MENU
weather-icon 17 oC
Αναζήτηση:

Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να σταματά στο πρώτο σκαλοπάτι (του Θανάση Μπόμη)

Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να σταματά στο πρώτο σκαλοπάτι (του Θανάση Μπόμη)

Δικαστικό Μέγαρο Λαμίας: Πέντε χρόνια μετά την κοινοβουλευτική παρέμβαση για την πρόσβαση των ΑμεΑ, ένα πραγματικό περιστατικό, οι παρεμβάσεις των φορέων και οι αποφάσεις για έργα εκατομμυρίων θέτουν την Πολιτεία μπροστά στις ευθύνες της.

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του lamiareport.gr στην Google

Γράφει ο Θανάσης Μπόμης.

Υπάρχουν εικόνες που εκθέτουν τις αδυναμίες ενός κράτους περισσότερο από οποιαδήποτε πολιτική αντιπαράθεση. Και υπάρχουν περιστατικά που αποδεικνύουν πόση απόσταση χωρίζει τις διακηρύξεις περί ισότητας από την καθημερινή πραγματικότητα.

Ένα τέτοιο περιστατικό καταγράφηκε στο Δικαστικό Μέγαρο Λαμίας.

Στις 8 Μαΐου 2026, δικαστική διαδικασία που αφορούσε πολίτη με κινητική αναπηρία χρειάστηκε να μεταφερθεί σε χώρο του Αρχείου του Πρωτοδικείου, στο ισόγειο του κτιρίου, καθώς υπήρχαν σοβαρά προβλήματα πρόσβασης στην προβλεπόμενη αίθουσα.

Η δικαστική διοίκηση και οι υπάλληλοι βρήκαν τρόπο να εξυπηρετήσουν τον πολίτη.

Και καλά έκαναν.

Όμως, όσο σημαντική κι αν ήταν η ανταπόκρισή τους, το πραγματικό πρόβλημα παραμένει.

Δεν προσαρμόστηκε το κτίριο στις ανάγκες του πολίτη. Χρειάστηκε να προσαρμοστεί η ίδια η δικαστική διαδικασία στις αδυναμίες του κτιρίου.

Αυτό δεν μπορεί να αποτελεί κανονικότητα για μια χώρα που έχει θεσμικά κατοχυρώσει την ισότητα και τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.

Ένα πρόβλημα γνωστό τουλάχιστον από το 2021

Εκείνο που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό είναι ότι το ζήτημα δεν εμφανίστηκε ξαφνικά.

Στις 22 Φεβρουαρίου 2021, είχε ήδη κατατεθεί στη Βουλή κοινοβουλευτική ερώτηση για την κατασκευή πρόσβασης ΑμεΑ στο Δικαστικό Μέγαρο Λαμίας.

Πέντε χρόνια αργότερα, τον Μάιο του 2026, η προσβασιμότητα επανήλθε στην επικαιρότητα με αφορμή ένα πραγματικό περιστατικό.

Και τον Νοέμβριο, το πρόβλημα εξακολουθούσε να απασχολεί δημόσια τους εκπροσώπους των ατόμων με αναπηρία.

Πόσα χρόνια πρέπει να συζητείται ένα ζήτημα για να πάψει να αντιμετωπίζεται ως προσωρινή εκκρεμότητα;

Πόσες ανακοινώσεις, συναντήσεις και υπηρεσιακές διαδικασίες χρειάζονται μέχρι να υπάρξει μια μόνιμη λύση;

Δεν αρκεί να διαπιστώνουμε ότι υπάρχει πρόβλημα. Χρειάζεται να γνωρίζουμε ποιος είναι υπεύθυνος να το αντιμετωπίσει και πότε θα το αντιμετωπίσει.

Η παρέμβαση Αγγελάκη και η συνάντηση με τον Δικηγορικό Σύλλογο

Στις αρχές Νοεμβρίου, εκπρόσωποι του Φθιωτικού Σωματείου Γονέων, Φίλων και Κηδεμόνων ΑμεΑ συναντήθηκαν με τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Λαμίας, Αθανάσιο Μακρυγιάννη.

Η ανακοίνωση του Σωματείου, την οποία υπογράφει ο πρόεδρός του Παναγιώτης Αγγελάκης, αναδεικνύει την ανάγκη μιας μόνιμης, ασφαλούς και λειτουργικής λύσης.

Σύμφωνα με το ίδιο κείμενο, ο κ. Μακρυγιάννης εξέφρασε ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση του προβλήματος και τη διάθεση να συμβάλει στον συντονισμό της εξυπηρέτησης των πολιτών με κινητική αναπηρία.

Η ανταπόκριση αυτή είναι θετική.

Ωστόσο, δεν μπορεί η δυνατότητα ενός ανθρώπου να προσέλθει στο δικαστήριο να εξαρτάται από το αν έχει προηγηθεί έγκαιρη συνεννόηση με συγκεκριμένα πρόσωπα.

Ούτε μπορεί η συνοδεία ενός πολίτη με αναπηρία να θεωρείται ισοδύναμη με την αυτόνομη πρόσβασή του.

Η ισότητα δεν αρχίζει όταν κάποιος προσφέρεται να βοηθήσει. Αρχίζει όταν η βοήθεια δεν είναι απαραίτητη για την άσκηση ενός δικαιώματος.

Σχεδόν 1,6 εκατομμύρια ευρώ. Και η προσβασιμότητα;

Στις 20 Οκτωβρίου 2026, η Δημοτική Επιτροπή Λαμιέων ενέκρινε, με την απόφαση 403/2026, σχέδιο προγραμματικής σύμβασης για δύο υποέργα αποκατάστασης του ιστορικού Δικαστικού Μεγάρου.

Η συνολική εγκεκριμένη χρηματοδότηση ανέρχεται σε 1.587.741,88 ευρώ.

Οι εργασίες αφορούν κυρίως τη συντήρηση των όψεων, την επικάλυψη του αιθρίου, τις ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις και την αποκατάσταση αρχιτεκτονικών στοιχείων.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι το ιστορικό αυτό κτίριο πρέπει να προστατευτεί.

Πρόκειται για ένα σημαντικό μνημείο της Λαμίας και η συντήρησή του αποτελεί ουσιαστική υποχρέωση.

Όμως η ίδια η απόφαση οριοθετεί το αντικείμενο των παρεμβάσεων στα δύο συγκεκριμένα υποέργα και προβλέπει ότι η επέκταση προς πλήρη αποκατάσταση απαιτεί νέες μελέτες και εγκρίσεις.

Στο κείμενό της δεν εντοπίζεται ρητή πρόβλεψη ειδικής παρέμβασης που θα εξασφαλίζει ολοκληρωμένη προσβάσιμη διαδρομή μέχρι τις δικαστικές αίθουσες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει άλλος σχεδιασμός.

Σημαίνει όμως ότι οι αρμόδιοι οφείλουν να παρουσιάσουν ποια ακριβώς τεχνική λύση έχει προβλεφθεί, με ποια χρηματοδότηση και με ποιο χρονοδιάγραμμα.

Γιατί ένα δημόσιο κτίριο δεν γίνεται πραγματικά λειτουργικό μόνο όταν αποκαθίστανται οι τοίχοι και οι όψεις του. Γίνεται λειτουργικό όταν μπορούν να το χρησιμοποιούν όλοι οι πολίτες.

Η μεταστέγαση και η ευθύνη του σήμερα

Υπάρχει, βεβαίως, και ο σχεδιασμός για νέο Δικαστικό Μέγαρο στο πρώην στρατόπεδο «Τσαλτάκη».

Η ανέγερσή του θα μπορούσε να αντιμετωπίσει συνολικά σημαντικά προβλήματα στέγασης και λειτουργίας των δικαστικών υπηρεσιών.

Ωστόσο, σύμφωνα με τις δημόσιες τοποθετήσεις που ακολούθησαν τις απαντήσεις των συναρμόδιων υπουργείων το καλοκαίρι του 2026, το έργο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει εκκρεμότητες, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα υλοποίησης.

Ακριβώς γι' αυτό η μεταστέγαση αποτελεί σοβαρό ζήτημα δημόσιου σχεδιασμού, αλλά όχι απάντηση που μπορεί να χρησιμοποιείται για να αναβάλλονται οι σημερινές υποχρεώσεις.

Μέχρι να υπάρξει νέο κτίριο, χιλιάδες καθημερινές ανάγκες της Δικαιοσύνης εξακολουθούν να εξυπηρετούνται από τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις.

Και οι πολίτες δεν μπορούν να περιμένουν ένα απροσδιόριστο μέλλον για να ασκήσουν τα δικαιώματά τους.

Η λύση απαιτεί δύο παράλληλες κατευθύνσεις: ασφαλή και προσβάσιμη λειτουργία του σημερινού Μεγάρου και ουσιαστική πρόοδο προς σύγχρονες δικαστικές εγκαταστάσεις.

Η Δικαιοσύνη οφείλει να είναι προσβάσιμη σε όλους

Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες, που έχει κυρωθεί από την Ελλάδα, προβλέπει αποτελεσματική και ισότιμη πρόσβαση στη Δικαιοσύνη.

Δεν είναι μια αφηρημένη αρχή που αφορά μόνο νομικά κείμενα.

Αφορά τον άνθρωπο που πρέπει να καταθέσει ως μάρτυρας. Τον διάδικο που περιμένει να εκδικαστεί η υπόθεσή του. Τον πολίτη που χρειάζεται να προσέλθει σε μια δικαστική υπηρεσία.

Αφορά την ίδια την αξιοπιστία των δημόσιων θεσμών.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, το ΤΑ.Χ.ΔΙ.Κ., ο Δήμος Λαμιέων και οι συναρμόδιοι φορείς οφείλουν, ο καθένας στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, να δώσουν σαφείς απαντήσεις.

Ποια είναι η άμεση λύση; Ποιος την αναλαμβάνει; Πότε θα εφαρμοστεί; Και πώς θα διασφαλιστεί ότι η πρόσβαση θα είναι πραγματικά ασφαλής και αυτόνομη;

Δεν χρειάζεται να προκαταλάβουμε τις ευθύνες κανενός για να απαιτήσουμε δημόσια λογοδοσία.

Χρειάζεται μόνο να θυμόμαστε κάτι αυτονόητο.

Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να απαιτεί από έναν πολίτη να ξεπερνά εμπόδια για να φτάσει στον θεσμό που οφείλει να προστατεύει τα δικαιώματά του.

Δεν μπορεί η αξιοπρέπεια να περιμένει την επόμενη εργολαβία.

Δεν μπορεί η ισότητα να εξαρτάται από τη δυνατότητα κάποιου να ανεβαίνει σκάλες.

Γιατί μια Δικαιοσύνη ανοιχτή σε όλους δεν κρίνεται μόνο από τις αποφάσεις που εκδίδει. Κρίνεται και από το αν κάθε πολίτης μπορεί να περάσει την πόρτα της.

Θανάσης Μπόμης - Δημοσιογράφος

Το διαχρονικό και επίκαιρο μήνυμα του Πολυτεχνείου (του Μυρισιώτη Παναγιώτη δασκάλου)
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Το διαχρονικό και επίκαιρο μήνυμα του Πολυτεχνείου (του Μυρισιώτη Παναγιώτη δασκάλου)
Προσθήκη ως προτεινόμενη
πηγή στην Google