Το «θαύμα» που γονάτισε την κοινωνία: Πού πήγαν τα δισεκατομμύρια μιας επταετίας (του Γιώργου Καρανάσιου)

Αν υπάρχει ένα πραγματικό «θαύμα» στην επταετία 2019 -2026, αυτό δεν είναι η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, αλλά ο πρωτοφανής μηχανισμός με τον οποίο δισεκατομμύρια ευρώ εξανεμίστηκαν από την πραγματική αγορά για να καταλήξουν σε πολύ συγκεκριμένες τσέπες.

Τα επίσημα στοιχεία των κρατικών υπηρεσιών και των ευρωπαϊκών οργανισμών δεν επιδέχονται αμφισβήτηση και συνθέτουν το χρονικό μιας καλοστημένης οικονομικής επιδρομής.

​Τα ερωτήματα που προκαλούν ασφυξία στο οικονομικό επιτελείο είναι αμείλικτα:

Πού πήγαν τα 75 δισεκατομμύρια ευρώ από τα ευρωπαϊκά ταμεία;

Πού κατέληξαν τα 27 επιπλέον δισεκατομμύρια του Δημόσιου Χρέους, που εκτινάχθηκε πλέον στα 358 δισ. ευρώ;

Πού εξαφανίστηκαν τα 80 δισεκατομμύρια της αύξησης του Ιδιωτικού Χρέους, το οποίο εκτοξεύτηκε στα 420,9 δισ. ευρώ;

Πού πήγαν τα 22 δισεκατομμύρια παραπάνω φόροι που ξεζούμισαν το μέσο νοικοκυριό;

Και, τέλος, ποιοι καρπώθηκαν τα 18,5 δισεκατομμύρια ευρώ των απευθείας αναθέσεων;

Η εικόνα της πραγματικής οικονομίας αποκαλύπτει μια βαθιά σήψη.

Από τα 75 και πλέον δισεκατομμύρια ευρώ που εισέρρευσαν από την Ευρώπη, το 90% και πλέον κατευθύνθηκε αποκλειστικά σε λίγους επιχειρηματικούς ομίλους της πράσινης ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών και των ψηφιακών έργων, αφήνοντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις χωρίς ευρώ.

Παράλληλα, η φάμπρικα των απευθείας αναθέσεων λειτούργησε ρολόι: σύμφωνα με το ΚΗΜΔΗΣ, από το 2020 έως τις αρχές του 2026 υπογράφηκαν πάνω από 1,03 εκατομμύριο συμβάσεις με απευθείας ανάθεση.

Τα ποσά κατατεμαχίζονταν επιμελώς κάτω από το όριο των 30.000 ευρώ για να παρακάμπτονται οι ανοιχτοί διαγωνισμοί και να τροφοδοτείται το κομματικό πελατολόγιο.

​Την ίδια στιγμή που τα κοινοτικά κονδύλια μοιράζονταν στους λίγους, το κράτος θησαύριζε από την αισχροκέρδεια.

Με τον ΦΠΑ καθηλωμένο στο 24%, όσο ακριβαιναν τα αγαθά πρώτης ανάγκης, τόσο αυξάνονταν τα κρατικά έσοδα από την άδεια τσέπη του καταναλωτή.

Ταυτόχρονα, τα έσοδα από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων εκτινάχθηκαν από τα 10 -11 δισ. ευρώ στα 15,71 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ο μέσος πολίτης πλήρωσε 22 δισεκατομμύρια ευρώ παραπάνω φόρους στην επταετία Μητσοτάκη, απλώς και μόνο για να πανηγυρίζουν οι κυβερνώντες για τα «πρωτογενή πλεονάσματα» που χτίστηκαν πάνω στη φτωχοποίησή του.

​Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και ο Ευάγγελος Βενιζέλος στηλίτευσε αυτή την τακτική, υπογραμμίζοντας πως μοιράστηκε τόσο χρήμα όσο απορροφήθηκε την περίοδο της κρίσης σε λιγότερο από δύο χρόνια με τη μορφή επιδοτήσεων και με αμφίβολα κριτήρια.

Τα δισεκατομμύρια της επταετίας δεν εξαφανίστηκαν στη μαύρη τρύπα της οικονομίας, αλλά άλλαξαν τσέπες.

Τα κοινοτικά κονδύλια κατέληξαν στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, τα υπερκέρδη που γεννά η ακρίβεια ενίσχυσαν τα κρατικά ταμεία, τα ήδη πενιχρά εισοδήματα των νοικοκυριών απορροφώνται από τις δόσεις προς τους servicers και τα funds, ενώ ο τελικός λογαριασμός της οικονομικής και κοινωνικής παρακμής φορτώθηκε εξ ολοκλήρου στις πλάτες του μέσου Έλληνα πολίτη.

​Η απόλυτη απόδειξη αυτής της φορολογικής επιδρομής αποτυπώνεται στα συνολικά φορολογικά έσοδα, τα οποία εκτινάχθηκαν από τα 51– 52 δισ. ευρώ το 2019 στα 73,5 δισ. ευρώ το 2026, σημειώνοντας αύξηση άνω του 42,5%.

Αυτή η εκτόξευση δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας οικονομικής ανάπτυξης, αλλά προϊόν στυγνών φορολογικών τεχνασμάτων: παγωμένα φορολογικά κλιμάκια εν μέσω πληθωρισμού, αυθαίρετα οριζόντια τεκμήρια και εξοντωτική υπερφορολόγηση μέσω ΦΠΑ.

Το κράτος δεν εισπράττει περισσότερα επειδή οι πολίτες έγιναν πλουσιότεροι, αλλά επειδή η κυβερνητική πολιτική αδειάζει όλο και πιο βαθιά τις άδειες τσέπες τους.

Καρανάσιος Γεώργιος – gkaranasios24@gmail.com

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Στην «αυλή» μας, στο Παλαιοχώρι Δωριέων τα δύο γιγαντιαία Data Centers!