Κλειστό Κολυμβητήριο Λαμίας: 19 χρόνια καθυστερήσεων, υποσχέσεων και ενός έργου που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ

Δεκαεννέα χρόνια μετά την πρώτη εξαγγελία, το Κλειστό Κολυμβητήριο Λαμίας παραμένει ένα ημιτελές κτίσμα, ένα έργο που ξεκίνησε με φιλοδοξίες αλλά κατέληξε να συμβολίζει τη διαχρονική αδυναμία της πολιτείας να υλοποιήσει βασικές υποδομές. Η ιστορία του έργου δεν είναι απλώς μια τεχνική εκκρεμότητα· είναι μια χρονική καταγραφή υποσχέσεων, καθυστερήσεων και πολιτικής ασυνέπειας.

Η αρχή: 2007 - Το έργο που "ξεκίνησε" αλλά δεν προχώρησε ποτέ

Το 2007 ανακοινώνεται επίσημα η κατασκευή του Κλειστού Κολυμβητηρίου. Εκδίδεται άδεια, μπαίνουν μηχανήματα, γίνονται εκσκαφές, μπαίνουν θεμέλια. Η πόλη βλέπει επιτέλους ένα έργο που έλειπε για δεκαετίες να παίρνει μορφή.

Κι όμως, λίγο αργότερα, το έργο παγώνει χωρίς σαφή αιτιολόγηση. Οι εργασίες σταματούν, το εργοτάξιο εγκαταλείπεται και η υπόθεση βυθίζεται στη σιωπή.

2018 - Η "επανεκκίνηση" που δεν έφερε αποτέλεσμα

Έντεκα χρόνια μετά, το έργο επανέρχεται στο προσκήνιο. Ανακοινώνεται νέα χρηματοδότηση, νέος σχεδιασμός, νέες δεσμεύσεις. Η τοπική κοινωνία ελπίζει ότι η δεύτερη αυτή προσπάθεια θα είναι η οριστική.

Ωστόσο, παρά τις δηλώσεις, καμία ουσιαστική πρόοδος δεν καταγράφεται. Το κτίριο παραμένει ένα κουφάρι, εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες και στη φθορά του χρόνου.

2020 - Υπογραφή σύμβασης και υπόσχεση ολοκλήρωσης έως το 2022

Το 2020 υπογράφεται νέα σύμβαση. Για πρώτη φορά τίθεται συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα: Ολοκλήρωση μέχρι το 2022.

Η υπόσχεση αυτή δεν τηρείται. Το 2022 περνά χωρίς πρόοδο. Το 2023 περνά χωρίς πρόοδο. Το 2024 περνά χωρίς πρόοδο.

Το έργο παραμένει στάσιμο, ενώ η πόλη παρακολουθεί την ίδια εικόνα: ένα ημιτελές κτίριο που έχει πλέον γίνει σύμβολο στασιμότητας.

2025 - Νέες εξαγγελίες, νέες φωτογραφίες, ίδια πραγματικότητα

Το 2025, το έργο παρουσιάζεται ξανά ως “επανεκκίνηση”. Νέες δηλώσεις, νέες φωτογραφίες, νέες δεσμεύσεις.

Το ερώτημα, όμως, είναι αναπόφευκτο: Πώς γίνεται ένα έργο που έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί εδώ και χρόνια να παρουσιάζεται ξανά ως "νέα αρχή";

Η επανάληψη των ίδιων εξαγγελιών δημιουργεί εύλογα την αίσθηση ότι η υπόθεση αντιμετωπίζεται περισσότερο επικοινωνιακά παρά ουσιαστικά.

Το κόστος για την πόλη

Η απουσία ενός σύγχρονου κολυμβητηρίου δεν είναι απλώς θέμα υποδομών. Επηρεάζει:

• τους αθλητές και τα σωματεία που αναγκάζονται να μετακινούνται σε άλλες πόλεις
• τα σχολεία που στερούνται βασικών αθλητικών δραστηριοτήτων
• τις οικογένειες που δεν έχουν πρόσβαση σε μια ασφαλή, οργανωμένη εγκατάσταση
• την ίδια την εικόνα της Λαμίας ως πόλης που διεκδικεί αναβάθμιση και ανάπτυξη

Ένα έργο που θα έπρεπε να αποτελεί πυλώνα αθλητισμού και κοινωνικής ζωής, έχει μετατραπεί σε μνημείο καθυστέρησης.

Η ουσία του προβλήματος

Η ιστορία του Κλειστού Κολυμβητηρίου δεν αφορά μόνο ένα κτίριο. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα δημόσια έργα: με αποσπασματικές κινήσεις, χωρίς σταθερό σχεδιασμό, χωρίς συνέπεια, χωρίς λογοδοσία.

Κάθε νέα εξαγγελία χωρίς αποτέλεσμα ενισχύει την απογοήτευση των πολιτών και υπονομεύει την εμπιστοσύνη τους στους θεσμούς.

Η Λαμία αξίζει καλύτερα

Δεκαεννέα χρόνια για μια πισίνα. Δεκαεννέα χρόνια για ένα κτίριο που θα έπρεπε να έχει παραδοθεί εδώ και καιρό. Δεκαεννέα χρόνια που η πόλη βλέπει το ίδιο κουφάρι να παραμένει στη θέση του.

Η Λαμία δεν αξίζει άλλη κοροϊδία. Αξίζει διαφάνεια, συνέπεια, χρονοδιαγράμματα που τηρούνται και έργα που ολοκληρώνονται.

Η κοινωνία έχει εξαντλήσει την υπομονή της. Και μαζί της, εξαντλείται και η ανοχή σε μια ιστορία που κρατά σχεδόν δύο δεκαετίες.

Και τώρα, το 2027 παρουσιάζεται ως η «νέα» χρονιά ολοκλήρωσης. Μια ακόμη υπόσχεση, ένα ακόμη χρονοδιάγραμμα, άλλη μια διαβεβαίωση ότι «φέτος θα είναι έτοιμο για τους πολίτες της Φθιώτιδας». Όμως, μετά από δεκαεννέα χρόνια αναμονής, η κοινωνία δεν χρειάζεται άλλες ημερομηνίες. Χρειάζεται αποτέλεσμα. Και το 2027 θα πρέπει να είναι –επιτέλους– η χρονιά που η Λαμία δεν θα ακούσει άλλη εξαγγελία, αλλά θα δει ένα έργο να παραδίδεται πραγματικά στους ανθρώπους της.

Κωνσταντίνος Τσιρώνης

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Η Λαμία χρειάζεται ανάδειξη των χαρακτηριστικών της και όχι ανασχεδιασμό των πλατειών της