Νίκος Κουτσιανάς

Υπάρχει μια παράξενη αντίφαση στη δημόσια ζωή της χώρας μας. Ενώ όλοι δηλώνουν ότι αγωνίζονται για τη δημοκρατία, συχνά συμβάλλουν, συνειδητά ή ασυνείδητα, στην υποβάθμιση του ίδιου του δημοκρατικού διαλόγου.

Το μεγαλύτερο έλλειμμα της σημερινής Ελλάδας δεν είναι η έλλειψη επιχειρημάτων. Είναι η έλλειψη ενός κοινού εθνικού οράματος.

Η Ελλάδα δεν είναι φτωχή σε υδάτινους πόρους. Είναι φτωχή στον τρόπο που τους διαχειρίζεται.

Όταν καταρρέει η Πολιτεία, καταρρέει και ο άνθρωπος. Αυτό είναι το μεγάλο μήνυμα του Ευριπίδη.

Η Λυσιστράτη μάς θυμίζει ότι η δημοκρατία δεν είναι μόνο υπόθεση των κυβερνήσεων αλλά πρωτίστως υπόθεση των πολιτών.

Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι κάθε έργον αποκτά αξία μόνο όταν υπηρετεί την ευδαιμονία του ανθρώπου. Η τεχνολογία δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός. Δικαιολογούνταν μόνο όταν συνέβαλλε σε μια πιο ισορροπημένη, ουσιαστική και ανθρώπινη ζωή.

Παγκόσμια Ημέρα Μέλισσας: Στις 20 Μαΐου, δεν τιμούμε απλώς ένα έντομο την μέλισσα.Τιμούμε έναν αθόρυβο δάσκαλο ζωής, συνεργασίας, ισορροπίας και μέλλοντος.

Η Ευρώπη πρέπει να ξυπνήσει. Όχι για να επιστρέψει απλώς στην παλιά της ισχύ, αλλά για να δημιουργήσει ένα νέο μοντέλο πρόοδο.

Η ομορφιά ενός τόπου δεν είναι δωρεάν - χρειάζεται ευθύνη για να διατηρηθεί.

Η μεσογειακή διατροφή, η σχέση με τη φύση, η έννοια του μέτρου δεν αποτελούν απλώς πολιτισμικές αναφορές. Συνιστούν ένα ολοκληρωμένο μοντέλο ζωής με αποδεδειγμένη επίδραση στη μακροζωία.

Διατροφικά πρότυπα βασισμένα σε φυτικές τροφές, ελαιόλαδο, βότανα και κοινωνική συνεστίαση συνδέονται με καλύτερη υγεία, χαμηλότερη φλεγμονή και αυξημένη μακροζωία.

Η Apitherapy βασίζεται σε πέντε βασικούς πυλώνες: το μέλι, την πρόπολη, τον βασιλικό πολτό, τη γύρη και το δηλητήριο της μέλισσας.

Το δίδαγμα του Πόλεμου του Κόλπου παραμένει σαφές: η καταστροφή της φύσης διαρκεί περισσότερο από την ίδια τη σύγκρουση. Σήμερα, αυτό το μάθημα είναι παγκόσμιο.

Σε έναν κόσμο που αναζητά νέα μοντέλα ανάπτυξης, η σύνδεση της φύσης με την επιστήμη και της παράδοσης με την καινοτομία μπορεί να αποτελέσει έναν ισχυρό δρόμο για το μέλλον.

Η περιοχή του Βίκου θα μπορούσε να φιλοξενεί ερευνητικά ινστιτούτα, πανεπιστημιακές συνέργειες και διεθνή προγράμματα υγείας. Αντί γι’ αυτό, παραμένει κυρίως τουριστικό αξιοθέατο.