Το διαχρονικό και επίκαιρο μήνυμα του Πολυτεχνείου (του Μυρισιώτη Παναγιώτη δασκάλου)
Γράφει ο αιρετός εκπαιδευτικός Παναγιώτης Μυρισιώτης*.*
Έχουν περάσει 53 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Το μήνυμα του όμως παραμένει επίκαιρο. ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΊΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ.
Τόσο ζωντανό, τόσο δυνατό, ηχεί στα αυτιά μας και μας συγκλονίζει.
Τότε λοιπόν, τον Φλεβάρη του 1973 καταλαμβάνεται η Νομική σχολή από τους φοιτητές. Μέσα από προετοιμασία και αγώνες για ελεύθερους φοιτητικούς συλλόγους και ελεύθερες εκλογές, η φοιτητική νεολαία ύψωσε ανάστημα, απέναντι στην καταστολή της δημοκρατίας και στην χούντα των συνταγματαρχών.Ο αγώνας τους δεν αφήνει ασυγκίνητη την κοινωνία. Εργάτες,αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, δημόσιοι υπάλληλοι, συυνταξιούχοι, όλοι ξεσηκώνονται. Το Νοέμβρη του 1973 ,οι διαδηλώσεις γενικεύονται και εντείνονται.
Προπηλακισμοί, διώξεις, εξορίες, βασανιστήρια, καταστολή.Στις 17 Νοεμβρίου, ξημερώματα,το τανκς ρίχνει την πύλη σκοτώνοντας φοιτητές.
Η χούντα και η δικτατορία δεν αντέχουν άλλο,μετά από 8 μήνες θα πέσουν, πληρώνοντας όμως η χώρα βαρύ τίμημα, χάνοντας τη μισή Κύπρο.
Για να δούμε πόσο επίκαιρο είναι σήμερα το μήνυμα του Πολυτεχνείου. Το Ψωμί που έχει να κάνει με την επιβίωσή μας και το επίπεδο ζωής μας, δυστυχώς εξανεμίζεται. Η χώρα μας βρίσκεται στην προτελευταία θέση όσον αφορά την αγοραστική αξία των μισθών και στις πρώτες θέσεις όσον αφορά την ακρίβεια στα αγαθά βάσει στοιχείων της Eurostat.
Το μήνυμα σήμερα του Ψωμιού έχει να κάνει, με το αν βγαίνει ο μήνας και δυστυχώς δεν βγαίνει. Ο κύριος Πιερρακάκης έχει δηλώσει, πώς κι αν είχαμε τα χρήματα για τον 13ο και 14ο μισθό δεν θα τα δίναμε. Ο κύριος πρωθυπουργός δηλώνει πως τα δώρα έχουν δοθεί, μέσα από τις πενιχρές αυξήσεις και τα επιδόματα ενώ ο κύριος Στουρνάρας δηλώνει, πως αν δώσουμε δώρα στους συνταξιούχους και στους δημοσίους υπαλλήλους, θα τα στερηθούν οι φτωχοί συμπολίτες μας.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα περιμένουν τον Δεκέμβριο του 2027 να πάρουν 500€ μεικτά,που σημαίνει 350 περίπου ευρώ καθαρά, δηλαδή 1 ευρώ την ημέρα, ως επίδομα Χριστουγέννων.Οι συνταξιούχοι, όχι όλοι,θα πάρουν 400€, τέλος Νοεμβρίου ως αντιστάθμισμα στις μνημονιακές περικοπές των συντάξεων, που ήταν πολύ υψηλές.Το 70% των συντάξεων είναι κάτω από 700 ευρώ.Ταυτόχρονα χρήματα υπάρχουν για απευθείας αναθέσεις έργων, για λιγότερη φορολογία του κεφαλαίου,για να ευνοούνται τα καρτέλ της ενέργειας και των τροφίμων,για να δίνουν στα funds, ενισχύοντας το πρόγραμμα Ηρακλής και παίρνοντας τα σπίτια του λαού.
Η Παιδεία το δεύτερο από το τρίπτυχο του Πολυτεχνείου. Αναφερόταν στη δημόσια και δωρεάν Παιδεία που σήμερα, δυστυχώς δεν υπάρχει.Οι γονείς ματώνουν οικονομικά από το νηπιαγωγείο μέχρι και το Πανεπιστήμιο. Το δημόσιο Σχολείο πολεμιέται όσο ποτέ και η κυβέρνηση ευνοεί τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και σχολεία, όπως επίσης προσπαθεί να καθιερώσει την ιδιωτική ανώτατη εκπαίδευση καταλύοντας το άρθρο 16 του Συντάγματος και ιδρύοντας μη κρατικά,μη κερδοσκοπικά Πανεπιστήμια.Πολυπληθή τμήματα στα σχολεία, συγχωνεύσεις τμημάτων, προβλήματα στις κτιριακές υποδομές, υποστελέχωση, έλλειψη χρηματοδότησης, χάσιμο χιλιάδων διδακτικών ωρών.
Έχουν προσληφθεί περίπου 40.000 αναπληρωτές εκπαιδευτικοί και τα κενά παραμένουν στην ευαίσθητη ειδική αγωγή,παράλληλες στηρίξεις,τμήματα ΖΕΠ, ολοήμερα και σε ειδικότητες καλλιτεχνικών όπως επίσης και σε ειδικότητες στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.Ταυτόχρονα το διεθνές απολυτήριο, η τράπεζα θεμάτων και η ελάχιστη βάση εισαγωγής, κόβουν πολλούς υποψηφίους από την εισαγωγή τους στα δημόσια Πανεπιστήμια που υποχρηματοδοτούνται,και η φοίτηση στοιχίζει πολύ ακριβά για τους φοιτητές.
Και πάμε και στο τρίτο που είναι η Ελευθερία.
Ενώ το 1973 οι φοιτητές μιλούσαν και αγωνίζονταν για ελεύθερους φοιτητικούς συλλόγους, για ελεύθερες και δημοκρατικές διαδικασίες στις λήψεις των αποφάσεων, για συνδικαλιστικη δράση που δεν θα διώκονταν, σήμερα βιώνουμε ακριβώς το αντίθετο. Ο απεργιοκτόνος και εργατοκτόνος νόμος Χατζηδάκη ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική δράση, το νέο πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων θέλει να φιμώσει τη φωνή τους για διεκδικήσεις και ελευθερία,εισάγοντας τον όρο της απείθειας,που σηκώνει πολλή συζήτηση, καθιερώνοντας εξοντωτικές ποινές και απουσία των αιρετών.
Ο υπάλληλος θα διώκεται και θα παραπέμπεται στο πειθαρχικό συμβούλιο με το παραμικρό,επανέρχεται ο επιθεωρητισμός στα σχολεία, κάθε μέρα παραπέμπονται στα πειθαρχικά συμβούλια συνάδελφοι που πρέπει να αποδείξουν πως δεν είναι ελέφαντες,και όλα αυτά με σκοπό,τον εκφοβισμό, την υποταγή και την τρομοκράτηση των υπαλλήλων.Η πρόθεση της κυβέρνησης για άρση της μονιμότητας, θα δημιουργήσει εξαρτήσεις και χειραφέτηση των υπαλλήλων. Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και η αστυνόμευση δεν ταιριάζουν με το μήνυμα του Πολυτεχνείου.
Ως εκπαιδευτικοί οφείλουμε να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη του Πολυτεχνείου. Όχι ως μία τυπική, επετειακή διαδικασία, αλλά ως παράδειγμα και μάθημα δημοκρατίας και ιστορίας, αποτίοντας φόρο τιμής και μνήμης στους αγωνιστές και στους νεκρούς. Οφείλουμε και έχουμε ιερό καθήκον να δυναμώσουμε και να ενισχύσουμε τις διεκδικήσεις και τη συλλογική δράση μέσα στους χώρους δουλειάς. Για να μπορούμε να απολαύσουμε πραγματική δημόσια και δωρεάν Παιδεία, Υγεία, Κοινωνική δικαιοσύνη, Ισονομία, Ελευθερία και Δημοκρατία.
Ο Μυρισιώτης Παναγιώτης είναι Αντιπρόεδρος του συλλόγου εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης νομού Φθιώτιδας και υπεύθυνος οικονομικού του Νομαρχιακού τμήματος της ΑΔΕΔΥ νομού Φθιώτιδας.
πηγή στην Google
Συνδέσου με την ομάδα του lamiareport.gr στο Viber για άμεση ενημέρωση
Ακολούθησε το LamiaReport.gr στο Google News για όλες τς τελευταίες χρηστικές ειδήσεις
Ακολούθησε το LamiaReport στο Facebook ...για να μη χάνεις είδηση!
Στην «αυλή» μας, στο Παλαιοχώρι Δωριέων τα δύο γιγαντιαία Data Centers!
Γράφει ο Στέφανος Σταμέλλος.
«Να λες λίγα και να σκέφτεσαι πολλά» (του Νίκου Κουτσιανά)
Το «να σκέφτεσαι πολλά» σημαίνει ότι πριν αποφασίσεις για τους άλλους, προσπαθείς να κατανοήσεις τη ζωή τους. Η Ελλάδα έχει ανάγκη αυτή την πολιτική ωριμότητα.
COP31: Μπορούμε να συνεχίσουμε να παράγουμε πλούτο χωρίς όρια;
Γράφει ο Στέφανος Σταμέλλος.
Εισαγόμενες Γιορτές: Κενά Δαιμόνια ή Ευκαιρία για γνώση;
Γράφει η Μαριάννα Φέξη, Συστημική Κοινωνική Επιστήμονας