Έρημη πόλη (του Χρήστου Τσουράκη)

ΕΡΗΜΗ ΠΟΛΗ

Έρημη πόλη στο σταυροδρόμι
Στου βοριά μοιρασιά με νοτιά
Έρημη πόλη και που ’σαι ακόμη
Τι σχεδιάζουνε τ’ άδεια μυαλά.

Άδειες πλατείες δίχως πελάτες
Δίχως καρέκλες τραπέζια αλκοόλ
Έρημοι δρόμοι σκύλοι και γάτες
Κι ανθρώπινα όντα άνευ κοντρόλ.

Τα νοικιάζεται και τα πωλείται
Κοσμούν το κέντρο και τα στενά
Στα κηδειόχαρτα δεν συγκινείται
Κανείς στης αγοράς τα καρφιά.

Γέροι στους δρόμους και φαρμακεία
Αλυσίδες τροφίμων καρτέλ
Γιατροί γεράκια με ιατρεία
Προθαλάμοι του χάρου μοτέλ.

Η ευθύνη πιο πέρα σφυρίζει
Σαρδονίως* γελά κι απειλεί
Ο νέος φοβάται κι αλληθωρίζει
Άλλες πόρτες να βρει σ’ άλλη γη.

Δεν υπάρχουν γκεσέμια στην πόλη
Τα κουδούνια τους πια δεν ηχούν
Κυβερνούν αβλεπτεί οι χαχόλοι
Και με δόξα στο χρήμα τραβούν.

Την ελπίδα την τρων τα λαμόγια
Των ταγών η κλεψιά κι η ψευτιά
Και θ’ αφήσουμε μαύρα μπαλόνια
Μ’ αέρα γεμάτα κληρονομιά.

Λαμία μάνα ηρώων φαντάσου
Τ’ Αχιλλέα Διάκου κι Άρη μαζί
Σε σταυρώσαμε εμείς τα παιδιά σου
Και μην ψάχνεις με τίνος καρφί.

*Σαρδόνιο γέλιο = προθανάτιος μορφασμός.

Με αγάπη στον φίλο μου «ΤΕΧ»

Λαμία 11/10/2025
Χ.Τ ο Βιτ’λιώτης

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ «Το σοκ εντιμότητας ως όρος κοινωνικής επιβίωσης»