Νίκος Κουτσιανάς

Δεν μπορούμε να στηρίζουμε το μέλλον στην κατανάλωση, στην υπεραξία της γης και στην αδιάκοπη επέκταση του τουρισμού. Χρειαζόμαστε παραγωγική ανασυγκρότηση.

Η αναφορά του Ρούμπιο στην Ελλάδα και στην Πνύκα μάς καλεί να σκεφτούμε τη σχέση της δύναμης με τη δικαιοσύνη, της εξουσίας με τη λογοδοσία και της πολιτικής με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ο Ντόναλντ Τραμπ πρότεινε να αποκαλείται η Τεχνητή Νοημοσύνη «υπερνοημοσύνη».

Υπάρχει μια σκέψη που με απασχολεί όλο και περισσότερο όσο μεγαλώνω.

Αναζητούμε τη δική μας Ιθάκη, αλλά συχνά αποφεύγουμε την ουσιαστική αυτογνωσία.

Ο σύγχρονος άνθρωπος, αντίθετα, έμαθε να φοβάται την παύση. Ταυτίσαμε την πρόοδο με τη συνεχή κίνηση και την επιτυχία με το περισσότερο.

Ζούμε σε μια χώρα όπου τα γεγονότα συχνά υποχωρούν μπροστά στις αφηγήσεις.

Ποιος, λοιπόν, θα βγάλει την Ειρήνη από τη σπηλιά;

Ο Νίκος Κουτσιανάς για τον χαμό του διανοητή Στέλιου Ράμφου.

Ο κόσμος του 21ου αιώνα δεν θα αναζητήσει μόνο πλούσιες οικονομίες. Θα αναζητήσει κοινωνίες που προσφέρουν ποιότητα ζωής, ψυχική ανθεκτικότητα, εμπιστοσύνη, υγεία, πολιτισμό και ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις.

Τα τελευταία χρόνια στις έρευνες κοινής γνώμης οι Έλληνες εμφανίζουν ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα εμπιστοσύνης προς τη Δικαιοσύνη, τη δημόσια διοίκηση, το πολιτικό σύστημα και γενικότερα τους θεσμούς της Πολιτείας. Το φαινόμενο αυτό δεν αποτελεί μια πρόσκαιρη δυσαρέσκεια. Αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη λειτουργία της δημοκρατίας.

Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο πείθομαι ότι η μεγαλύτερη πρόκληση του αιώνα μας δεν είναι η τεχνολογική πρόοδος. Είναι η ηθική πρόοδος.

Υπάρχει μια παράξενη αντίφαση στη δημόσια ζωή της χώρας μας. Ενώ όλοι δηλώνουν ότι αγωνίζονται για τη δημοκρατία, συχνά συμβάλλουν, συνειδητά ή ασυνείδητα, στην υποβάθμιση του ίδιου του δημοκρατικού διαλόγου.

Το μεγαλύτερο έλλειμμα της σημερινής Ελλάδας δεν είναι η έλλειψη επιχειρημάτων. Είναι η έλλειψη ενός κοινού εθνικού οράματος.

Η Ελλάδα δεν είναι φτωχή σε υδάτινους πόρους. Είναι φτωχή στον τρόπο που τους διαχειρίζεται.