές επιλογές.

Στις 30 Ιανουαρίου η εκλογή με πιθανή στήριξη των Πρασίνων

Η Ομοσπονδιακή Συνέλευση, το ειδικό σώμα που εκλέγει τον πρόεδρο της Γερμανίας, θα συνεδριάσει στις 30 Ιανουαρίου 2027. Σε αυτή συμμετέχουν οι βουλευτές της Μπούντεσταγκ και ισάριθμοι αντιπρόσωποι που εκλέγονται από τα ομόσπονδα κρατίδια.

Τα κόμματα CDU, CSU και SPD διαθέτουν από κοινού απόλυτη πλειοψηφία, γεγονός που εξασφαλίζει ισχυρή κοινοβουλευτική βάση για την υποψηφιότητα της Άιγκνερ. Δεν αποκλείεται, πάντως, να εξασφαλιστεί και η υποστήριξη των Πρασίνων.

Η ίδια είχε δηλώσει πρόσφατα, σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Die Zeit, ότι θα επιθυμούσε μια ευρύτερη πλειοψηφία από τις δυνάμεις του πολιτικού κέντρου. «Θα το θεωρούσα ιδιαίτερα θετικό εάν μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε και τους Πράσινους», είχε αναφέρει.

Από μια απρόσμενη εκλογή στη βαυαρική Βουλή μέχρι την κυβέρνηση

Στη Γερμανία δεν συνηθίζεται να υποβάλλει κάποιος αίτηση για να γίνει ομοσπονδιακός πρόεδρος. Αντίθετα, καλείται να αναλάβει το αξίωμα.

Η πολιτική σταδιοδρομία της Ίλζε Άιγκνερ εξελίχθηκε χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις.

Η φιλοδοξία δεν της έλειψε ποτέ. Ωστόσο, όπως σημειώνει το Spiegel, δεν ήταν όσο σκληρή ή όσο επιθετική χρειαζόταν για να επιβραβευτεί στην υψηλή πολιτική.

Σε ηλικία 29 ετών βρέθηκε σχεδόν απροσδόκητα στο Κοινοβούλιο της Βαυαρίας, έχοντας κατέβει ως υποψήφια σε κομματική λίστα. «Σκεφτόμουν ότι δεν είχα τίποτα να χάσω, επειδή στην πραγματικότητα δεν είχα καμία πιθανότητα», είχε πει αργότερα στην Augsburger Allgemeine.

Από το 1998 άρχισε να εκλέγεται στη Μπούντεσταγκ, κερδίζοντας απευθείας την έδρα της εκλογικής της περιφέρειας.

Όταν η CSU έχασε την απόλυτη πλειοψηφία της στη Βαυαρία και ο Χορστ Ζεεχόφερ εγκατέλειψε το Βερολίνο για να αναλάβει πρωθυπουργός του κρατιδίου, η Άιγκνερ τον διαδέχθηκε στο ομοσπονδιακό υπουργείο Γεωργίας. Μέχρι τότε, πάντως, δεν είχε ιδιαίτερα στενή σχέση με τα αγροτικά ζητήματα.

Το 2013, όταν ο Ζεεχόφερ ανέκτησε την απόλυτη πλειοψηφία στη Βαυαρία, την κάλεσε στην κυβέρνησή του ως υπουργό Οικονομίας και αναπληρώτρια πρωθυπουργό.

Η μάχη με τον Μάρκους Ζέντερ και το «δολοφονικό ένστικτο» που δεν είχε

Ο Ζεεχόφερ προόριζε την Άιγκνερ για διάδοχό του και την ενθάρρυνε να διεκδικήσει την ηγεσία της Βαυαρίας απέναντι στον Μάρκους Ζέντερ. Ωστόσο, η ίδια δεν έκανε σχεδόν τίποτα για να εμποδίσει τον αντίπαλό της να επικρατήσει.

«Δεν έχω το ένστικτο του δολοφόνου», είχε δηλώσει στην Die Zeit, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την πολιτική αντιπαράθεση.

Όταν ο Ζεεχόφερ επέστρεψε στο Βερολίνο το 2018, αναλαμβάνοντας το ομοσπονδιακό υπουργείο Εσωτερικών, η Άιγκνερ διετέλεσε για λίγες ημέρες υπηρεσιακή πρωθυπουργός της Βαυαρίας.

Στη συνέχεια ανέλαβε για σύντομο διάστημα υπουργός Μεταφορών υπό τον Ζέντερ, μέχρι τις περιφερειακές εκλογές στις οποίες η CSU κατέγραψε απογοητευτικές εποδόσεις. Η Άιγκνερ επέλεξε τότε να αναλάβει την προεδρία του βαυαρικού Κοινοβουλίου.

Εγκατέλειψε έτσι την άμεση κυβερνητική εξουσία και τα εσωκομματικά παιχνίδια, αλλά μέσα από τον θεσμικό της ρόλο απέκτησε κύρος που ξεπερνούσε τα κομματικά όρια. Σταδιακά βρήκε τον ρόλο που της ταίριαζε περισσότερο, δημιουργώντας την εικόνα μιας προσγειωμένης, προσιτής πολιτικού, η οποία βρίσκεται κοντά στους πολίτες.

Ήθελε να γίνει αστροναύτης, αλλά κατέληξε να κατασκευάζει εξαρτήματα για ελικόπτερα

Η επαγγελματική διαδρομή της Άιγκνερ είναι αρκετά ασυνήθιστη για μια πολιτικό που διεκδικεί το ανώτατο αξίωμα της Γερμανίας.

Όπως έχει διηγηθεί κατά καιρούς, το παιδικό της όνειρο ήταν να γίνει αστροναύτης. Η ίδια έχει περιγράψει τον εαυτό της ως «γεννημένη τεχνίτη».

Έτσι, αρχικά εκπαιδεύτηκε ως τεχνικός ραδιοφώνων και τηλεοράσεων, ώστε να εργαστεί στην οικογενειακή επιχείρηση ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων. Στη συνέχεια εξειδικεύτηκε στην ηλεκτροτεχνία και εργάστηκε στην εταιρεία Eurocopter, συμμετέχοντας στην ανάπτυξη των ηλεκτρικών συστημάτων ελικοπτέρων.

Μιλώντας στο περιοδικό Bunte, είχε αναφερθεί στο πώς τη διαμόρφωσε επαγγελματικά αυτή η εμπειρία. «Με έκανε πιο σκληρή, επειδή εργαζόμουν σχεδόν αποκλειστικά με άνδρες», είχε εξηγήσει.

Όταν, όμως, μπήκε στην πολιτική, αντιλήφθηκε ότι οι κανόνες ήταν διαφορετικοί. «Ξαφνικά το ερώτημα ήταν: Ποιος κερδίζει; Ποιος μπορεί να επιβάλει καλύτερα τις θέσεις του;», είχε αναφέρει σε συνέντευξή της στο Spiegel.

Η άνοδος της Ακροδεξιάς και οι πολιτικές κρίσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει

Εφόσον εκλεγεί ομοσπονδιακή πρόεδρος, η Ίλζε Άιγκνερ ενδέχεται να χρειαστεί να ασχοληθεί περισσότερο από αρκετούς προκατόχους της με την κρίση της δημοκρατίας και των θεσμών της.

Τα ερωτήματα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει είναι πολλά και σημαντικά: Θα συνεχιστεί η άνοδος της Ακροδεξιάς στη Γερμανία; Θα αντέξει ο κυβερνητικός συνασπισμός των κομμάτων του δημοκρατικού κέντρου;

Όπως επισημαίνει το Spiegel, η Άιγκνερ καλείται να προετοιμαστεί για μια σειρά ενδεχόμενων εξελίξεων, από τη διάλυση του κυβερνητικού συνασπισμού και την πτώση του καγκελάριου μέχρι τον σχηματισμό κυβέρνησης μειοψηφίας ή την προκήρυξη πρόωρων εκλογών.

Το γερμανικό Σύνταγμα προβλέπει ότι σε περιόδους πολιτικής κρίσης ο ομοσπονδιακός πρόεδρος διαθέτει ειδικές εφεδρικές αρμοδιότητες.

Η Άιγκνερ δεν έχει σπουδάσει Νομική, κάτι που οι επικριτές της φρόντισαν να επισημάνουν επανειλημμένα τις προηγούμενες εβδομάδες. Ωστόσο, διαθέτει άλλα χαρακτηριστικά, όπως πολυετή πολιτική εμπειρία και ψύχραιμη προσέγγιση των προβλημάτων.

Σε συνέντευξή της στο podcast «Grant und Gloria» της εφημερίδας Münchner Merkur είχε θυμηθεί μια συμβουλή του πατέρα της, ο οποίος εργαζόταν ως τεχνίτης. «Παιδιά, σιγά σιγά, δεν χρειάζεται βιασύνη», συνήθιζε να τους λέει. Το νόημα, όπως εξήγησε η ίδια, είναι ότι όταν τα πράγματα γίνονται σοβαρά, δεν χρειάζεται πανικός. Αντίθετα, πρέπει κάποιος να διατηρεί την ψυχραιμία του και να σκέφτεται «ποιο είναι το επόμενο βήμα».

Η σύγκρουση με την AfD και τα πρόστιμα στο Κοινοβούλιο

Ως πρόεδρος του βαυαρικού Κοινοβουλίου, η Άιγκνερ έχει επιδείξει ιδιαίτερη αυστηρότητα απέναντι σε προσβλητικές συμπεριφορές και φραστικές επιθέσεις κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων.

Εισήγαγε χρηματικά πρόστιμα για παραβιάσεις της κοινοβουλευτικής τάξης, μέτρο που επηρέασε ιδιαίτερα την Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD). Επιπλέον, προσέφυγε επιτυχώς στη Δικαιοσύνη κατά βουλευτή της AfD, ο οποίος την είχε χλευάσει στο Facebook χρησιμοποιώντας παραποιημένη φωτογραφία της.

Σε ένα ακόμη περιστατικό, κατά την τελευταία συνεδρίαση πριν από τις θερινές διακοπές του 2025, διέκοψε το μικρόφωνο της επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της AfD. Η απόφασή της ήρθε όταν η συγκεκριμένη πολιτικός αρνήθηκε να ακολουθήσει την παράδοση των συμφιλιωτικών καταληκτικών τοποθετήσεων που συνηθίζονται πριν από τη θερινή διακοπή των εργασιών.

Μια πρόεδρος χωρίς περίτεχνο λόγο, αλλά κοντά στους πολίτες

Στη Γερμανία λέγεται συχνά ότι ο ομοσπονδιακός πρόεδρος ασκεί επιρροή κυρίως μέσω των λόγων του. Η Ίλζε Άιγκνερ δεν διαθέτει τη ρητορική δεινότητα ενός Ρίχαρντ φον Βάιτσεκερ, ενός από τους πιο αναγνωρισμένους προέδρους της μεταπολεμικής Γερμανίας. Επιπλέον, η βαυαρική της προφορά είναι ιδιαίτερα εμφανής.

Ωστόσο, η απλότητα, η άμεση επικοινωνία και η προσγειωμένη προσωπικότητά της μπορεί να της επιτρέψουν να προσεγγίσει τους Γερμανούς πολίτες με διαφορετικό τρόπο.

Αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά είναι που έχουν συμβάλει στην ευρεία αποδοχή της πέρα από τον στενό κομματικό της χώρο.

Οι δύο σοβαρές περιπέτειες με την υγεία της

Η Άιγκνερ έχει αντιμετωπίσει δύο σοβαρές ασθένειες κατά τη διάρκεια της ζωής της. Σε ηλικία 17 ετών υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση καλοήθους όγκου στη σπονδυλική στήλη. Τότε είχε αντιμετωπίσει τον κίνδυνο παράλυσης.

Πολύ αργότερα, κατά τη διάρκεια της θητείας της ως υπουργού Γεωργίας, υποβλήθηκε σε θεραπεία για καρκίνο του θυρεοειδούς.

Όπως έχει εξηγήσει επανειλημμένα, οι συγκεκριμένες εμπειρίες της έδωσαν μια διαφορετική οπτική για τις δυσκολίες και τα προβλήματα της πολιτικής ζωής.

«Όλοι με αποκαλούν απλώς Ίλζε»

Η σχέση της με τους πολίτες αποτυπώνεται και σε μια λεπτομέρεια που η ίδια έχει επισημάνει με χιούμορ. Σε συνέντευξή της στη Münchner Merkur, οι δημοσιογράφοι τη ρώτησαν πώς αισθάνεται που ακόμη και άνθρωποι που δεν τη γνωρίζουν προσωπικά την αποκαλούν συχνά απλώς «η Ίλζε».

«Κι εγώ το παρατηρώ πάντα αυτό. Κανείς δεν λέει "η Άιγκνερ"», απάντησε, ενώ όταν επιχείρησε να εξηγήσει γιατί συμβαίνει αυτό, είπε: «Ίσως επειδή απλώς μου αρέσουν οι άνθρωποι. Τους πλησιάζω ανοιχτά, ανεξάρτητα από το από πού προέρχονται και ποια είναι η κοινωνική τους θέση».

Αυτή η εικόνα της προσιτής πολιτικού, που έχει περάσει από τεχνικά επαγγέλματα, κυβερνητικά αξιώματα και την προεδρία του βαυαρικού Κοινοβουλίου, αποτελεί πλέον ένα από τα βασικά στοιχεία της υποψηφιότητάς της για τη γερμανική προεδρία.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Πιερρακάκης μετά το Eurogroup: Στοχευμένη στήριξη απέναντι στην ενεργειακή κρίση, χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η δημοσιονομική σταθερότητα