Προσωρινότητα (του Χρήστου Τσουράκη)

ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΤΗΤΑ

Είν’ η ζωή προσωρινή
Κι εφήμερος ο πόνος
Τραβάει τον κόσμο με κλωστή
Στο τέρμα του ο χρόνος.

Τα όνειρα προσωρινά
Του νου μας η βιτρίνα
Όταν πετούν πολύ ψηλά
Μένουν από βενζίνα.

Σπίτια αυτοκίνητα χρυσά
Σύντομη μοιάζουν βόλτα
Που βγάζει πάντοτε μπροστά>
Σε μαρμαρένια πόρτα.

Παροδικοί κι οι Αρχηγοί
Με ετικέτα λήξης
Κι όταν τη βγάλουν τη στολή
Αλλού κοιτάς να φτύσεις.

Τα νιάτα και η ομορφιά
Μοιάζουνε με το χιόνι
Πέφτει καινούργιο απ’ το χιονιά
Και το παλιό λασπώνει.

Εφήμερη είναι κι η ψευτιά
-που ’χει κοντά ποδάρια-
Την αγοράζεις ακριβά
Κι είναι σανός για γ’μάρια.

Είν’ η ζωή παροδική
Σαν το κερί π’ ανάβεις
Και πριν το μπήξεις να καεί
Στ’ αρπάζει ο καντ’λανάφτης.

Η αγάπη κι η αλήθεια
Λάμπουν σαν σταυρός στα στήθια.

Λαμία 25/04/2026
Χ.Τ. ο Βιτλιώτης

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ «Το σοκ εντιμότητας ως όρος κοινωνικής επιβίωσης»