Η ζυγαριά (του Χρήστου Τσουράκη)

Η ΖΥΓΑΡΙΑ

Το δίκιο με το άδικο
Παιδιά ενός πατέρα
Το να χορταίνει τη ζωή
Και τ’ άλλο τον αέρα.

Αν έχασες το δίκιο σου
Μην ψάχνεις μες στους νόμους
Έχει κρυφτεί στον ίσκιο σου
Από στους παρανόμους.

Η μάνα ανισότητα
Γεννά την αδικία
Και η αντιπαλότητα
Γράφει την ιστορία.

Η ανομία στη ζωή
Αφήνει διαθήκη
Του δίκιου όμως το σπαθί
Δεν πρέπει να ’χει θήκη.

Πρέπει να έχει ζυγαριά
Για όλους ακριβείας
Και να μην κλέβουν λευτεριά
Οι γιοί της εξουσίας.

Το δίκιο κι ο πολιτισμός
Κοσμούν την πορσελάνη
Το ’να καμώνεται ανθός
Και τ’ άλλο για κοτσάνι.

Άμα τα πάρει ο δικαστής
Ίδια απ’ τους αντιδίκους
Πες μου σε ποιόν από τους τρεις
Πρέπει να βάλουν κρίκους;

Μια καλή δικαιοσύνη
Πρέπει και στους δυο να δίνει
Κι αν αδιαφορεί στον οίκτο
Δεν διαφέρει απ’ τον λύκο.

Πάντα η φιλανθρωπία
Μπάλωνε την αδικία.

Λαμία 14/02/2026
Χ.Τ ο Βιτ’λιώτης

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ «Το σοκ εντιμότητας ως όρος κοινωνικής επιβίωσης»